मराठी साहित्य – मराठी कविता ☆ कवितेच्या प्रदेशात # २९९ ☆ सहचर… ☆ सुश्री प्रभा सोनवणे ☆

सुश्री प्रभा सोनवणे

? कवितेच्या प्रदेशात # २९९ ?

☆ सहचर… ☆ सुश्री प्रभा सोनवणे ☆

प्रियतम,

सहचर…पतिपरमेश्वर,

नात्याला नाव नसतं,

असतात जाणिवा,

खूप काही,

आपसूकच मिळालेलं…

असतीलच काही उणिवा !

 

तू गेल्यानंतर,

जाणवतंय तुझं अस्तित्व,

तुझी चप्पल, शूज, स्वेटर,

कशाकशात!

 

ठरवलंय,

तुझ्याच चष्म्यातून,

पहायचं जग,

आणि ते नातंही ठेवायचं,

अभंग !

© प्रभा सोनवणे

संपर्क – “सोनवणे हाऊस”, ३४८ सोमवार

पेठ, पंधरा ऑगस्ट चौक, विश्वेश्वर बँकेसमोर, पुणे 411011

मोबाईल-९२७०७२९५०३,  email- sonawane.prabha@gmail.com

≈संपादक – श्री हेमन्त बावनकर/सम्पादक मंडळ (मराठी) – सौ.उज्ज्वला केळकर/श्री सुहास रघुनाथ पंडित /सौ. मंजुषा मुळे/सौ. गौरी गाडेकर≈

Please share your Post !

Shares

मराठी साहित्य – कवितेचा उत्सव ☆ अव्यक्त ! ☆ श्री विश्वास दाते ☆

श्री विश्वास दाते

? कवितेचा उत्सव ?

☆ अव्यक्त ! ☆ श्री विश्वास दाते ☆

म्हटले नाहीस कधी तू “आय लव यू”

म्हणणे मला न जमले “आवडतेस मला तू” l

*

अंगी भरून थंडी आला कधीही ताप

रात्री उठून बघशी गेला की नाही ताप l

*

लागले कधी जाऊ एकमेकापासून दूर

दिनराती लागते मनी अनामिक हुरहूर l

*

वाटे जर कधी आज चापून खावे वडे

काही न सांगताही, वडा ताटात की पडे l

*

निशब्द जवळी असता, उरी आनंदाचे सडे

एकास काही होता ऊर दुसऱ्याचे धडधडे l

*

पटले उभयतांना हा वेगळाच संग

काही न बोलताही, मनी वाजती तरंग l

*

लपविली उरीची चिंता कितीही जरी

उमजे लगेच दुसऱ्या तीही का सत्वरी l

*

जीवास शांत वाटे संगतीचा न ये कंटाळा

झाला अबोला तरीही मनी येई न मेघ काळा l

*

कळते तुला कधीही स्तिथी माझ्या मनाची

सहजी मलाही उमजे भाषा तुझ्या तनूची l

*

प्रेम प्रेम म्हणतात ते याहून का वेगळे

जाहिरात न करता, करतात हेच सगळे l

 

© श्री विश्वास दाते 

संपर्क –  चिन्मय अपार्टमेंट, 54, मयूर कॉलनी, कोथरूड, पुणे 411038 मो +९१ ९८५००३५३६२, vishwasdatye@gmail.com

≈संपादक – श्री हेमन्त बावनकर/सम्पादक मंडळ (मराठी) – सौ. उज्ज्वला केळकर/श्री सुहास रघुनाथ पंडित /सौ. मंजुषा मुळे/सौ. गौरी गाडेकर≈

Please share your Post !

Shares

मराठी साहित्य – इंद्रधनुष्य ☆ श्री रविंद्रनाथ टागोर यांची “गीतांजली”… भाग – ४ ☆ डॉ. शोभना आगाशे ☆

डॉ. शोभना आगाशे

? इंद्रधनुष्य ?

☆ श्री रविंद्रनाथ टागोर यांची “गीतांजली”… भाग – ४ ☆ डॉ. शोभना आगाशे ☆

श्री रविंद्रनाथ टागोर  

गुरूदेव रविंद्रनाथ टागोरांनी जवळजवळ सर्व साहित्य प्रकार हाताळले. त्यांनी कथा लिहिल्या, ज्यातील कांही जगप्रसिद्ध झाल्या. त्यांची अनेक भाषांतून भाषांतरे झाली. दूरदर्शनवर त्या कथा मालिकेच्या स्वरूपात आल्या. त्यांनी अनेक कादंबऱ्या लिहिल्या. त्यातल्या काही चित्रपटाचा साज लेऊन आल्या. त्यांचं बाल साहित्यातील योगदान देखील लक्षणीय आहे. त्यांनी निबंध, आठवणी, टीका, प्रवास वर्णनं, नाटकं व नृत्य नाटिका पण लिहिल्या. अनेक नाटकं, नृत्य नाटिकांचं रंगमंचीय सादरीकरण पण झालं. विशेष म्हणजे या नाटकांचे ते लेखक, कवी, संगीतकार इतकच नाही तर अभिनेता देखील असायचे. पण त्यांच हृदय मात्र कवीचच होतं. त्यांनी कांही दीर्घ काव्यं, खंडकाव्यं (छ. शिवाजी महाराजांवर) पण रचली.

वयाच्या पन्नाशीनंतर त्यांनी चित्रं काढायला सुरुवात केली. मात्र या कलेतील आपलं कौशल्य त्यांनी लवकरच सिद्ध केलं. त्यांच्या चित्रांचं पहिलं प्रदर्शन ‘रविंद्रनाथ – कवी व चित्रकार’ या शीर्षकासह, सन १९३० मधे पॅरिसच्या गॅलरी पिगले (Gallery Pigalle) येथे भरविण्यात आले. यामुळे त्यांच्या कलेला जागतिक ओळख मिळाली. त्यांचं काव्य व चित्रं यांतील नातं इथे सुस्पष्ट होत होतं. नंतर युरोपमध्ये त्यांची अनेक यशस्वी प्रदर्शने भरवली गेली. त्यांची चित्रे साधेपणा, सुस्पष्ट रूपे व लयबद्धता यासाठी ओळखली जात. कालांतराने त्यांच्या १५० व्या जन्मदिवसाच्या औचित्य साधून लंडनमधील ‘व्हिक्टोरिया आणि अल्बर्ट’ संग्रहालयाने टागोरांची ५० चित्रे प्रदर्शित केली होती.

टागोरांच्या साहित्याचा अभ्यास, जगातील व भारतातील अनेक विद्यापीठात आज १०० वर्षांनंतरही केला जात आहे. याबाबतीत त्यांची तुलना कालीदास, शेक्सपिअर यांच्याशी केली जाऊ शकते.

गीतांजलीतील अध्यात्म, जगन्नियंत्याची संकल्पना ही उपनिषदांवरून प्रेरित असावी. त्यामुळेच ती कालातीत आहे व देशाच्या, धर्माच्या सीमा ओलांडून ती वाचकांच्या हृदयाला भिडते. आणि त्यामुळेच हे साहित्य अजरामर असं वैश्विक साहित्य झालं आहे. ब्रिटिश युनिटेरियन ‘हिमन्स फॉर लिव्हिंग’ मधील “नाऊ आय रिकॉल माय चाइल्ड” हे स्तोत्र गीतांजलीतील गीत क्र. ९७ वर बेतलेले आहे. यावरून या साहित्याची वैश्विकता सिध्द होत नाही काय?

—–

☆ गीत:- १९ ☆

If thou speakest not I will fill my heart with thy silence and endure it. I will keep still and wait like the night with starry vigil and it’s head bent low with patience.

The morning will surely come, the darkness will vanish, and thy voice pour down in golden streams breaking through the sky.

Then thy words will take wing in songs from everyone of my birds’ nests, and thy melodies will break forth in flowers in all my forest groves.

—–

☆ मराठी भावानुवाद : गीत:– १९ ☆

*

ऐकून माझ्या हृदीची साद

कां न देतसी तू प्रतिसाद?

*
अंतरी भरुनी तुझे मुकेपण

सोसत जाईन हे एकलपण

*
अवसेच्या घन तिमिरातला

साहत राहीन तुझा अबोला

*
चांदण्यांत जशी अवसरात्र

मिटून घेते गात्र न् गात्र

*
तसाच मीही मिटून जाईन

नव्या उषेची वाट पाहीन

*
सुवर्ण रविकिरणांवरुनि

दूत तुझे येतील उतरुनि

*
तव शब्दांचे पंख लेऊनि

उपवनातील फुले फुलवुनि

*
पाखरे मज संदेश देऊनि

गाणी सुस्वर जाती गाऊनि

*
आश्वासक तव बोल यातुनि

उतरतील नभीच्या तमातुनि

*
प्रभात पसरील तिची रक्तिमा

क्षणात वितळुनि रातीच्या तमा

*
तोवर मी पाहीन वाटुली

तोवर मी पाहीन वाटुली

*

भावानुवाद ©️ शोभना आगाशे

संपर्क: ९८५०२२८६५८

—–

☆ गीत: २० ☆

On the day when the lotus bloomed alas, my mind was straying, and I knew it not. My basket was empty and the flower remained unheeded.

Only now and again a sadness fell upon me, and I started up from my dream and felt a sweet trace of a strange fragrance in the South wind.

That vague sweetness made my heart ache with longing and it seemed to me that it was the eager breath of the summer seeking for its completion.

I knew not then that it was so near, that it was mine, and that the perfect sweetness had blossomed in the depth of my own heart.

—–

☆ मराठी भावानुवाद : गीत: २० ☆

*

तुझ्या कृपेचे कमळ उमलले

मज मूढाला नाही कळले

परडी माझी रिक्त फुलांची

कमळ माझिया दृष्टी न पडले॥

*
पुनःश्च उतरले ढग दुःखाचे

सावरले मग मी घर स्वप्नांचे

जिथे सुगंधी दक्षिण वारा

दूत पाठवी मधुगंधाचे ॥

*
उत्सुक, आतुर वसंतवारे

शोधित होते गोडी सारे

ती तर माझ्या अंतर्यामी

तुझ्या कृपेने घडले सारे॥

*

भावानुवाद ©️ शोभना आगाशे

संपर्क: ९८५०२२८६५८

—–

☆ गीत: २१ ☆

I must launch out my boat. The languid hours pass by on the shore—– Alas for me!

The spring has done it’s flowering and taken leave. And now with the burden of faded futile flowers I wait and linger.

The waves have become clamorous, and upon the bank in the shady lane the yellow leaves flutter and fall.

What emptiness do you gaze upon! Do you not feel a thrill passing through the air with the notes of the far awaysong floating from the other shore?

—–

☆ मराठी भावानुवाद : गीत: २१ ☆

*

नाव सोडतो अता प्रवाही,

विश्रांतीचा काळ संपला

वसंत ऋतु ही आला, गेला

फुलांफुलांतुन तो मोहरला॥

*
दाह ग्रीष्म दे त्या पुष्पांना

व्यर्थच जीवन, गळत भूवरी

भार घेऊनि मम हृदयावरी

रेंगाळत मी इथे किनारी॥

*
आज नदीच्या काठावरती

लाटा उसळत अन् घोंघावत

सुकली पाने उडुनि पसरत

पहात मी हे, नजर शून्यवत्॥

*

पैलथडीच्या संगीत लहरी

खुणाविती मज अष्टौप्रहरी

तव भेटीस्तव अधीर अंतरी

प्रवास अंतिम अता सुरु करी॥

– क्रमशः भाग सातवा 

*

मूळ इंग्लिश काव्य : श्री. रविंद्रनाथ टागोर.

भावानुवाद : कवयित्री : © शोभना आगाशे

सांगली 

दूरभाष क्र. ९८५०२२८६५८

≈संपादक – श्री हेमन्त बावनकर/सम्पादक मंडळ (मराठी) – सौ. उज्ज्वला केळकर/श्री सुहास रघुनाथ पंडित /सौ. मंजुषा मुळे/सौ. गौरी गाडेकर≈

Please share your Post !

Shares

मराठी साहित्य – कवितेचा उत्सव ☆ श्री अशोक भांबुरे जी यांची कविता अभिव्यक्ती #३१४ ☆ फुलांना वेचल्यानंतर… ☆ श्री अशोक श्रीपाद भांबुरे ☆

श्री अशोक श्रीपाद भांबुरे

 

? अशोक भांबुरे जी यांची कविता अभिव्यक्ती # ३१४ ?

☆ फुलांना वेचल्यानंतर… ☆ श्री अशोक श्रीपाद भांबुरे ☆

सुखाने मी निघालो बघ यमाने गाठल्यानंतर

जराही दाह होईना कलेवर पेटल्यानंतर

*

असे चटके दिले त्यांनी इथे सोशीक लोकांना

जखम होते बरी म्हणती मिठाने शेकल्यानंतर

*

किती गर्दी इथे केली बघ्यांनी रंजनासाठी

कुणीही थांबला नाही तमाशा संपल्यानंतर

*

अनोखी कल्पना शक्ती जिथे रचनेत सापडते

कवीला वाचता येते कवन हे वाचल्यानंतर

*

इथे तर रानमेव्याला कुणीही मोल देईना 

सुक्यामेव्यास या किंमत बघाना वाळल्यानंतर

*

फुले रस्त्यात पडलेली चुरडली ना कधी पायी

सुगंधी हात झाले रे फुलांना वेचल्यानंतर

*

सुखाचा शोध घेताना भटकलो काल मी होतो

सुखाला जाणता आले समाधी लागल्यानंतर

*

कसे घरट्यात ते घुसले किती दादागिरी केली

अता बंदिस्त हे पाणी जहाले गोठल्यानंतर

*

दुधाची काळजी नाही जरी ते नासले आहे

कलाकंदामधे गोडी जरासे आटल्यानंतर

 © अशोक श्रीपाद भांबुरे

धनकवडी, पुणे ४११ ०४३.

ashokbhambure123@gmail.com

मो. ८१८००४२५०६, ९८२२८८२०२८

≈संपादक – श्री हेमन्त बावनकर/सम्पादक मंडळ (मराठी) – सौ. उज्ज्वला केळकर/श्री सुहास रघुनाथ पंडित /सौ. मंजुषा मुळे/सौ. गौरी गाडेकर≈

Please share your Post !

Shares

मराठी साहित्य – कवितेचा उत्सव ☆ कली-दुनिया… ☆ श्रीशैल चौगुले ☆

श्रीशैल चौगुले

? कवितेचा उत्सव ?

☆ कली-दुनिया… ☆ श्रीशैल चौगुले ☆

चार पावलांनी दुनियाच संपते

वित्त, प्रतिष्ठा, सत्ता, अहंम, व्यापते.

*

शर्यतीत जीवन पुढेच पळते

सजीवाचे नियम पाळणे छळते.

*

ज्याची त्याची गती पुसून आता गेले

युगासवे धावणे हेची दैव झाले.

*

ज्याने-त्याने रमावे ऐश्वर्यात झोकी

स्वयं सोडला तर ओझे सर्व बाकी.

*

सन्मानाचा डौल विजयाची देतो ग्वाही

जिंकण्यासाठीच आयुष्य संपून जाई.

*

वर्णावे काय या कलियुगाचे क्रमण

क्षणात बदले काळचक्राचे भ्रमण.

*

थांबावे तर संकट, चालणे बिकट

जगणे थांबून राही, मरण निकट.

*

आकाशी हाताचा स्पर्श, कवेत सागर

रात्रंदिनात ना राहिले वेळ अंतर.

*

असत्य, हिंसा, अनिती, असूरीचे पाश

सत्य द्वापार-त्रेता, मात्र कलित-नाश.

 

© श्रीशैल चौगुले

मो. ९६७३०१२०९०.

≈संपादक – श्री हेमन्त बावनकर/सम्पादक मंडळ (मराठी) – सौ. उज्ज्वला केळकर/श्री सुहास रघुनाथ पंडित /सौ. मंजुषा मुळे/सौ. गौरी गाडेकर ≈

Please share your Post !

Shares

मराठी साहित्य – चित्रकाव्य ☆ हिशोब पूर्वसंचितांचा… ☆ श्री आशिष बिवलकर ☆

श्री आशिष  बिवलकर

?️?  चित्रकाव्य  ?️?

? हिशोब पूर्वसंचितांचा… ? श्री आशिष  बिवलकर ☆

प्रत्येक श्वासासाठी संघर्ष,

नियतीने लिहिलाय भाळी |

कोवळ्या वयात डायलीसिस,

असह्य वेदना त्याला छळी |

*

भोग शरीराचे देताना,

दैव करत नाही विचार |

लहानग्यांना देखील,

सोसावे लागती उपचार |

*

काय असतो अपराध,

निरागस कोवळ्या जीवाचा |

खेळ मांडते ते प्रारब्ध,

हिशोब पूर्वसंचितांचा |

*

पालक होतात हतबल,

त्याच्यासाठी करून धडपड |

पोटच्या गोळ्यासाठी देतात,

नशिबाची परीक्षा अवघड |

*

आयुष्याच्या सारीपाटावर,

नियती फेकत असते फासे |

सोंगटी सारखे खेळवतं,

खेळ खेळते तिला हवे तसे |

*

हातीपायी धडधाकट असणाऱ्यांनी,

संघर्ष अशा बालकांचा तो बघावा |

जमेल तसा माणुसकीचा आधार,

अशा कुटुंबांना आपुलकीने द्यावा |

©️ वास्तवरंग

(चित्र सौजन्य – श्री आशिष बिवलकर) 

© श्री आशिष  बिवलकर

बदलापूर

मो 9518942105

≈संपादक – श्री हेमन्त बावनकर/सम्पादक मंडळ (मराठी) – सौ. उज्ज्वला केळकर/श्री सुहास रघुनाथ पंडित /सौ. मंजुषा मुळे/सौ. गौरी गाडेकर≈

Please share your Post !

Shares

मराठी साहित्य – कवितेचा उत्सव ☆ दावण… ☆ प्रा तुकाराम दादा पाटील ☆

श्री तुकाराम दादा पाटील

? कवितेचा उत्सव ?

☆ दावण… ☆ प्रा तुकाराम दादा पाटील ☆

बंद दाराआड चर्चा चाललेली ऐकतो

बोललो नाही कधीही आज थोडे बोलतो

*

संपला आतंक नाही खूप मेली माणसे

सोडला मी तोल नाही संयमाने सांगतो

*

तापल्या वाटा सुखाच्या सावल्या ही पेटल्या

शांततेने चालण्याला वाट साधी मागतो

*

हरवला विश्वास इथला प्रेम आहे गोठले

राजसत्ता चालवाया पण जिव्हाळा लागतो

*

कैद झाले देव सारे बंद झाली मंदिरे

बावळा झाला पुजारी नाचनंगा घालतो

*

कोंडुनी स्वातंत्र्य तुम्ही का गुलामी लादता

दडपणा खालीच सगळे आज आम्ही नांदतो

*

पारध्याच्या दावणीला लोक कोणी बांधले

कोण दाणे टाकतो तर कोण माना छाटतो

© प्रा. तुकाराम दादा पाटील

मुळचा पत्ता  –  मु.पो. भोसे  ता.मिरज  जि.सांगली

सध्या राॅयल रोहाना, जुना जकातनाका वाल्हेकरवाडी रोड चिंचवड पुणे ३३

दुरध्वनी – ९०७५६३४८२४, ९८२२०१८५२६

≈संपादक – श्री हेमन्त बावनकर/सम्पादक मंडळ (मराठी) – सौ. उज्ज्वला केळकर/श्री सुहास रघुनाथ पंडित /सौ. मंजुषा मुळे/सौ. गौरी गाडेकर≈

Please share your Post !

Shares

हिन्दी साहित्य – साप्ताहिक स्तम्भ ☆ संजय उवाच # ३२० – सोना और सोना ☆ श्री संजय भारद्वाज ☆

श्री संजय भारद्वाज

(“साप्ताहिक स्तम्भ – संजय उवाच “ के  लेखक  श्री संजय भारद्वाज जी – एक गंभीर व्यक्तित्व । जितना गहन अध्ययन उतना ही  गंभीर लेखन।  शब्दशिल्प इतना अद्भुत कि उनका पठन ही शब्दों – वाक्यों का आत्मसात हो जाना है। साहित्य उतना ही गंभीर है जितना उनका चिंतन और उतना ही उनका स्वभाव। संभवतः ये सभी शब्द आपस में संयोग रखते हैं  और जीवन के अनुभव हमारे व्यक्तित्व पर अमिट छाप छोड़ जाते हैं।श्री संजय जी के ही शब्दों में ” ‘संजय उवाच’ विभिन्न विषयों पर चिंतनात्मक (दार्शनिक शब्द बहुत ऊँचा हो जाएगा) टिप्पणियाँ  हैं। ईश्वर की अनुकम्पा से आपको  पाठकों का  आशातीत  प्रतिसाद मिला है।”

हम  प्रति रविवार उनके साप्ताहिक स्तम्भ – संजय उवाच शीर्षक  के अंतर्गत उनकी चुनिन्दा रचनाएँ आप तक पहुंचाते रहेंगे। आज प्रस्तुत है  इस शृंखला की अगली कड़ी। ऐसे ही साप्ताहिक स्तंभों  के माध्यम से  हम आप तक उत्कृष्ट साहित्य पहुंचाने का प्रयास करते रहेंगे।)

☆  संजय उवाच # ३२० सोना और सोना… ?

‘समय बलवान, समय का करो सम्मान’, बचपन में इस तरह की अनेक कहावतें सुनते थे। बाल मन कच्ची मिट्टी होता है, जल्दी ग्रहण करता है। जो ग्रहण करता है, वही अंकुरित होता है। जीवनमूल्यों के बीज, जीवनमूल्यों के वृक्ष खड़े करते हैं।

अब अनेक बार  किशोरों और युवाओं को मोबाइल पर बात करते सुनते हैं,- क्या चल रहा है?… कुछ खास नहीं, बस टीपी।.. टीपी अर्थात टाइमपास। आश्चर्य तो तब होता है जब अनेक पत्र-पत्रिकाओं के नाम भी टाइमपास, फुल टाइमपास, ऑनली टाइमपास, हँड्रेड परसेंट टाइमपास देखते-सुनते हैं। वैचारिक दिशा और दशा के संदर्भ में ये शीर्षक बहुत कुछ कह देते हैं।

वस्तुतः व्यक्ति अपनी दिशा और दशा का निर्धारक स्वयं ही होता है। गोस्वामी जी ने लिखा है- “बड़े भाग मानुष तन पावा। सुर दुर्लभ सब ग्रंथन्हि गावा।।” मनुष्य तन पाना सौभाग्य की बात है। देवताओं के लिए भी यह मनुष्य योनि पाना दुर्लभ है। वस्तुत: ईश्वर से साक्षात्कार की सारी संभावनाएँ इसी योनि में हैं। ध्यान देने योग्य बात है कि यह योनि नश्वर है।

योनि नश्वर है, अर्थात कुछ समय के लिए ही मिली है। यह समय भी अनिश्चित है। किसका समय कब पूरा होगा, यह केवल समय ही जानता है। ऐसे में क्षण-क्षण का अपितु क्षणांश का भी जीवन में बहुत महत्व है। जिसने समय का मान किया, उसने जीवन का सदुपयोग किया। जिसने समय का भान नहीं रखा, उसे जीवन ने कहीं का नहीं रखा। अपनी कविता ‘क्षण-क्षण’ का स्मरण हो आता है। कविता कहती है,  “मेरे इर्द-गिर्द / बिखरे पड़े हज़ारों क्षण / हर क्षण खिलते/ हर क्षण बुढ़ाते क्षण/ मैं उठा/ हर क्षण को तह कर / करीने से समेटने लगा / कई जोड़ी आँखों में / प्रश्न भी उतरने लगा / क्षण समेटने का / दुस्साहस कर रहा हूँ /मैं यह क्या कर रहा हूँ?..अजेय भाव से मुस्कराता / मैं निशब्द / कुछ कह न सका/ समय साक्षी है / परास्त वही हुआ जो/ अपने समय को सहेज न सका।”

एक प्रसंग के माध्यम से इसे बेहतर समझने का प्रयास करते हैं। साधु महाराज के गुरुकुल में एक अत्यंत आलसी विद्यार्थी था। हमेशा टीपी में लगा रहता। गुरुजी ने उसका आलस्य दूर करने के अनेक प्रयास किए पर सब व्यर्थ। एक दिन गुरुजी ने एक पत्थर उसके हाथ में देकर कहा,” वत्स मैं तुझ से बहुत प्रसन्न हूँ। यह पारस पत्थर है। इसके द्वारा लोहे से सोना बनाया जा सकता है। मैं दो दिन के लिए आश्रम से बाहर जा रहा हूँ। दो दिन में चाहे उतना सोना बना लेना। कल सूर्यास्त के समय लौट कर पारस वापस ले लूँगा।” गुरु जी चले गए। आलसी चेले ने सोचा, दो दिन का समय है। गुरु जी नहीं हैं, सो आज का दिन तो सो लेते हैं, कल बाजार से लोहा ले आएँगे और उसके बाद चाहिए उतना सोना बना कर लेंगे। पहले दिन तो सोने पर उसका उसका सोना भारी पड़ा। अगले दिन सुबह नाश्ते, दोपहर का भोजन, बाजार जाने का लक्ष्य इस सबके नाम पर टीपी करते सूर्यास्त हो गया। हाथ में आया सोना, सोने के चलते खोना पड़ा।

स्मरण रहे, यह पारस कुछ समय के लिए हरेक को मिलता है। उस समय सोना और सोना में से अपना विकल्प भी हरेक को चुनना पड़ता है। इति।

© संजय भारद्वाज 

अध्यक्ष– हिंदी आंदोलन परिवार ☆ सदस्य– हिंदी अध्ययन मंडल, पुणे विश्वविद्यालय, एस.एन.डी.टी. महिला विश्वविद्यालय, न्यू आर्ट्स, कॉमर्स एंड साइंस कॉलेज (स्वायत्त) अहमदनगर ☆ संपादक– हम लोग ☆ पूर्व सदस्य– महाराष्ट्र राज्य हिंदी साहित्य अकादमी ☆ ट्रस्टी- जाणीव, ए होम फॉर सीनियर सिटिजन्स ☆ 

मोबाइल– 9890122603

संजयउवाच@डाटामेल.भारत

writersanjay@gmail.com

☆ आपदां अपहर्तारं ☆

🕉️ सरस्वती साधना बुधवार 14 जनवरी से शुक्रवार 23 जनवरी तक चलेगी 🕉️

💥इसका साधना मंत्र होगा – ॐ ऐं सरस्वत्यै ऐं नम: 💥

💥 मालाजप, सूर्य नमस्कार आवर्तन, आत्मपरिष्कार मूल्यांकन एवं मौन साधना के साथ सरस्वती वंदना जारी रखें 💥

💥सरस्वती वंदना💥

 या कुन्देन्दुतुषारहारधवला या शुभ्रवस्त्रावृता।

या वीणावरदण्डमण्डितकरा या श्वेतपद्मासना।

या ब्रह्माच्युतशङ्करप्रभृतिभिर्देवैः सदा वन्दिता।

सा मां पातु सरस्वती भगवती निःशेषजाड्यापहा॥

अनुरोध है कि आप स्वयं तो यह प्रयास करें ही साथ ही, इच्छुक मित्रों /परिवार के सदस्यों को भी प्रेरित करने का प्रयास कर सकते हैं। समय समय पर निर्देशित मंत्र की इच्छानुसार आप जितनी भी माला जप  करना चाहें अपनी सुविधानुसार कर सकते हैं ।यह जप /साधना अपने अपने घरों में अपनी सुविधानुसार की जा सकती है।ऐसा कर हम निश्चित ही सम्पूर्ण मानवता के साथ भूमंडल में सकारात्मक ऊर्जा के संचरण में सहभागी होंगे। इस सन्दर्भ में विस्तृत जानकारी के लिए आप श्री संजय भारद्वाज जी से संपर्क कर सकते हैं। 

≈ संपादक – हेमन्त बावनकर/सम्पादक (हिन्दी) – श्री विवेक रंजन श्रीवास्तव ‘विनम्र’ ≈

Please share your Post !

Shares

मराठी साहित्य – कवितेचा उत्सव ☆ “तो” आणि आपण! ☆ श्री प्रमोद वामन वर्तक ☆

श्री प्रमोद वामन वर्तक  

? कवितेचा उत्सव ?

☆ 🙏 “तो” आणि आपण! 🙏 श्री प्रमोद वामन वर्तक ☆

नाही त्यास वावडे

सोनेरी देव्हाऱ्याचे,

“तो” जाणतो खरे रंग

हृदयातील भक्तीचे!

 “तो” भाव भावाचा

 सदा असे भुकेला,

 भुलेल का “तो” अशा

 बेगडी देखाव्याला?

साध्या नमस्काराची

“तो” धरीतसे आस,

असे साऱ्या चराचरी

त्याचाच बघा वास!

 “तो” दिसतो सर्वांना

 वेगवेगळ्या रुपात,

 पण समजावया हवा

 भाव आपल्या मनांत!

सदा राहून सजग

वावरा या जगती,

पडेल अवचित गाठ

कळेल त्याची महती!

कळेल त्याची महती!

© प्रमोद वामन वर्तक

संपर्क – दोस्ती इम्पिरिया, ग्रेशिया A 702, मानपाडा, ठाणे (प.) 400610 

मो – 9892561086 ई-मेल – pradnyavartak3@gmail.com

≈संपादक – श्री हेमन्त बावनकर/सम्पादक मंडळ (मराठी) – सौ. उज्ज्वला केळकर/श्री सुहास रघुनाथ पंडित /सौ. मंजुषा मुळे/सौ. गौरी गाडेकर≈

Please share your Post !

Shares

मराठी साहित्य – चित्रकाव्य ☆ फूल म्हणू की भूल मना… ☆ सुश्री नीलांबरी शिर्के ☆

सुश्री नीलांबरी शिर्के

?️?  चित्रकाव्य  ?️?

? फूल म्हणू की भूल मना… ?  सुश्री नीलांबरी शिर्के 

फूल म्हणू की भूल मना

दर्शने काही सुचेचना!

सूर्यकिरणी सौंदर्य नाहते

पाहते मी पुन्हा पुन्हा!

*
सौंदर्याला कणखर वेढा

नजाकतीने पडे भोवती!

सहजपणाने खडू नये

म्हणत असावी नियती!

© सुश्री नीलांबरी शिर्के

मो 8149144177

≈संपादक – श्री हेमन्त बावनकर/सम्पादक मंडळ (मराठी) – सौ. उज्ज्वला केळकर/श्री सुहास रघुनाथ पंडित /सौ. मंजुषा मुळे/सौ. गौरी गाडेकर≈

Please share your Post !

Shares