श्री अमोल अनंत केळकर
वाचताना वेचलेले
☆ आपल्याला स्वातंत्र्य मिळालं – लेखक : अज्ञात ☆ प्रस्तुती – श्री अमोल अनंत केळकर ☆ ☆
☆
बरं झालं, आपल्याला स्वातंत्र्य मिळालं.
ते गोरे, साले रस्त्यामध्ये थूंकू देत नव्हते!
वेड्यासारखे रोज पाण्याने रस्ते धूत होते.
आपण किती भाग्यवान!
गुटका पान तंबाकू खाऊन
रस्त्यात कुठेही थूंकू शकतो!
छान झालं, स्वातंत्र्य मिळालं!
*
ते इंग्रज, साले धान्यामध्ये भेसळ करू देत नव्हते.
मूर्खासारखे रेशनवर सकस धान्य देत होते.
आपण किती पुण्यवान!
दूध अन्न औषधामध्ये
बेमालूम भेसळ करू शकतो.
बेस्ट झालं, स्वातंत्र्य मिळालं!
*
ते ब्रिटीश, साले शिक्षणाचा धंदा करू देत नव्हते!
अडाण्यासारखे दर्जेदार शिक्षण फुकटामध्ये देत होते!
आपण किती विद्वान!
शिक्षणाचा बाजार मांडून
पिढ्या बरबाद करू शकतो!
चांगलं झालं, स्वातंत्र्य मिळालं!
*
ते जुलमी, साले अनाथ मुलांना भीक मागू देत नव्हते!
दळभद्र्यासारखे त्यांच्याकरिता अनाथाश्रम चालवित होते!
आपण किती दयावान!
अनाथ मुलांना पांगळे करून
भीक मागायला लावू शकतो!
झकास झालं, स्वातंत्र्य मिळालं!
*
ते मिशनरी, साले गरीब रूग्णांस हलाखीत मरू देत नव्हते!
ईश्वरसेवा समजून त्यांची सेवाशुश्रुषा करीत होते!
आपण किती करूणावान!
डाॅक्टरांचा संप घडवून रूग्णांचे हाल करू शकतो!
उत्तम झालं, स्वातंत्र्य मिळालं!
*
ते फिरंगी, साले आपणाला लाच खाऊ देत नव्हते!
गाढवासारखे लाचखोरांस बुटांच्या लाथा घालीत होते!
आपण किती सचोटीवान!
लाचखोरांच्या मिळकतीमध्ये आपला वाटा ठेवू शकतो!
*
बरं झाल, ते इंग्रज गेले!
पण जाता जाता, साले आपलं देशप्रेमही घेऊन गेले!
- एक भारतीय नागरिक
☆
लेखक: अज्ञात
प्रस्तुती : अमोल केळकर
बेलापूर, नवी मुंबई, मो ९८१९८३०७७९
kelkaramol.blogspot.com
≈संपादक – श्री हेमन्त बावनकर/सम्पादक मंडळ (मराठी) – सौ. उज्ज्वला केळकर/श्री सुहास रघुनाथ पंडित /सौ. मंजुषा मुळे/सौ. गौरी गाडेकर ≈
