श्री तुकाराम दादा पाटील
विविधा
☆ हेच ते विसरून जातात… ☆ प्रा तुकाराम दादा पाटील ☆
आभाळभर चांदण्यातला, एकटाच चंद्र कसा काय डोळ्यात भरतो.
पण तो कधी मोठा, कधी लहान होतो
तर कधी ठराविक मुदतीत गायब होतो.
टिमटिमणा-या चांदण्या तर कायमच असतात रात्रीच्या त्याच्या सोबतीला.
आपले अस्तित्व दाखवायला चंद्राला ही कसरत करावीच लागते.
कारण आपण कायमच क्षितीजावर राहिलो तर आवडते लोकही कानाडोळा करतील बघायला.
हे त्याने आपल्या मनात नक्कीच नोंदवून ठेवलेले असणार शहाण्यासारखे.
आरडाओरडा करत लोकांचे लक्ष वेधून घेणारे लोक काही कमी नाहीत या जगात,
टिचभर कर्तृत्वाची वावर पावती मागणारेही आहेत.
पदरमोड करून, लाचारीने, पाय धरून, ते ती मिळवतातच.
कारण त्या मागे त्यांचा भकास, उदास, कळकटलेला चेहरा उजळलेला फक्त त्यानाच दिसतो.
क्षणिक आत्मसमाधानासाठी, चमकण्यासाठी,
त्यांची केविलवाणी धडपड कामी येते काही काळ,
पण तिलाही शेवटी कंटाळून, वैतागून, प्रवाहपतित होवून जलसमाधीच घ्यावी लागते. हेच ते विसरून जातात… सोईस्करपणे.
© प्रा. तुकाराम दादा पाटील
मुळचा पत्ता – मु.पो. भोसे ता.मिरज जि.सांगली
सध्या राॅयल रोहाना, जुना जकातनाका वाल्हेकरवाडी रोड चिंचवड पुणे ३३
दुरध्वनी – ९०७५६३४८२४, ९८२२०१८५२६
≈संपादक – श्री हेमन्त बावनकर/सम्पादक मंडळ (मराठी) – सौ. उज्ज्वला केळकर/श्री सुहास रघुनाथ पंडित /सौ. मंजुषा मुळे/सौ. गौरी गाडेकर≈
