रेणुका धनंजय मार्डीकर
चित्रकाव्य
नभाळी होऊन फुलते… रेणुका धनंजय मार्डीकर ☆
☆
शरद ऋतूची चाहूल लागे
निळवंती मम काया
डोंगररांगा नीलम झाल्या
मम रंगाची माया
*
गुच्छ साजरे निळे जांभळे
वरती केशरी टिकली
आकाशाला म्हणते हासुनी
तव् कांती मी जपली
*
निलवंती अंगावर माझ्या
चिमणा रवीकर हसतो
रूपडे त्याचे कुशीत माझ्या
केशर गोंडा दिसतो
*
झिरमिर झिरमिर काया माझी
मला बेचका म्हणती
आभाळासम कांती माझी
आभाळी म्हणुनी गणती
*
शरदाच्या चांदण्यास हेवा
उतरून आले खाली
पाणमोती होऊन दिवाणे
मम अंगाशी पिंगा घाली
*
सह्याद्रीच्या अंगांगावर
नभाळी होऊन फुलते
कास पठारी फुलात साऱ्या
निळवंती मी झुलते
*
श्रावण देतो मला निळाई
शरदाची मी चांदण टिकली
हरितपर्णी मी निळी जांभळी
निलम रंगावली सुंदर जपली
☆
© रेणुका धनंजय मार्डीकर
औसा.
मोबा. नं. ८८५५९१७९१८
≈संस्थापक संपादक – श्री हेमन्त बावनकर/सम्पादक मंडळ (मराठी) – सौ. उज्ज्वला केळकर/श्री सुहास रघुनाथ पंडित /सौ. मंजुषा मुळे/सौ. गौरी गाडेकर≈
