Category: कवितेचा उत्सव 2

सौ. उज्वला सुहास सहस्रबुद्धे

 कवितेचा उत्सव 

☆ जलचक्र.. ☆ सौ. उज्वला सुहास सहस्रबुद्धे☆

स्वच्छ पांढऱ्या जलदां ची,

  निळ्या आभाळी होती वर्दळ!

कधि त्यांनी प्राशून घेतले,

  बाष्पातुन ते जल निर्मळ!

 

काळ्याकुट्ट ढगांची मैफल,

 भरली होती आकाशात !

वाटत होते जलभरले ढग,

  उतरतील कधी या भूतलात!

 

सौदामिनी चा लखलखाट,

 अन्  ढगांचा गडगडाट !

ढगाळलेल्या आभाळाला,

  वाऱ्याने ही दिली साथ!

 

झरझर झरझर धारा आल्या,

 तप्त धरेला भिजवू लागल्या!

धरतीच्या कुशीतील बीजांना,

  जीवन रस पुरवाया गेल्या!

 

रंग बदलला, हवा बदलली,

  ओढ लागली दानाची!

जिथून घेतले तिथेच देऊ,

  जल धाराही पुण्याची !

 

© सौ. उज्वला सहस्रबुद्धे

वारजे, पुणे (महाराष्ट्र)

≈ संपादक – श्री हेमन्त बावनकर/सम्पादक मंडळ (मराठी) – श्रीमती उज्ज्वला केळकर/श्री सुहास रघुनाथ पंडित /सौ. मंजुषा मुळे ≈

सौ.ज्योत्स्ना तानवडे

 

 कवितेचा उत्सव 

☆ पर्यटन दिन विशेष – ट्रीप…. ☆ सौ.ज्योत्स्ना तानवडे ☆ 

ट्रिप  ट्रिप ट्रिप, जणू

रोजच्या जगण्यावर मिळालेली टीप ||

 

कुणा हवे धार्मिक स्थळ, कुणी म्हणे नदी घाट

कुणा हवे किल्लेदुर्ग  कुणी म्हणे सागरीकाठ ||

 

ठिकाण ठरवताना होतो काथ्याकूट

एकमत होताच बूक करतात सूट ||

 

सामान जमविण्यासाठी होते धावाधाव

नव्या नव्या बेतांची गाडी सुटते भरधाव ||

 

हळू हळू जमतात सगळे उत्साहाने भारलेले

मस्तीभऱ्या कल्पनांचे मनात ईमले बांधलेले ||

 

गप्पा गाणी गोष्टींनी आनंद सगळीकडे फैलावतो

हास्याच्या लकेरीबरोबर ताणतणाव सैलावतो ||

 

ऑफिस असो वा घरकाम घाण्याला जुंपल्यासारखे होते

एकसुरीपणातून ट्रीपमुळे थोडीशी सुटका होते ||

 

बदलामुळे फ्रेश होऊन प्रत्येक जण परततो

पुढच्या ट्रिपचा बेत आखतच गाडीतून उतरतो ||

 

मनुष्य असो की निसर्ग चैतन्याची उधळण हवी

पुन्हा नव्याने फुलण्यासाठी

ट्रिप हवीच हवी

ट्रिप हवीच हवी ||

 

© सौ.ज्योत्स्ना तानवडे

वारजे, पुणे.५८

≈ संपादक – श्री हेमन्त बावनकर/सम्पादक मंडळ (मराठी) – श्रीमती उज्ज्वला केळकर/श्री सुहास रघुनाथ पंडित /सौ. मंजुषा मुळे ≈

श्री प्रमोद वामन वर्तक 

 कवितेचा उत्सव 

मनं पाखरू!…..  श्री प्रमोद वामन वर्तक 

मनं पाखरू पाखरू

पर हलके पिसागत

जाई साता सुमद्रापार

क्षणी विलक्षण वेगात

 

          मनं पाखरू पाखरू

          सारा सयीचा खजिना

          इथे दुःखी जखमांना

          कधी जागा अपुरी ना

 

मनं पाखरू पाखरू

घर बांधे ना फांदीवर

नेहमी शोधित फिरे

वृक्ष साजिरा डेरेदार

 

          मनं पाखरू पाखरू

          पंख याचे भले मोठे

          दृष्टी आडचे सुद्धा

          क्षणात कवेत साठे

 

मनं पाखरू पाखरू

वारा प्याले वासरू

बसे ना त्या वेसण

सांगा कसे आवरू ?

 

© श्री प्रमोद वामन वर्तक

(सिंगापूर) +6594708959

मो – 9892561086

ई-मेल – pradnyavartak3@gmail.com

≈संपादक–श्री हेमन्त बावनकर/सम्पादक मंडळ (मराठी) – श्रीमती उज्ज्वला केळकर/श्री सुहास रघुनाथ पंडित /सौ. मंजुषा मुळे ≈

सुश्री संगीता कुलकर्णी

 कवितेचा उत्सव 

☆ मैत्री ☆ सुश्री संगीता कुलकर्णी ☆ 

 

ना किनारा समुद्राचा

ना क्षितिज आकाशाचे

ना हसू आनंदाचे

ना रडू दुःखाचे

ना तमा कशाची

ना भान जगाचे

स्वतःतचं हरवलेली

खोल खोल समुद्रासारखी

मुक्त आकाशात भरारी घेणारी

अविरत अशी जळणारी

जळून पण मागे

धूर व राख ठेवणारी

आठवणींच्या धुराने पाणी आणणारी

सोबत असते वर्तमानात

जोडून ठेवते भूत- भविष्याला

अस्तित्वातचं मनसोक्त रमणारी

मैत्री… !!

©  सुश्री संगीता कुलकर्णी 

लेखिका /कवयित्री

ठाणे

9870451020

≈संपादक–श्री हेमन्त बावनकर/सम्पादक मंडळ (मराठी) – श्रीमती उज्ज्वला केळकर/श्री सुहास रघुनाथ पंडित /सौ. मंजुषा मुळे ≈

श्री राजकुमार दत्तात्रय कवठेकर

अल्प  परिचय 

अनेक कविता अनेक दिवाळी अंक,मासिके, वृत्त पत्रे यातून प्रकाशित.

‘बंद मनाच्या दारावर’ हा कविता संग्रह प्रकाशित. ‘काफला’ या प्रातिनिधिक गझल संग्रहात गझलेचा सामावेश.

 कवितेचा उत्सव 

☆ अप्रूप ☆ श्री राजकुमार दत्तात्रय कवठेकर ☆ 

देवू नयेच मोका कोणास सांत्वनाचा

राखावया हवा त्या सन्मान आसवांचा

 

साधाच वाहणारा वारा नको म्हणू हा

अंदाज लागतो ना केंव्हाच वादळांचा

 

आहे सुखात सांगू त्यांना; टिपून डोळे

दाटून कंठ आहे प्रत्येक माणसाचा

 

दारात चांदण्यांची तिष्ठून वेळ गेली

डोईवरी उन्हाळा आता सहावयाचा

 

बोलाविल्याविनाही भेटून दुःख जाई

नाही निरोप आला केंव्हा सुखी क्षणांचा

 

बाहेर..आत..आहे वैशाख हा जरीही

तू भेटताच होतो आभास श्रावणाचा

 

ऐकून हाक माझी ना थांबले कुणीही

ती माणसेच होती का खेळ सावल्यांचा?

 

दारी वरात येते थाटात त्या सुखांची

आवाज वेदनेच्या येतो न पावलांचा

 

जोजावले सुखाला मांडीवरी जसे मी

केला तयार खोपा दुःखास काळजाचा

 

तोही लबाड कावेबाजातला निघाला

जो भासवीत होता सात्विक आसल्याचा

 

वाटे मलाच माझे अप्रूप आज याचे

होता निभावला मी रे संग आपल्यांचा

 

प्रत्येक माणसाचा आधार होत गेलो

दुःस्वास सोसला मी होता जरी जगाचा

 

वाटे सरावलेले जीणे तुझ्याविना ही

जातोच तोल आहे अद्यापही मनाचा

 

© श्री राजकुमार दत्तात्रय कवठेकर

संपर्क : ओंकार अपार्टमेंट, डी बिल्डिंग, शनिवार पेठ, आशा  टाकिज जवळ, मिरज

 

≈ संपादक – श्री हेमन्त बावनकर/सम्पादक मंडळ (मराठी) – श्रीमती उज्ज्वला केळकर/श्री सुहास रघुनाथ पंडित /सौ. मंजुषा मुळे ≈