मराठी साहित्य – वाचताना वेचलेले ☆ “विलक्षण मराठी भाषा…” – लेखक : अज्ञात ☆ प्रस्तुती – शशी नाडकर्णी-नाईक ☆

शशी नाडकर्णी-नाईक

 वाचताना वेचलेले 

☆ “विलक्षण मराठी भाषा…” – लेखक : अज्ञात ☆ प्रस्तुती – शशी नाडकर्णी-नाईक ☆

☆

रस्ता – मार्ग

• जो कसाही जाऊ शकतो तो रस्ता.
• जो ध्येयाकडे नेतो तो मार्ग.

खरं – सत्

• बोलणं खरं असतं
• सत्यला सोबत पुरावा जोडावा लागतो.

घसरडं – निसरडं

• पडून झालं की घसरडं.
• सावरता येतं ते निसरडं.

अंधार – काळोख

• विद्युत पुरवठा खंडीत झाला की होतो तो अंधार.
• निसर्गात जाणवतो तो काळोख.

पडणं – धडपडणं

• पडणं हे अनिवार्य.
• धडपडणं हे कदाचित सावरणं.

पाहणं – बघणं

• आपण स्वत:हून पाहतो.
• दुस-यानं सांगितल्यावर होतं ते बघणं.

पळणं – धावणं

• पाकीटमार काम झाल्यावर जे करतो ते पळणं.
• ट्रेन पकडतांना आपण जे करतो ते धावणं.

झाडं – वृक्ष

• जे माणसांकडून लावलं जातं ते झाडं.
• जो आधीपासूनच असतो तो वृक्ष.

खेळणं – बागडणं

• जे नियमानं बांधलेलं असतं ते खेळणं.
• जे मुक्त असतं ते बागडणं.

ढग – मेघ

• जे वा-याने ढकलले जातात ते ढग.
• जे नक्की बरसतात ते मेघ.

रिकामा – मोकळा

• वेळ जो दुस-याकडे असतो तो रिकामा.
• आपल्याकडे असतो तो मोकळा वेळ.

निवांत – शांत

• *कष्ट केल्यानंतर मिळतो तो निवांतपणा.
• काहीच न करता बसून मिळतो तो शांतपणा.

आवाज – नाद

• जो आपल्या चालण्यानं होतो तो आवाज.
• जो घ॔टेचा होतो तो नाद.

झोका – हिंदोळ*

• जो आपला नंबर बागेत कधी लागेल याची वाट पाहायला लावतो तो झोका.
• जो मुक्तपणे झाडांमधून खेळता येतो तो हिंदोळा.

स्मितं – हसणं

• मनात एखादी गोड आठवण आली की जे दिसतं ते स्मित.
• जे लोकांसमोर दाखवावं लागतं ते हसणं.

अतिथी – पाहुणा

• जो यावा यावा असा वाटतो तो अतिथी.
• जो आला की कधी जाईल असं मनात येतं तो पाहुणा.

घोटाळा – भानगड

• जो अचानक नकळत होतो तो घोटाळा.
• जी नियोजनबद्ध पद्धतीने होते ती भानगड.

आभाळ- आकाश

• भरून येत ते आभाळ
• निरभ्र असत ते आकाश

☆

लेखक:अज्ञात

प्रस्तुती : सौ. शशी नाडकर्णी-नाईक

≈ संस्थापक संपादक – श्री हेमन्त बावनकर/सम्पादक मंडळ (मराठी) – सौ. उज्ज्वला केळकर/श्री सुहास रघुनाथ पंडित /सौ. मंजुषा मुळे/सौ. गौरी गाडेकर≈