सौ. सुचित्रा पवार
कवितेचा उत्सव
☆ नभीचा चंद्रमा… ☆ सौ. सुचित्रा पवार ☆
नभीचा चंद्रमा मज आता भुलवत नाही
चांदणेही मनात आज हसत नाही
फुललेला मोगरा आता ताजा भासत नाही
बकुळीच्या सुकण्याचाही अर्थ लागत नाही
वारा आज मनात कुजबुजतो काही
संदर्भ देतो जुन्या आठवणींचे काही
दाट धुके अंधाराचे शुक्र त्यास वाट देत नाही
सर ओली पावसाची आता मला भिजवत नाही
© सौ.सुचित्रा पवार
तासगाव, सांगली
8055690240
≈संपादक–श्री हेमन्त बावनकर/सम्पादक मंडळ (मराठी) – श्रीमती उज्ज्वला केळकर/श्री सुहास रघुनाथ पंडित /सौ. मंजुषा मुळे ≈
श्री अशोक श्रीपाद भांबुरे
साप्ताहिक स्तम्भ – अशोक भांबुरे जी यांची कविता अभिव्यक्ती # 116 ☆ गोष्ट आहे हीच खरी ☆
काळजाच्या पोळ्यामध्ये, मकरंद साठवला
रान पेटवले कुणी, होता धूर दाटलेला
मधमाशा ह्या चौफेर, पहा कशा उधळल्या
आग पाहुनी भोवती, होत्या खूप संतापल्या
मध घेऊन पारधी, होता फारार झालेला
फूलबाग माझी होती, तरी डंख मी सोसला
मध पोळ्यातला तुझ्या, कोणी कसा हा चाखतो
एक कप्पा हृदयाचा, दृश्य पाहून फाटतो
काळजाने पहा कसा, होता टाहो फोडलेला
सुख स्वप्नांचा चुराडा, आणि कणा मोडलेला
मला पाहून बागेत, होते गुलाब हसले
साखरेच्या बरणीत, पाकळ्यांना मी ठोसले
आले माधुर्य त्यांच्यात, जरी देह तापविला
नाही सडले कुजले, त्याचा गुलकंद झाला
© अशोक श्रीपाद भांबुरे
धनकवडी, पुणे ४११ ०४३.
मो. ८१८००४२५०६, ९८२२८८२०२८
≈ संपादक – श्री हेमन्त बावनकर/सम्पादक मंडळ (मराठी) – श्रीमती उज्ज्वला केळकर/श्री सुहास रघुनाथ पंडित /सौ. मंजुषा मुळे ≈
सौ.अस्मिता इनामदार
वाचताना वेचलेले
मा मला दागिने दे—- प्रस्तुती सौ.अस्मिता इनामदार
चला विरक्ती आली,
दागिन्यांची आसक्ती संपली…
या बाह्य सौन्दर्यापासून आता,
मुक्ती हवीशी वाटू लागली !
पण सुंदर दिसण्याचा
स्त्रीसुलभ विचार,
डोक्यातून काही जाईना…
आणि दागिन्याची हौस मनाला,
स्वस्थ काही बसू देईना !
मग मी रामाकडे घेतली धाव,
म्हणाले, तूच यातून मला सोडव…
तू माझा सोनार हो….आणि
माझे दैवी दागिने घडव !
चेहर्यासाठी माझ्या घडव
सुहास्याचा दागिना…
मुखावर माझ्या कधी न उमटो
मनातली विवंचना !
कानासाठी माझ्या घडव,
तू असे सुंदर झुबे…
माघारीही माझ्याबद्दल,
चांगलंच ऐकू येऊ दे !
गळ्याभोवती माझ्या असूदेत,
सतत आप्तजनांचे हात…
काय करायचेत आता मला,
चंद्रहार आणि पोहेहार ?
पाटल्या बांगड्या यांनी आजवर,
शोभा वाढवली हाताची…
आता वेळ आलीय,
हात दानाने मोकळे करण्याची !
वेळोवेळी सजली माझी
मेखला कंबरपट्टा यांनी कंबर…
आता तिची खरी शोभा,
ती ताठ आहे तोवर !
जोडवी अशी जड घडव,
की पाय जमिनीवरच राहतील…
आता सांग हे रामा
हे सारे दागिने केव्हा देशील,
दैवी दागिन्याची माझी मागणी ,
रामचंद्र सोनारानं नोंदवून घेतली…
“जरा वेळ लागेल” अस म्हणत,
स्वत:ची भूमिका स्पष्ट केली
हसतच वदला रामराया…….
“अहो ,हे दागिने तयार नसतात,
कारण त्यांना तेवढी मागणी नसते..
पण हे अनमोल दागिने घडवेपर्यंत,
घेणाऱ्या भक्ताची, (पैशाची नव्हे) मनाची श्रीमंती वाढावी,
एवढीच माफक अपेक्षा असते !
घडणावळीची काळजी नको,
कारण आम्ही ती घेतच नाही..
रामनाम चालू ठेव
दागिने लवकरच घरपोच होतील
असे दुर्मिळ दागिने घडवत राहणं…खरेतर हाच माझा छंद..
त्यासाठीच मी छातीवर हात ठेवून उभा आहे…
तुझ्या सारख्या अनोख्या भक्तांची वाट पहात…
कारण भक्तांच्या इच्छा पुरविणे, भक्तांचे भय नाहीसे करणे..
हेच तर माझे कर्तव्य….?
प्रस्तुती : सौ अस्मिता इनामदार
पत्ता – युनिटी हाईटस, फ्लॅट नं १०२, हळदभवन जवळ, वखारभाग, सांगली – ४१६ ४१६
मोबा. – 9764773842
≈ संपादक – श्री हेमन्त बावनकर/सम्पादक मंडळ (मराठी) – श्रीमती उज्ज्वला केळकर/श्री सुहास रघुनाथ पंडित /सौ. मंजुषा मुळे ≈
सौ. उज्वला सुहास सहस्रबुद्धे
कवितेचा उत्सव
☆ षड् रिपु…..☆ सौ. उज्वला सुहास सहस्रबुद्धे ☆
षड्रिपुनी भरलेला माझा,
मोह घडा हा शिरावरी !
अडखळत पाऊल पडते,
कधी डचमळते या उरी!
कधी वाटते ओतून द्यावे,
मोहाचे क्षणभंगुर पाणी!
कधी मनी ही भरून राहती,
मदमोहाची मोहक गाणी!
काम, क्रोध, भय,मत्सर सारे,
सतत मानवा मनी छळती!
मिळेल कधी का सुटका त्यातून,
प्रार्थीते ईश्वरा माझी मती!
या फेऱ्यातून सुटका नाही,
प्रयत्न करावा परी साचा !
तव भक्ती विण हाती न काही,
सार्थकी लावू जन्म मानवाचा!
© सौ. उज्वला सहस्रबुद्धे
वारजे, पुणे (महाराष्ट्र)
≈ संपादक – श्री हेमन्त बावनकर/सम्पादक मंडळ (मराठी) – श्रीमती उज्ज्वला केळकर/श्री सुहास रघुनाथ पंडित /सौ. मंजुषा मुळे ≈
महंत कवी राज शास्त्री
साप्ताहिक स्तम्भ – हे शब्द अंतरीचे # 60
☆ कुठे हरवली प्रीत… ☆
(दश-अक्षरी…)
कुठे हरवली प्रीत सांगा
तुटला कसा प्रेमाचा धागा…०१
स्नेह कसे आटले विटले
तिरस्काराचे बाण रुतले…०२
अशी कशी ही बात घडली
संयमाची घडी विस्कटली…०३
मधु बोलणे लोप पावले
जसे अंगीचे रक्त नासले…०४
तिटकारा हा एकमेकांचा
नायनाट ऋणानुबंधाचा…०५
अंधःकार भासतो सर्वदूर
लेकीचे तुटलेच माहेर…०६
भावास बहीण जड झाली
पैश्याची तिजोरी, का रुसली…०७
कोडे पडले मना-मनाला
गूढ उकलेना, ते देवाला…०८
माणूस मी कसा घडवला
होता छान, कसा बिघडला…०९
राज विषद, मन मोकळे
सु-संस्कार, सोनेचं पिवळे…१०
© कवी म.मुकुंदराज शास्त्री उपाख्य कवी राज शास्त्री.
श्री पंचकृष्ण आश्रम चिंचभुवन, वर्धा रोड नागपूर – 440005
मोबाईल ~9405403117, ~8390345500
≈संपादक–श्री हेमन्त बावनकर/सम्पादक मंडळ (मराठी) – श्रीमती उज्ज्वला केळकर/श्री सुहास रघुनाथ पंडित /सौ. मंजुषा मुळे ≈
श्री प्रमोद वामन वर्तक
कवितेचा उत्सव
? देह आणि मन ! ? श्री प्रमोद वामन वर्तक
देह आपला
असतो कह्यात,
मन असते
बरेच वाह्यात !
देह असला
जरी धरेवरी,
मन नाठाळ
मारी भरारी !
देह रंगात
रंगवी स्वतःला,
मन शोधी
आपला कुंचला !
देह धरी ताल
गोड अभंगावर,
मन मोहीत
होई लावणीवर !
देह मन जयाचे
झाले एकरूप,
लोकां दिसे तो
संत स्वरूप !
© श्री प्रमोद वामन वर्तक
(सिंगापूर) +6594708959
मो – 9892561086
ई-मेल – pradnyavartak3@gmail.com
≈संपादक–श्री हेमन्त बावनकर/सम्पादक मंडळ (मराठी) – श्रीमती उज्ज्वला केळकर/श्री सुहास रघुनाथ पंडित /सौ. मंजुषा मुळे ≈
कवितेचा उत्सव
☆ एखादा सूर…. ☆ निरंजन उजगरे ☆
एखादा सूर जर भिडलाच काळजाला
तर निःसंकोचपणे वाहू द्यायचं असतं
पापण्यांना….
वाटा तर वेगळ्या होणारच
नाती तर पुसट होणारच
आठवणी तर सलणारच
आणि या सा-यांना
गुंफित जाणारा एखादा सूर
पापणीला साद घालणारच…..
हे भिडणारे सूर
ही छायागर्भ गाणी
अदृश्यातून जणू पाहतात कोणी…
तुमच्या आमच्या काटेरी आयुष्यावर
जमून आलेल्या या दवाच्या थेंबाना
आपण कधी नाकारायचं नसतं…
पापण्यांना निःसंकोच
वाहू द्यायचं असतं…
– निरंजन उजगरे
श्री राजकुमार दत्तात्रय कवठेकर
कवितेचा उत्सव
☆ धागे…. ☆ श्री राजकुमार कवठेकर ☆
लोक ते माझेच होते
काचते धागेच होते
उध्दटांच्या त्या ‘अरे’ ला
शब्दही ‘का..रे..’च होते
दाटले अश्रू सुखांनी
हाय! ते खारेच होते
झोपली गात्रे थकूनी
श्वास हे जागेच होते
प्रश्र्न ते सोपे; परंतू
उत्तरांनी पेच होते
सोबतचे ऐनवेळी
राहिले मागेच होते
हाक मी होती दिली अन्
पांगले सारेच होते
शांततेच्या अंतरंगी
वादळी वारेच होते
गर्द रात्री साथ द्याया
दूरचे तारेच होते
जे खरे होते यशश्री
नेहमी साधेच होते
रंक वा राजा असू दे
शेवटी प्यादेच होते
पाठ राखाया सुखाची
दुःख हे आलेच होते
जे दरिद्री ते; मनाचे
आपल्या राजेच होते
© श्री राजकुमार दत्तात्रय कवठेकर
संपर्क : ओंकार अपार्टमेंट, डी बिल्डिंग, शनिवार पेठ, आशा टाकिज जवळ, मिरज
≈ संपादक – श्री हेमन्त बावनकर/सम्पादक मंडळ (मराठी) – श्रीमती उज्ज्वला केळकर/श्री सुहास रघुनाथ पंडित /सौ. मंजुषा मुळे ≈
सुश्री मंजुषा सुनीत मुळे
वाचताना वेचलेले
☆ आक्रोश…..(कविता)….प्रमोद जोशी ☆ प्रस्तुती – सुश्री मंजुषा सुनीत मुळे ☆
मातीवरचा आक्रोश आता,
आकाशात पण नाही मावत !
बातमी केवढा आघात करते,
“आता नाहीत बिपिन रावत !”
नुसतंच शौर्य नव्हते रावत,
तिन्ही दलात समन्वय !
किती वीर रोज जातात,
तरी होत नाही सवय !
दर दिवशीच एकेक तारा,
उल्का होऊन पडत आहे !
खरंच गळ्यात हुंदका म्हणून,
एकेक घास अडत आहे !
शौर्य तिथेच घात असतो,
गांडुळं काय फिरतात कमी?
त्याना गाठू शकेन अशी,
यमालाही नसते हमी !
उंचावरती जाणंच सांगतं,
इंचा-इंचावरती धोके !
लोणी खावून जमिनीवरती,
खादीत निर्धोक,खादाड बोके !
चालती बोलती तटबंदीच ही,
“भारत-गड” सुखरुप ठेवते !
हुतात्म्यांच्या माळेमधे,
आपल्या सर्वस्वालाच ओवते !
काळालाही हेवा वाटतो,
म्हणून दगा हवेत देतो !
साक्षात् देव आसन सोडून,
असे वीर कवेत घेतो !
असह्य नि असहाय म्हणजे,
काय याचा अनुभव क्रूर !
पापणी सोडून एकेक थेंब,
त्यांच्यासोबत चाललाय दूर !
-प्रमोद जोशी.देवगड.
9423513604
संग्राहक – मंजुषा सुनीत मुळे
९८२२८४६७६२.
≈ संपादक – श्री हेमन्त बावनकर/सम्पादक मंडळ (मराठी) – श्रीमती उज्ज्वला केळकर/श्री सुहास रघुनाथ पंडित /सौ. मंजुषा मुळे ≈
श्री अमोल अनंत केळकर
कवितेचा उत्सव
☆ नेटकरी….. ☆ श्री अमोल अनंत केळकर ☆
नेटकरी – ही एक नवीन जात सध्या सर्वत्र धुमाकूळ घालत आहे. या नेटक-यांना समर्पित
(आदरणीय साने गुरूजींची माफी मागून ?)
आता करुनी डेटा आँन,
नको राहू दे कुठले भान
नेटक-यांनो मज्जेसाठी लाऊ पणाला प्राण
मिडीया चॅनेल उठतील
बातम्या सा-या पेरतील
‘मेटा-कुटीला’ सारे येऊन पेटवूया हे रान ?
कोण आम्हा अडवील
कोण आम्हा रडवील
अडवणूक करणाऱ्यांची उडवू दाणादाण
नेटक-यांची फौज निघे
‘पुढे ढकलणे ‘ चोहीकडे
विनोदी टोमणे, मिम्स हीच आमची जान
पडून ना राहू आता
मारुया शाब्दिक लाथा
‘नेटकरीच’ कामकरी, भांडणावर ठाम
आता करुनी डेटा आँन,
नको राहू दे कुठले भान
नेटक-यांनो मज्जेसाठी लाऊ पणाला प्राण
( नेटकरी) अमोल ?
© श्री अमोल अनंत केळकर
बेलापूर, नवी मुंबई, मो ९८१९८३०७७९
poetrymazi.blogspot.in, kelkaramol.blogspot.com
