सुनीला वैशंपायन
वाचतांना वेचलेले
☆ “सुखाचे गुंफलेले काही क्षण…” – लेखक : अज्ञात ☆ प्रस्तुती – सुनीला वैशंपायन ☆
▪ कोकिळेच्या मधुर स्वराने आलेली जाग
▪ आलं घातलेला वाफाळणारा चहा
▪ अंगणातला प्राजक्ताचा सडा,
▪ सगळ्यात पहिल्यांदा आपल्याच हातात पडलेला पेपर,
▪ अवीट गोडी असलेलं… लताचं – “सुनो सजना पपीहे ने कहा सब से पुकारले के… “,
▪ लिंबू पिळलेला आणि वरुन साजूक तूप घातलेला गरम गरम वरण भात
▪ पुलंचं पुस्तक, त्यांचं पेटीवादन… त्यांचं कथाकथन,
▪ आशाच्या हुकमी आवाजातलं – ” जाईए आप कहा जाएंगे…, “
▪ बिस्मिल्लांचे सनईचे सूर,
▪ सुधीर फडके यांचं “धुंदी कळ्यांना …” भावगीत
▪ सोनचाफ्याची फुलं
▪ अगदी आपल्याला हवी तशी बनलेली कॉफी
▪ थोडीशी तिखट भेळ, गरम भजी, चुलीवरची भाकरी, गरम हुरडा आणि चटणी
▪ रातराणीचा सुगंध,
▪ थंडीत खाल्लेलं टेंडर कोकोनट,
▪ गाण्याच्या मैफिलीत जागवलेली पौर्णिमेची रात्र,
▪ पहाटे दिसलेली शुक्राची चांदणी
▪ अचानक नजरेला पडलेला भारद्वाज
▪ आपण लावलेल्या गुलाबाला आलेली पहिली कळी
▪ दवांत न्हाऊन निघालेली मोगऱ्याची फुलं …
सुख सुख म्हणतात ते हेच…
… आणखी काय पाहिजे… छोटी छोटी सुखं शोधाल तर जीवन जगाल !
लेखक:अज्ञात
प्रस्तुती : सुनीला वैशंपायन
≈संपादक – श्री हेमन्त बावनकर/सम्पादक मंडळ (मराठी) – श्रीमती उज्ज्वला केळकर/श्री सुहास रघुनाथ पंडित /सौ. मंजुषा मुळे/सौ. गौरी गाडेकर≈




