श्री आशिष बिवलकर
चित्रकाव्य
प्राण डोळ्यात साठले...
श्री आशिष बिवलकर ☆
☆
दूरदेशी भरकटलेल्या पाखरा,
घरट्याला तुझे आस आहे |
मंजूळ किलबिलाट तुझा,
आवती भोवती भास आहे |
*
इथेच जन्माला अन् बागडला,
न कळत हळू हळू वाढलास |
बळवताच रे दोन पंख तुझे,
भुर्रकन दूर कसा उडून गेलास |
*
जुने घरटे आज झाले सुने सुने,
त्यात थकलेले दोन जीव आहे |
कृतघ्न तुला नाही तीळमात्र रे,
पण वृक्षाला त्यांची कीव आहे |
*
त्यांनीच काडी काडी वेचून इथे,
साकारलेलं हेच ते घरटे आहे |
वार्धक्याच्या हेलकाव्यावर,
दोघे असहाय्य एकटे आहे |
*
फिरक ना रे पाखरा घरट्याकडे,
अंधुक स्मृतीने तुला आठवू लागले आहेत |
डोळे मिटण्याआधी तुला पाहण्यासाठी,
प्राण डोळ्यात साठवू लागले आहेत |
©️ वास्तवरंग
☆
(चित्र सौजन्य – श्री आशिष बिवलकर)
© श्री आशिष बिवलकर
बदलापूर
मो 9518942105
≈संस्थापक संपादक – श्री हेमन्त बावनकर/सम्पादक मंडळ (मराठी) – सौ. उज्ज्वला केळकर/श्री सुहास रघुनाथ पंडित /सौ. मंजुषा मुळे/सौ. गौरी गाडेकर≈





