स्वाती मंत्री
वाचताना वेचलेले
☆ मृत्युपत्र … कवी : स्वामी निश्चलानंद ☆ प्रस्तुती – स्वाती मंत्री ☆
☆
गांवकुसाला ओलांडत ये
लटलट कांपत एक आकृती
थरथरणारे हात सांगती
जगण्यासाठी साहले किती
टेकत काठी रस्त्यावरती
खटखट तालावरी पाउले
या वेगाने कशी फिरावी
गांवभराची चार राउळे? ||१||
*
रस्त्याकडल्या नळास पाणी
पाहुन स्वारी तिथे थांबली
ओंजळ भरुनी घेता घेता
हात कापुनी पुन्हा सांडली
खांद्यावरची पडशी उचकुन
पोचे पडला डबा काढला
तहान भागुन मिळे तजेला
वाट शोधुनी पुन्हा निघाला ॥२॥
*
थोडे अंतर चालुन जाता
नदीकाठच्या देवळातले
घंटेचे स्वर कानावरती
पडता अवचित हात जोडले
चढत्या दिवसामुळे उन्हाची
तिरीप चमकुन डोळ्यावरती
भोवळ आल्यागत वाटूनी
फतकल घालुन बसे खालती ||३||
*
जरा सावचित होत बिचारा
खुरडत सरकत तसाच गेला
वठलेल्या झाडाच्या फुटक्या
पारावरती जाउन निजला
अंगावरचा सदरा ओला
चिकटुन दिसते पोट खपाटी
धोतर चिंध्या कश्याबश्या त्या
जुळल्या होत्या मारुन गाठी ||४॥
*
पायावरती रक्त साकळे
खाजवलेल्या ओरखड्यांचे
लगेच संधी दिसे, फावले
भुणभुण करणाऱ्या माश्यांचे
बऱ्याच वेळानंतर कोणी
तरी जवळुनी जरा निरखले
कुजबुज झाली प्रेत पाहुनी
आले गेले बघे सटकले ||५||
*
पोलिस आले, पुन्हा चौकशी
माहित नव्हते कुणास काही
कुणी म्हणाले, दिसे भिकारी
घाटावरती पडून राही
भीक मागता देवळापुढे
चुकुन कुणाशी बोलत नव्हता
पोटापुरता घास लाभता
डोळे मिटुनी पुटपुट करता ॥६॥ ㅤ
*
उशाखालची पडशी काढुन
पोलिस पाही उलटुन सारे
काही बोळे, सुकी भाकरी
पुरचुंड्या अन् दाणे खारे
गुंडाळीच्या मधून निघती
पाकिटातल्या नोटा काही
सोबत त्यांच्या एक चिठोरा
ओल लागुनी पसरे शाई ॥७॥
ㅤ*
मजकुर पाहुन गडबडले अन्
चकित होउनी पुन्हा वाचती
जगास उद्देशुनिया त्याने
अंतिम इच्छा लिहिली होती
“झालो नाही कधी कुणाचा
कुणावरी ना भार उरावा
जमवुन ठेवत गेलो पैसे
यातुन अंतिम खर्च करावा” ॥८॥
☆
कवी: स्वामी निश्चलानंद
संग्राहक : सुहास सोहोनी
प्रस्तुती: स्वाती मंत्री
≈संस्थापक संपादक – श्री हेमन्त बावनकर/सम्पादक मंडळ (मराठी) – सौ. उज्ज्वला केळकर/श्री सुहास रघुनाथ पंडित /सौ. मंजुषा मुळे/सौ. गौरी गाडेकर≈
