image_print

मराठी साहित्य – इंद्रधनुष्य ☆ लाईफ मॅनेजमेंट ☆ संग्राहक – सुश्री मानवी केळकर/श्री माधव केळकर

इंद्रधनुष्य  ☆ लाईफ मॅनेजमेंट ☆ संग्राहक - सुश्री मानवी केळकर/श्री माधव केळकर ☆  लाइफ मॅनेजमेंट 🎯 प्रोफेसरने भांड्यात पाणी टाकून त्यामध्ये बेडूक टाकला, यानंतर ते भांडे तापायला ठेवले, पाणी गरम झाल्यानंतर बेडकाचे काय झाले, प्रोफेसरने असे कां केले ???-------- एका कॉलेजमध्ये "फिलॉसफीचे" एक प्रोफेसर शिकवायचे...ते वेगवेगळ्या पध्दतींनी विद्यार्थ्यांना आयुष्यातील लहान-लहान गोष्टी समजावण्याचा प्रयत्न करायचे... एक दिवस प्रोफेसरने आपल्या सर्व विद्यार्थ्यांना बोलावले आणि म्हणाले की, आज मी तुम्हाला एक खूप महत्त्वपूर्ण गोष्ट समजावणार आहे. सर्व विद्यार्थी लक्षपूर्वक ऐकत व बघत होते. प्रोफेसरने पाण्याने भरलेले एक भांडे घेतले आणि त्यामध्ये बेडूक टाकला. पाण्यात जाताच बेडूक आरामात पोहू लागला. यानंतर प्रोफेसरने ते भांडे तापायला ठेवले. भांड्यातील पाणी हळुहळू गरम होत होते. भांड्यामध्ये जो बेडूक होता तो पाण्याच्या वाढत्या तापमानानुसार स्वतःला अॅडजस्ट करत होता. हळुहळू पाणी जास्त गरम होत होतं, पण बेडकाला काहीच फरक पडत नव्हता. तो स्वतःला तापमानानुसार तयार करत होता. काही वेळानंतर पाण्याचे तापमान खूप वाढले आणि पाणी उकळू लागले. तेव्हा बेडकाचीहि सहनशक्ती संपली. त्याला त्या भांड्यात थांबणे कठीण झाले. तेव्हा बेडकाने उडी मारुन भांड्याबाहेर येण्याचा प्रयत्न केला. बेडकाने पूर्ण शक्ती लावूनहि त्याला...
Read More

मराठी साहित्य – इंद्रधनुष्य ☆  स्टोव्ह ☆ संग्रहिका – सुश्री आनंदी केळकर

इंद्रधनुष्य  ☆ स्टोव्ह  ☆ संग्रहिका – सुश्री आनंदी केळकर ☆  स्टोव्ह मध्ये राॅकेल भरायला नरसाळे, पत्र्याची नळी असलेला पंप,पुढे काही वर्षांनी प्लॅस्टिकचा फुग्याचा व काॅक असलेला पंप आल्यावरचा आनंद विसरणे शक्य आहे का ?  जमिनीवर थोडेफार सांडलेल्या राॅकेलचा वास अजूनही चांगला आठवतो आहे. स्वयंपाक करताना अन्नाला राॅकेलचा वास येऊ नये म्हणून घेतलेली काळजी. आईचे आपल्या कुटुंबावर किती प्रेम आहे, हे आता जाणवते. स्टोव्ह पेटवण्यासाठी काकडा व तो बुडवण्यासाठी बिटको काला दंत मंजन च्या छोट्या रिकाम्या झालेल्या काचेच्या बाटलीत राॅकेल भरून ठेवायचे.  काडेपेटी व ती ठेवण्यासाठी हिंगाची रिकामी झालेली पत्र्याची डबी असा सगळा थाट असायचा.  पीन करणे एक कौशल्याचे काम होते. हात अगदी सरळ धरून. पीन वाकडी होणार नाही याची काळजी घ्यावी लागत असे जर पीन निपलमधे तुटली तर सगळाच खोळंबा व्हायचा. त्याकरीता निप्पल पाना, सायकलची तार, कातडी वायसर इत्यादी हत्यारे घरीच ठेवलेली असायची.  स्टोव्हची टाकी गळत असेल तर तिथे लावण्यासाठी  501 नं.चा साबण बार.  स्टोव्ह बिघडल्यावर घरातली होणारी चिडचिड तर विचारूच नका आणि दुरूस्त करून आणल्यावर आईची प्रसन्न मुद्रा, ओसंडून वाहणारा आनंद पाहिला की घरातली माणसे अगदी खूष व्हायची.  स्वयंपाक झाल्यावर आईने...
Read More

मराठी साहित्य – इंद्रधनुष्य ☆ ऋणानुबंध ☆ संग्रहिका – सुश्री प्रभा हर्षे

 इंद्रधनुष्य  ☆ ऋणानुबंध ☆ संग्रहिका – सुश्री प्रभा हर्षे ☆ गेल्या आठवड्यात एका आजींच्या सहस्त्रचंद्रदर्शन सोहोळ्याला गेले होते. या आजींना दोन मुलगे, पैकी एक डॉक्टर (अस्थीरोगतज्ञ) आणि दुसरा चार्टर्ड अॅकाउंटंट. दोन्ही मुलगे सुना व उच्चशिक्षित नातवंडे या सर्वांनी मिळून एका पंचतारांकित हॉटेल  मधे थाटात सोहळा आयोजित केला होता. आजींच्या दोन्ही मुलांनी अगदी थोडक्यात जी आजींची जीवनकहाणी आम्हा उपस्थितीतां समोर मांडली, आणि त्यातून ऋणानुबंध कसे असतात, ते ऐकून आमच्या अनेकांच्या डोळ्यांमधून पाणी वाहिले. आजींचे हे दोन्ही मुलगे जुळे. हे मुलगे दोन वर्षांचे असताना आजींवर वैधव्याची कु-हाड कोसळली. एकत्र कुटुंबात या आजींना केवळ आश्रीत हा दर्जा मिळाला. "आम्ही तीन खाणारी तोंडे पोसतो" असे उद्गार ऐकवले जाऊ लागले. सांगली जवळच्या छोट्या खेड्यात पंचवीस माणसांच्या कुटुंबा साठी राब-राब राबून पहाटे पाच ते रात्री आकरा वाजे पर्यंत कामे करून पण शिव्या खाणेच आजींच्या नशीबात आले. एक दिवस मुले पाच वर्षांची झाल्यावर पहाटे अगदी चुपचापपणे आजी दोन्ही मुलांना घेऊन बाहेर पडल्या आणि पुण्याला आल्या. दोन दिवस चुलतबहिणी कडे राहून लगेच त्यांनी सदाशिव पेठेत भाड्याची खोली एका वाड्यात घेतली. आजींनी पोळपाट लाटणे...
Read More

मराठी साहित्य – इंद्रधनुष्य ☆ माझ्या गाडीला व्हेनीला आईसक्रीम आवडत नाही ☆ संग्राहक – श्री सुनीत मुळे

इंद्रधनुष्य  ☆ माझ्या गाडीला व्हेनीला आईसक्रीम आवडत नाही .. ☆ संग्राहक – श्री सुनीत मुळे ☆  पियाँटिक ह्या जनरल मोटर्स च्या शाखेला एके दिवशी एक तक्रार आली. ------” माझ्या गाडीला व्हेनीला आईसक्रीम आवडत नाही.” जनरल मोटर्स ने साहजिकच ह्या तक्रारीकड़े दुर्लक्ष केले.  काही दिवसांनी पुन्हा त्या व्यक्तीने हीच तक्रार केली.  यावेळी जनरल मोटर्स ने त्याची चौकशी करायची ठरवले. त्यांनी त्या व्यक्तीला त्याची तक्रार व्यवस्थित सांगणयास सांगितले. -----व्यक्तीने उत्तर दिले की तो, त्याची पत्नी आणि मुले रोज जेवण केल्यावर आईसक्रीम खायला जातात. रोज वेगवेगळे फ्लेवर घेतात. पण ज्या दिवशी ते व्हेनीला फ्लेवर घेतात त्या दिवशी त्यांची गाड़ी सुरु होत नाही. जनरल मोटर्सने ‘ असे होउच शकत नाही ‘ असा दावा केला आणि दुर्लक्ष केले. इतर लोकांनी आणि कंपन्यानीसुद्धा त्या व्यक्तीची चेष्टा केली. ------काही दिवसांनी त्या व्यक्तीने परत हीच तक्रार केली. आता मात्र जनरल मोटर्सपुढे त्याची चौकशी करण्याशिवाय पर्याय नव्हता. त्यांनी आपला एक इंजीनिअर त्या व्यक्ती कड़े पाठवला. इंजीनिअरने गाड़ी चेक केली. सगळे व्यवस्थित  असल्यामुळे नाईलाजाने त्याला त्या व्यक्तीसोबत रहावे लागले. रात्री आईसक्रीम खायला जाताना इंजीनिअर पण सोबत गेला. आईसक्रीम खाऊन सगळे घरी आले....
Read More

मराठी साहित्य – इंद्रधनुष्य ☆ तुरटी जवळ ठेवा !! ☆ संग्रहिका – सुश्री आनंदी केळकर

इंद्रधनुष्य  ☆ तुरटी जवळ ठेवा !!  ☆ संग्रहिका – सुश्री आनंदी केळकर ☆  माझ्या एका मैत्रिणीचा मला फोन आला. ती सांगत होती, "आत्ताच तासभर योगासनं करून आले आणि तुला फोन केला." फोनवर ती बरेच काही बोलत होती. बोलता बोलता ती म्हणाली, "पंधरा- वीस वर्षांपूर्वी एक मैत्रीण मला वाकडं बोलली ते अजून मनातून जात नाही." मला हसूच आलं. आपले शरीर निरोगी रहावे म्हणून शरीराची काळजी घेणारा माणूस पंधरा- वीस वर्षांची जळमटे मनात शाबूत ठेवतो. हा गलथानपणा बरेचजण वेळोवेळी करत असतात. खरंतर आपल्या लक्षात ठेवण्यासारख्या कितीतरी गोष्टी असतात , पण आपण आपल्या मेंदूत वाईट गोष्टींचा भरणा भरपूर करत असतो. कधी कधी माणसं मनात नसतानाही सहज काही बोलून जातात.  आपल्या मनाला ते लागतं.  आपण वेळीच ते झटकून टाकत नाही. अंगावर झुरळ आलं, की आपण ते लगेच झटकून टाकतो.  आपल्याला झुरळाची किळस वाटते. तसंच, आपल्याबाबत कुणी किळस वाटणारे शब्द वापरले, तर तेही झुरळासारखे झटकून टाकता आले पाहिजेत.  आपला मेंदू म्हणजे काही गोडाऊन नाही की, वाटेल त्या गोष्टी आपण साठवून ठेवाव्यात... जगातली सगळ्यात सुंदर गोष्ट आपला मेंदू आहे. आपलं लहानपण, आपलं तरुणपण, त्यात घडलेल्या चांगल्या गोष्टी मेंदू जपतो. वेळोवेळी आपल्याला...
Read More

मराठी साहित्य – इंद्रधनुष्य ☆ जाने कहा गये वो दिन.. ☆ संग्राहक – श्री सुनीत मुळे

इंद्रधनुष्य  ☆ जाने कहा गये वो दिन.. ☆ संग्राहक – श्री सुनीत मुळे ☆  वेळ रात्री नऊ साडेनऊची. घराघरांमधल्या हॉलमधे टिव्ही, मालिकांचे घाणे टाकत असतो. बथ्थड डोक्याच्या मठ्ठ मराठी मालिका.. कपिल शर्माचा कॉमेडी शो, हवा येऊ द्या.. असं काही तरी चाललेलं असतं. माणसं बायकांचं, बायका माणसांचं सोंग घेऊन प्रेक्षकांचं मन रमवण्याचा प्रयत्न करत असतात. ढॅण-- ढॅण  करत जाहिराती अंगावर येऊन कोसळत असतात. त्या सगळ्या गचक्यात जेवणं उरकणं चालू असतं. कोणी एकीकडे मोबाईलमधे डोकं खूपसून दूर कोणाशी तरी चॅट करत असतं. त्या नादात ताटात काय चाटतोय त्याचं भान नसतं. हे झालं आताच्या काळातलं चित्र.  ------ साधारण पन्नासएक वर्षांपूर्वी मध्यमवर्गीय घरांमधे रात्रीचं चित्र कसं असायचं बरं?  -------सुट्टीत, उन्हाळ्यात किंवा असंच कोणी टूम काढली की तिन्हीसांजेला मुलांची अंगत पंगत व्हायची. आपापल्या घरून ताटं घेऊन मुलं कोणाच्या तरी अंगणात किंवा गच्चीत जमायची. हसत खेळत पाखरांची पंगत उठायची. कधी जेवणानंतर लगेच मामाचं पत्र सुरू व्हायचं. नदी की पहाड... डबा ऐसपैस.. अरिंग मिरिंग लोंगा तिरिंग...गाई गोपी उतरला राजा... भोज्जा... नऊ साडेनऊ म्हणजे तर झोपायची वेळ असायची.. आठ साडेआठलाच अंथरूणं टाकणे नावाचा कार्यक्रम...
Read More

मराठी साहित्य – इंद्रधनुष्य ☆ मराठीची कमाल बघा तर.. ☆ संग्रहिका – सुश्री मीनल केळकर

इंद्रधनुष्य  ☆ मराठीची कमाल बघा तर.. ☆ संग्रहिका  – सुश्री मीनल केळकर ☆  मराठीची कमाल बघा तर----   अडीच अक्षरांचा कृष्ण,अडीच अक्षरांची लक्ष्मी अडीच अक्षरांची श्रद्धा,अडीच अक्षरांची शक्ती!   अडीच अक्षरांची कान्ता,अडीच अक्षरांची दुर्गा अडीच अक्षरांची ईच्छा,नी अडीच अक्षरांचा योध्दा!   अडीच अक्षरांचे ध्यान,अडीच अक्षरांचा त्याग अडीच अक्षरांचेच कर्म,नी अडीच अक्षरांचाच धर्म!   अडीच अक्षरांत भाग्य,अडीच अक्षरांत व्यथा अडीच अक्षरांतच व्यर्थ,बाकी सारे मिथ्या!   अडीच अक्षरांत सन्त,अडीच अक्षरांचा ग्रंथ अडीच अक्षरांचा मंत्र,नी अडीच अक्षरांचे यंत्र!   अडीच अक्षरांची तुष्टी,अडीच अक्षरांचीच वृत्ती अडीच अक्षरांतच श्र्वास,नी अडीच अक्षरांतच प्राण!   अडीच अक्षरांचा मृत्यू,अडीच अक्षरांचाच जन्म अडीच अक्षरांच्याच अस्थि,नी अडीच अक्षरांचाच अग्नि!   अडीच अक्षरांचा ध्वनी,अडीच अक्षरांचीच  श्रुती अडीच अक्षरांचा शब्द,अडीच अक्षरांचाच अर्थ!   अडीच अक्षरांचा शत्रू,अडीच अक्षरांचा मित्र अडीच अक्षरांचेच सत्य,अडीच अक्षरांचेच वित्त!   जन्मापासुन मृत्युपर्यंत,अडीच अक्षरांत बांधले.. आयुष्य हे मानवाचे, नाही कुणा उमगले..!! नाही कुणा उमगले..!!--------   संग्राहिका : सुश्री मीनल केळकर  ≈ संपादक – श्री हेमन्त बावनकर/सम्पादक मंडळ (मराठी) – श्रीमती उज्ज्वला केळकर/श्री सुहास रघुनाथ पंडित /सौ. मंजुषा मुळे ≈...
Read More

मराठी साहित्य – इंद्रधनुष्य ☆ रामाचे दर्शन ☆ सौ. मेधा सहस्रबुद्धे

इंद्रधनुष्य ☆ रामाचे दर्शन ☆ सौ. मेधा सहस्रबुद्धे ☆  "श्री.तुलसीदासांना" एकदा एका भक्ताने विचारले की... "महाराज तुम्ही रामाचे इतके गुणगान गाता, तुम्हाला स्वतः रामाने कधी दर्शन दिले आहे का ?" तुलसीदास म्हणाले :- "हो" भक्त :- मला पण दर्शन घडवाल का ??? तुलसीदास :- "हो नक्की" ★ तुलसीदासांनी त्याला खूप समर्पक उत्तर दिलं, जे एखाद्या गणिती तज्ञाला ही लाजवेल !!! तुलसीदास म्हणाले:- "अरे हे खूप सोप्पं आहे !!!  तू रामाचे दर्शन तुझ्यातच घेऊ शकशील." प्रत्येकाच्या नावांत देखील शेवटी आपल्याला रामाचेच दर्शन घेता येईल----त्यासाठी मी तुला एक सूत्र श्लोक  सांगतो. त्याप्रमाणे कोणाच्याही नावाला ते सूत्र लागु होईल!!! भक्त :-"कोणते सूत्र ?" तुलसीदास :- हे ते सूत्र ----- ||"नाम चतुर्गुण पंचतत्व मिलन तासां द्विगुण प्रमाण ||  || तुलसी अष्ट सोभाग्ये अंत मे शेष राम ही राम || " वरील सूत्राप्रमाणे ★ आता कोणाचेही नांव घ्या, त्याची अक्षरे माेजा... १) त्याला (चतुर्गुण) ४ ने गुणा. २) त्यात (पंचतत्व मिलन) ५ मिळवा. ३) त्याची (द्विगुण प्रमाण) दुप्पट करा. ४) आलेल्या संख्येला (अष्ट सो भागे) ८ ने भागा. पुर्ण भाग जात नाही!!! दरवेळेस बाकी २ शिल्लक राहतेच ... ते दोन म्हणजेच "राम" ही दोन अक्षर होय... ★ विश्वासच...
Read More

मराठी साहित्य – इंद्रधनुष्य ☆ दया.. ☆ संग्राहक – सौ. स्मिता पंडित

इंद्रधनुष्य ☆ दया.. ☆ संग्राहक - सौ. स्मिता पंडित ☆  भाजीवाली रोजच्या सारखी दुपारी दारात आली आणि ओरडून विचारले, "भाजी घ्यायची का मावशी?" आई आतून नेहमी सारखी ओरडली, "काय आहे भाजीला?" "गवार हाय, तंबाटी, पालक,...." एवढे बोलताच आई म्हणाली, "थांब आले" दारात येऊन आईने भाजीवालीच्या डोक्यावरचा भारा पाहिला आणि विचारले, "पालक कसा?" “रुपयाची गड्डी” - भाजीवाली “पन्नास पैशाला दे, चार घेते” - आई “नाय जमणार मावशी “- भाजीवाली “मग राहू दे”  - आई भाजीवाली पुढे गेली आणि परत आली. "बारा आण्याला दीन” - भाजीवाली “नको. पन्नास पैशाला देणार असशील तर घेते” - आई “नाय जमणार” - भाजीवाली .. आणि पुन्हा गेली थोडे पुढे जाऊन परत आली. आई दारातच उभी होती. तिला माहीत होते की भाजीवाली परत येईल. आता भाजीवाली पन्नास पैशाला द्यायला तयार झाली. आईने भारा खाली घ्यायला मदत केली, नीट निरखून परिक्षण करुन चार गड्ड्या घेतल्या आणि दोन रुपये दिले. भाजीवाली भारा उचलायला लागताच तिला चक्कर आली. आईने काळजीने विचारले, "जेवली का नाही?" “नाय मावशी. एवढी भाजी विकली की दुकानात सामान घेऊन , मग सैपाक, मग जेवण” - भाजीवाली.  “थांब जरा. बस इथं. मी आले"...
Read More

मराठी साहित्य – इंद्रधनुष्य ☆ फक्त प्रेम करा ! ☆ संग्राहक – सुश्री माधुरी परांजपे

 इंद्रधनुष्य   ☆ फक्त प्रेम करा ! ☆ संग्राहक – सुश्री माधुरी परांजपे ☆   सख्खा भाऊ, सख्खी बहीण, सख्खी मैत्रीण सख्खे काका, सख्खी काकू, सख्खी मावशी  नेमकं काय असतं हे " सख्ख प्रकरण ? "  सख्खा म्हणजे आपला  सख्खा म्हणजे सखा सखा म्हणजे जवळचा जवळचा म्हणजे ज्याला आपण कधीही, केंव्हाही, काहीही सांगू शकतो  त्याला आपलं म्हणावं, त्याला सख्ख म्हणावं !   ज्याच्या जवळ आपण मनातलं सारं काही सांगू शकतो   मोठ्ठ्याने हसू शकतो किंवा  काळजातलं दुःख सांगून स्फुंदु स्फुंदु रडूही शकतो त्याला सख्ख म्हणावं, त्याला आपलं म्हणावं !   ज्याच्याकडे गेल्यानंतर  आपलं स्वागत होणारच असतं  आपल्याला पाहून त्याला हसू येणारच असतं अपमानाची तर गोष्टच नसते  फोन करून का आला नाहीस अशी तक्रारही नसते !   पंढरपूरला गेल्यावर  विठ्ठल म्हणतो का..... या या फार बरं झालं !   माहूर वरून रेणुका मातेचा  किंवा कोल्हापूर वरून महालक्ष्मीचा किंवा तिरुपतीहून गिरी बालाजीचा आपल्याला काही Whatsapp call आलेला असतो का ? या म्हणून ! मग आपण का जातो ?   कारण भक्ती असते, शक्ती मिळते आणि संकट मुक्तीची आशा वाटते....म्हणून ! हा ही एक प्रकारचा " आपलेपणाच !"   लौकिक अर्थाने, वस्तूच्या स्वरूपात देव आपल्याला कुठे काय देतो ?  किंवा आपण नेलेले तो काय घेतो ? काहीच नाही.   रुक्मिणी काय पाठीवरून...
Read More
image_print