श्री विनायक कुलकर्णी
कवितेचा उत्सव
☆ कविता… ☆ श्री विनायक कुलकर्णी ☆
[वृत्त. वनहरिणी (मात्रा ८+८+८+८)]
☆
मी प्रतिभेच्या प्रासादातिल शब्द हवे ते निवडत जातो
वेगवेगळ्या भाव भावना कविते मधुनी गुंफत जातो
यमक साधते नकळत माझ्या वृत्त बद्घता जमून येते
एक एक मी माझी कविता शब्द कृपेने घडवत जातो
*
काळ सुखाचा असतो जेंव्हा कविता माझी उजळत असते
प्रेमा मधला गंध लेवुनी मनास माझ्या सुखवत असते
क्षण दुःखाचे असता भवती कविता सुध्दा दुःखी होते
तरि आशेचा किरण होउनी धीर देत मज जगवत असते
*
तिला शारदा बहाल करते अलंकार शब्दांचे भारी
अभंग होते कधी कविता करून येते विठ्ठल वारी
होते दोहा गीत गझल अन् ओवी सुध्दा कविता बनते
स्वातंत्र्याची मशाल बनते अन् क्रांतीची बने तुतारी
*
ज्ञानोबाची असते वारी ही नाम्याची असे पायरी
अभंग होउन ही तुकयाचे मुक्त हिंडते दारोदारी
मुक्ताईची कान्हाईची जनामायची गाउन ओवी
दळावयाला कांडायाला घरी आणते तीर्थे चारी
☆
© श्री विनायक कुलकर्णी
मो – 8600081092
≈संपादक – श्री हेमन्त बावनकर/सम्पादक मंडळ (मराठी) – सौ. उज्ज्वला केळकर/श्री सुहास रघुनाथ पंडित /सौ. मंजुषा मुळे/सौ. गौरी गाडेकर≈
