Category: कवितेचा उत्सव 2

सुश्री नीलांबरी शिर्के

  चित्रकाव्य  

कशास काढावे गळे!!  सुश्री नीलांबरी शिर्के ☆

☆

नाल्यावरती घरे दुकाने

सांडपाण्या अडथळे

नदी शिरली गावात की मग

कशास काढावे गळे!!

*

डोंगर फोडा झाडे कापा

करा रस्त्यांचे जाळे

पडतो पाऊस केंव्हाही मग

कशास काढावे गळे!!

*

थकल्यावरती मनोरंजन

मनरंजनीच रमती खुळे

मोबाईलने पिढी बिघडली

कशास काढावे गळे!!

*

मोह पाडते आभासी जग

वास्तवाचे भान खळे

परस्परांचे कुशल न घेती

कशास काढावे गळे!!

☆

© सुश्री नीलांबरी शिर्के

मो 8149144177

≈संपादक – श्री हेमन्त बावनकर/सम्पादक मंडळ (मराठी) – सौ. उज्ज्वला केळकर/श्री सुहास रघुनाथ पंडित /सौ. मंजुषा मुळे/सौ. गौरी गाडेकर≈

श्रीमती उज्ज्वला केळकर

 कवितेचा उत्सव 

☆ आठवण… ☆ श्रीमती उज्ज्वला केळकर ☆

☆

आज घेताना मागोवा

जुनी वाट उजाळावी.

दूर धुक्यातून कोणी

जुनी कथा रेखाटावी.

 *

आज व्हावे डोळाबंद

रंग -रूप पळसाचे.

जागावावे भाव मनी

भोळ्या – खुळ्या शेवंतीचे

 *

अर्धखुल्या पापणीत

आठवणींचा थवा मिटावा.

तिथे त्यांना जोजवीता

मनगाभारा गंधित व्हावा.

☆

© सौ. उज्ज्वला केळकर

संपर्क – निलगिरी, सी-५ , बिल्डिंग नं २९, ०-३  सेक्टर – ५, सी. बी. डी. –  नवी मुंबई , पिन – ४००६१४ महाराष्ट्र

मो. 836 925 2454, email-id – kelkar1234@gmail.com 

≈ संपादक – श्री हेमन्त बावनकर/सम्पादक मंडळ (मराठी) – सौ. उज्ज्वला केळकर/श्री सुहास रघुनाथ पंडित /सौ. मंजुषा मुळे/सौ. गौरी गाडेकर ≈

श्री दिवाकर बुरसे

 कवितेचा उत्सव 

☆ ‘राग वसंत… राग बहार…’ ☆ श्री दिवाकर बुरसे ☆

आज वसंत पंचमी आहे. त्या निमित्त दोन कविता

१. राग वसंत व २. राग बहार

🌼राग वसंत 🌼

ऋतूंचा राजा’वसंत’ तर रसांचा राजा शृंगार! वसंतात आधिष्ठान असतं रसराज शृंगाराचं! स्वतः भगवंतानेही विभूतियोगात स्वतःचा उल्लेख ” ऋतुनां कुसुमाकरः” असा केलाय.

असा हा वसंत येतो बहुरंगी, शतगंधी फुलांच्या पायघड्यांवरून. मग काय विचारता, अनंगरंगात विश्व रंगून जात!

राग वसंत 

तोड़ा

 *

मुरलीचे स्वर ऐकुन राधा झाली की बावरी

यमुनातटि हा रंग खेळतो राधा कुंजविहारी

धुंद बसंतातून बहरती रंग रंग फुलपंखी

भिजली राधा, भिजला माधव, भिजली सुरासुरांनी।।

* 

या कुंजावर, त्या कुंजावर।।धृ।।

भ्रमरांचे गुंजारव सुंदर

वसंत फुलला अंगांगावर

जैशी सुमने वृक्षलतांवर

या कुंजावर, त्या कुंजावर।। १।।

 *

कोकिळ बोले आम्रतरूवर

मधुबन नाचे त्या तालावर

रस शृंगारा, येई बहरा

तू तर राणा नऊ रसांवर!

या कुंजावर, त्या कुंजावर।।२।

 *

दिवाकर बुरसे, पुणे

९५५२ ६ २९ २ ४ ५

 🌼🌼🌼🌼

🌼 राग बहार 🌼

वसंत ऋतुत गाईला, वाजवला जाणारा महत्वाचा दुसरा राग म्हणजे “बहार” हा ही शृंगार रसप्रधान राग, फार लोकप्रिय आहे.

🌼 राग बहार 🌼

* 

तव सहवासा आसुसले रे, कर माझा स्वीकार

श्यामला, जुईस आला बहार! ।।धृ।।

 *

फुलल्या वेली, फुले नाचरी

विमल चंद्रिका नभी हासरी

एकांती मज मिठीत घेउनि

घाल गळा कर हार

श्यामला, जुईस आला बहार।।१।।

 *

अधरावरती अधर टेकुनी

करपाशी घे तनू बांधुनी

गात्रागात्रातून घुमू दे

अमृतमय झंकार!

राजसा, जुईस आला बहार।।२।।

 *

रतिमंची ही तनू शिणू दे

उठता किंचित तोल ढळू दे

विशाल वक्षावरी झेलुनी

 दे मजला आधार!

राजसा, जुईस आला बहार।।३।।

 *

अर्धोन्मीलित नेत्र होउ दे

भाळावरले दव ओघळु दे

अन् ओठातुन पुन्हा फुटू दे

 अस्फुटसा सीत्कार!

राजसा, जुईस आला बहार।।४।।

 *

श्वासामध्ये श्वास विरू दे

धुंदीमध्ये रात्र जागु दे

रेंगाळू दे मुक्त कुंतली

 उगाच मृदु गंधार!

राजसा, जुईस आला बहार।।५।।

🙏🏽🙏🏽🙏🏽

© श्री  दिवाकर बुरसे

पुणे

संपर्कः ९२८४३००१२५, ९५५२६२९२४५

≈संपादक – श्री हेमन्त बावनकर/सम्पादक मंडळ (मराठी) – सौ. उज्ज्वला केळकर/श्री सुहास रघुनाथ पंडित /सौ. मंजुषा मुळे/सौ. गौरी गाडेकर≈

श्री शरद कुलकर्णी

 कवितेचा उत्सव 

☆ संध्याचित्र… ☆ श्री शरद कुलकर्णी ☆

☆

क्षितिजावर ओठ टेकून

सूर्य बुडाला देत अलिंगन.

कळप गाईंचे परत फिरती

व्याकूळ कंठी नाद किणकिण.

तुळशी पुढती दीप जळावा

शुभंकरोती अर्थ कळावा.

सूरमयी कुणी राग म्हणावा.

यमन शोकी समजून यावा.

ना दिवस ना रात्रही

वेळ कातर भीतर झाली.

दिन अस्तास आज गेला

होय, संध्याकाळ झाली.

 ☆

© श्री शरद  कुलकर्णी

मिरज

≈संपादक – श्री हेमन्त बावनकर/सम्पादक मंडळ (मराठी) – सौ. उज्ज्वला केळकर/श्री सुहास रघुनाथ पंडित /सौ. मंजुषा मुळे/सौ. गौरी गाडेकर≈

सौ. रेणुका धनंजय मार्डीकर

  चित्रकाव्य  

कनकभरली फुले… सौ.रेणुका धनंजय मार्डीकर ☆

(वर्णसंख्या 16 यती 8 व्या अक्षरावर)

☆

उंच उंच डोंगरात झाडेवेली घनदाट

किती साजरी साजरी धुकं भरली पहाट ||ध्रु||

*

रिमझिम रिमझिम पावसाच्या येती सरी

घाटाघाटातली झाडी वेली त्यात रंग भरी

कनकभरली फुले सोनमोहोराचा थाट

किती साजरी साजरी धुकं भरली पहाट ||1||

*

हिरव्यात डोकावती पहा देखणी पिवळी 

पर्ण पाचूवर आली कळी कोवळी कोवळी

मधू प्राशनास धावे फुलपाखरु सुसाट

किती सारी साजरी धुकं भरली पहाट ||2||

*

वाटा वळणे वळणे झरे पाण्याचे खेळणे

ताम्रफुले पहुडली त्यांचे मातीशी लोळणे

पायघड्या देखण्याश्या वारा घालतो मोकाट

किती साजरी साजरी धुकं भरली पहाट ||3||

*

माकडांचे लोट आले इकडे तिकडे पळे

ताम्रशेंगा पितवृष्टी खळखळून ओघळे

माझ्या कवन शेल्याला पितंबरी ताम्र काठ

किती साजरी साजरी धुकं भरली पहाट ||4||

*

कुठे बेफाटला वारा कुठे पाऊस सरारा

ताम्रवृक्ष उंच उंच फुले घागरा गरारा

ओंजळीत सोनफुले शब्दांची वाहती लाट

किती साजरी साजरी धुकं भरली पहाट ||5||

☆

© सौ.रेणुका धनंजय मार्डीकर

औसा.

मोबा. नं.  ८८५५९१७९१८

≈ संपादक – श्री हेमन्त बावनकर/सम्पादक मंडळ (मराठी) – श्रीमती उज्ज्वला केळकर/श्री सुहास रघुनाथ पंडित /सौ. मंजुषा मुळे/सौ. गौरी गाडेकर ≈

सुश्री शोभा जोशी 

  चित्रकाव्य  

बकुळ…

☆

बकुळीच्या झाडाखाली 

 वेचत असता फुले 

मनाच्या ओंजळीतून 

 खूप काही सांडले 

*

वेचता वेचता फुले 

 लहानपण आठवले

उशीर झाला म्हणून 

 पाठीतले धपाटे आठवले

*

एक फूल माझ्याशी 

 व्यथा मांडून गेले 

तेव्हापासून मनात

 त्याचे दुःख कोरले गेले

*

हल्ली मला उचलून घ्यायचे 

 कष्ट कुणी घेत नाहीत

तसंही मला माळण्यासाठी

 लांब केसही उरले नाहीत

*

दोन वेण्यातली परकरी नात 

 बघता बघता गायब झाली

सर ओवत बसलेली 

 आजीही नजरेआड गेली

*

बरं झालं तू आलीस 

 ओंजळ तुझी भरली 

कुणीतरी आमची 

 दखल आज घेतली

*

माहिती आहे मला 

 माझे जीवन एका दिसाचे 

पण व्रत मात्र आमचे 

 अव्याहत सुगंध लुटायचे

*

रोज झाडावरून ओघळून 

 जमिनीकडे झेपावतो

तेव्हाच आमच्या मनात 

 विचार एक येतो

*

असो जीवन एक दिवसाचे,

 आपण सुगंध लुटावा

प्रत्येकाच्या आयुष्याचा 

 माझ्यापरी बकुळ व्हावा 

*

सुकून गेलो तरीही 

 गंध मागे ठेऊन जातो

प्रत्येकाच्या हृदयात 

 अविरत मी दरवळतो

☆ ☆ ☆ ☆

कवी : अज्ञात 

प्रस्तुती : सौ. शोभा जोशी 

मो ९४२२३१९९६२ 

≈संपादक – श्री हेमन्त बावनकर/सम्पादक मंडळ (मराठी) – सौ. उज्ज्वला केळकर/श्री सुहास रघुनाथ पंडित /सौ. मंजुषा मुळे/सौ. गौरी गाडेकर≈

श्री विश्वास दाते

 कवितेचा उत्सव 

☆ अव्यक्त ! ☆ श्री विश्वास दाते ☆

☆

म्हटले नाहीस कधी तू “आय लव यू”

म्हणणे मला न जमले “आवडतेस मला तू” l

*

अंगी भरून थंडी आला कधीही ताप

रात्री उठून बघशी गेला की नाही ताप l

*

लागले कधी जाऊ एकमेकापासून दूर

दिनराती लागते मनी अनामिक हुरहूर l

*

वाटे जर कधी आज चापून खावे वडे

काही न सांगताही, वडा ताटात की पडे l

*

निशब्द जवळी असता, उरी आनंदाचे सडे

एकास काही होता ऊर दुसऱ्याचे धडधडे l

*

पटले उभयतांना हा वेगळाच संग

काही न बोलताही, मनी वाजती तरंग l

*

लपविली उरीची चिंता कितीही जरी

उमजे लगेच दुसऱ्या तीही का सत्वरी l

*

जीवास शांत वाटे संगतीचा न ये कंटाळा

झाला अबोला तरीही मनी येई न मेघ काळा l

*

कळते तुला कधीही स्तिथी माझ्या मनाची

सहजी मलाही उमजे भाषा तुझ्या तनूची l

*

प्रेम प्रेम म्हणतात ते याहून का वेगळे

जाहिरात न करता, करतात हेच सगळे l

 ☆

© श्री विश्वास दाते 

संपर्क –  चिन्मय अपार्टमेंट, 54, मयूर कॉलनी, कोथरूड, पुणे 411038 मो +९१ ९८५००३५३६२, vishwasdatye@gmail.com

≈संपादक – श्री हेमन्त बावनकर/सम्पादक मंडळ (मराठी) – सौ. उज्ज्वला केळकर/श्री सुहास रघुनाथ पंडित /सौ. मंजुषा मुळे/सौ. गौरी गाडेकर≈

श्रीशैल चौगुले

 कवितेचा उत्सव 

☆ कली-दुनिया… ☆ श्रीशैल चौगुले ☆

☆

चार पावलांनी दुनियाच संपते

वित्त, प्रतिष्ठा, सत्ता, अहंम, व्यापते.

*

शर्यतीत जीवन पुढेच पळते

सजीवाचे नियम पाळणे छळते.

*

ज्याची त्याची गती पुसून आता गेले

युगासवे धावणे हेची दैव झाले.

*

ज्याने-त्याने रमावे ऐश्वर्यात झोकी

स्वयं सोडला तर ओझे सर्व बाकी.

*

सन्मानाचा डौल विजयाची देतो ग्वाही

जिंकण्यासाठीच आयुष्य संपून जाई.

*

वर्णावे काय या कलियुगाचे क्रमण

क्षणात बदले काळचक्राचे भ्रमण.

*

थांबावे तर संकट, चालणे बिकट

जगणे थांबून राही, मरण निकट.

*

आकाशी हाताचा स्पर्श, कवेत सागर

रात्रंदिनात ना राहिले वेळ अंतर.

*

असत्य, हिंसा, अनिती, असूरीचे पाश

सत्य द्वापार-त्रेता, मात्र कलित-नाश.

 ☆

© श्रीशैल चौगुले