अपर्णा परांजपे
विविधा
☆ ✍️ क्षण झाला अमर… ☆ अपर्णा परांजपे ☆
सहज सुचलं म्हणून… ✍️क्षण झाला अमर
१: “भूत-भविष्य चिंतनात नाही तर वर्तमान कळतं…”
भूत म्हणजे स्मृतींची सावली.
भविष्य म्हणजे कल्पनांची छाया.
दोन्हींचा आधार मन आहे — आणि मनच काळ निर्माण करते.
पण वर्तमान?
तो ना स्मृती आहे, ना कल्पना. तो शुद्ध अनुभूती आहे.
उपनिषद म्हणतात —
“यत् साक्षादपरोक्षाद् ब्रह्म” —
जे प्रत्यक्ष आहे, तेच ब्रह्म आहे.
वर्तमान क्षण हाच साक्षात् ब्रह्मानुभवाचा दरवाजा आहे.
जो क्षण पूर्णतेने जगतो, तो काळाच्या पलीकडे जातो.
२: “दिवसांचे महत्त्व कमी झाले की ‘क्षणांचे’ मूल्य कळते…”
दिवस हे मोजमाप आहे.
क्षण हा अनुभूती आहे.
दिवस बाह्य घड्याळ सांगते. मात्र क्षण अंतःकरण उलगडते.
जेव्हा आपण दिवसांच्या धावपळीतून थांबतो, तेव्हा जाणवते —
जीवन दिवसांनी नव्हे, तर जागृत क्षणांनी घडते.
अद्वैत दृष्टीने —
प्रत्येक क्षणात पूर्णत्व आहे.
कारण क्षणातच चैतन्य प्रकट आहे.
३: “भगवंत हृदयस्थ आहे…”
भगवंत शोधायचा बाहेर का?
तो तर साक्षीभावात, शुद्ध जागरूकतेतच आहे.
“ईशावास्यमिदं सर्वम्” —
सर्व काही त्याने व्यापले आहे;
मग हृदय त्याच्या बाहेर कसे असेल?
जेव्हा मन भूत-भविष्य सोडते,
तेव्हा हृदयात शांत, निर्विकल्प प्रकाश उगवतो.
तोच भगवंत.
🕉️ थोडक्यात
न भूतं न भविष्यं, केवलं वर्तमानम्।
न कालः तत्र भाति, केवलं चैतन्यम्।
यस्मिन् क्षणे विश्रान्तिः, स एव ब्रह्मक्षणः॥
(भूत नाही, भविष्य नाही — जे उरते ते वर्तमान चैतन्य; ज्या क्षणी विश्रांती मिळते, तोच ब्रह्मक्षण.)
*
ध्यान म्हणजे अपूर्णतेच गोडी वाटणे, अनुभवणे
भूत-भविष्य निवळले की क्षण पवित्र होतो;
क्षण पवित्र झाला की हृदय मंदिर बनते. 🙏
*
भगवंत हृदयस्थ आहे 🙏
© अपर्णा परांजपे
कात्रज, पुणे
मो. 9503045495
≈संपादक – श्री हेमन्त बावनकर/सम्पादक मंडळ (मराठी) – सौ. उज्ज्वला केळकर/श्री सुहास रघुनाथ पंडित /सौ. मंजुषा मुळे/सौ. गौरी गाडेकर≈
हौसेचं फसलेलं गणित... 
प्रेमसखा! 
वाचताना वेचलेले 
मनमंजुषेतून 
