सौ. गीता वासुदेव नलावडे
मनमंजुषेतून
☆ वाढदिवस… लेख क्र. २२ ☆ सौ. गीता वासुदेव नलावडे ☆
पहिलीच्या वर्गात एक मुलीचा वाढदिवस होता, बाहेर तिची आई बसली होती, म्हटलं, “आज लेकीचा वाढदिवस ना? मग काय विशेष बेत ठरलाय? “
तशा त्या गप्पच बसल्या, मी जेव्हा परत विचारलं, तेव्हा नाईलाजाने म्हणाल्या, “बाई, आम्ही सांगतच नाही तिचा वाढदिवस आहे ते. कारण मग ती हट्ट करते चॉकलेट वाटायचा, सर्व मुलांना घरी बोलवायचा. घरी माझे धाकटे दीर राहतात, असा काही कार्यक्रम असला, कोणी पाहुणे येणार आहेत हे माहित असलं, की मुद्दाम ते दारू पिऊन येतात आणि धिंगाणा घालतात. “
त्या बाई आणि तिचे यजमान आमच्या शाळेच्या मागच्या इमारतीत घरकाम करतात, दोघेही खूप कष्ट करतात. पण मुलीचा वाढदिवस – साधेपणाने का होईना – साजरा करू शकत नाहीत, कारण दारू पिणारा दीर.
अशी किती छोटी बाळं असतील की ज्यांना वाढदिवस म्हणजे काय हेच माहित नसेल.
मला आठवण झाली ती २००५ साली माझ्या वर्गात असलेल्या आणखी एका अशाच मुलाची. तो गावाहून शिक्षणासाठी मुंबईत त्याच्या काकांकडे आला होता. अभ्यासात ठीक ठीकच होता, दुसऱ्यांना मदत करण्यात मात्र आघाडीवर असायचा.
त्याच्या वाढदिवशी, शुभेच्छा पत्र (ग्रीटिंग कार्ड) देऊन त्याचं अभिनंदन केलं, तेव्हा त्याने मला विचारलं, “बाई, वाढदिवस म्हणजे काय? या कार्डाचं मी काय करू? “
मग मी त्याला वाढदिवस म्हणजे काय ते नीट समजावून सांगितलं. रंगपेटी आणि चित्रकलेचं पुस्तक त्याला भेट दिलं. त्याला खूप आनंद झाला.
शेतात अहोरात्र राबणाऱ्या त्याच्या आईवडिलांना बहुधा वेळही नसेल त्याचा वाढदिवस साजरा करायला, किंवा पैसेही नसतील. कामाच्या रगाड्यात कदाचित त्याचा वाढदिवस त्यांच्या लक्षातही राहत नसेल.
अशा मुलांना एखादी छोटीशी भेटवस्तूही आनंद देऊन जाते, आणि त्यांच्या चेहऱ्यावरचा आनंद पाहून आपल्यालाही आनंदित करते.
– लेख क्र. २२
© सौ गीता वासुदेव नलावडे
≈संपादक – श्री हेमन्त बावनकर/सम्पादक मंडळ (मराठी) – सौ. उज्ज्वला केळकर/श्री सुहास रघुनाथ पंडित /सौ. मंजुषा मुळे/सौ. गौरी गाडेकर≈
