श्री हरिश्चंद्र कोठावदे
कवितेचा उत्सव
☆ अरण्य… ☆ श्री हरिश्चंद्र कोठावदे ☆
(पादाकुलक)
☆
एक वृक्ष ना संवादाला
फांदीवर ना कुणी पाखरे
भरल्या रानी खुद्द स्वतःच्या
झाड किती हे एकएकले
*
निष्पर्णाच्या ऋतूत हिरवे
हिरव्या रानी कधी बोडके
जरा विसंगत ऋतुचक्राशी
वनी असुनही वनावेगळे
*
मंत्रोच्चारासम दुमदुमते
उत्तररात्री याची सळसळ
तुफान नसता हलती फांद्या
झपाटल्यागत गदगद गदगद
*
याच्यासाठी शेंड्यावरती
रोज नव्याने उगवे तारा
ऋतूनंदनातून दूरच्या
घाली भवती पिंगा वारा
*
असून बेड्या घट्ट मुळांच्या
उंच उंच हे जाऊ पाहे
अंतरिक्षही याच्यासाठी
खाली खाली येऊ पाहे
*
विजा वादळे धग वणव्याची
सोसुन सारे झाले आहे
कधीकाळच्या झाडाचे हे
अरण्य आता झाले आहे !
☆
© श्री हरिश्चंद्र कोठावदे
≈ संस्थापक संपादक – श्री हेमन्त बावनकर/सम्पादक मंडळ (मराठी) – सौ. उज्ज्वला केळकर/श्री सुहास रघुनाथ पंडित /सौ. मंजुषा मुळे/सौ. गौरी गाडेकर≈
