सुश्री प्रभा हर्षे
वाचताना वेचलेले
☆ “ही कशी कासाविशी…” – कवयित्री : सुश्री श्रेयसी वझे मंत्रवादी ☆ प्रस्तुती – सुश्री प्रभा हर्षे ☆
☆
ढग दाटून येताच, सावळ्याची लगबग
भेटीचीही तगमग, वाढतसे ।।
*
कटेवरूनी निघाले, हात मांगल्य भारले
समचरण हालले, नकळत ।।
*
व्हावी तयारी वेळेत, नको खोळंबा भक्तांचा
माझ्या प्रिय लेकरांचा, भेटीलागी ।।
*
असे पंचामृती स्नान, नवे पितांबर साजे
मुकुटाचा मणी तेजे, झळाळतो ।।
*
भाळी अष्टगंध टिळा, तुळशीचा नवा हार
रूप बघे वारंवार, दर्पणात ।।
*
माझे रूप कसे दिसे, विठू विचारे रखुला
निववेल ना भक्ताला? दर्शनाने ।।
*
रखुमाईला आणली, नवी साडी चोळी खास
आता हीच साडी नेस, सांगे विठू ।।
*
रखुमाई गोड हासे, म्हणे दूर मी थांबते
अशी दुरून पाहते, उत्सवाला ।।
*
मला हेवा वाटे भारी, तुमचा या खास दिनी
उगा माझी दृष्ट झणी, लागो नये ।।
*
मीही राखते अंतर, घेते विश्रामही थोडा
प्रिय पत्नीला हो सोडा, काही वेळ ।।
*
विठू विटेवरी चढे, हात ठेवी कटेवरी
सोनियाच्या या प्रहरी, भक्तांसाठी ।।
*
कानी दुरूनच येई, नाद विठ्ठल रखमाई
मान उंचावून पाही, सावळा हा ।।
*
येई विठुच्या मनात, आपणच तिथे जावे
गोल रिंगणी नाचावे, भक्तांसवे ।।
*
ही कशी कासाविशी, विठू हासतो स्वतःशी
प्रेमाविना मी उपाशी, भक्तांचिया ।।
*
हा साजिरा सोहळा, दर आषाढी रंगतो
मग सारे वाट पाहतो, कार्तिकीची ।।
*
येता कार्तिकीची वारी, पुन्हा तेच समाधान
प्रेम आदान-प्रदान, मनोमनी ।।
☆
कवयित्री : श्रेयसी वझे मंत्रवादी.
प्रस्तुती : सुश्री प्रभा हर्षे
≈संपादक – श्री हेमन्त बावनकर/सम्पादक मंडळ (मराठी) – सौ. उज्ज्वला केळकर/श्री सुहास रघुनाथ पंडित /सौ. मंजुषा मुळे/सौ. गौरी गाडेकर≈
खूप छान कविता