मराठी साहित्य – साप्ताहिक स्तम्भ ☆ श्री अशोक भांबुरे जी यांची कविता अभिव्यक्ती # 117 ☆ पंखामधले वारे ☆ श्री अशोक श्रीपाद भांबुरे

श्री अशोक श्रीपाद भांबुरे

? साप्ताहिक स्तम्भ – अशोक भांबुरे जी यांची कविता अभिव्यक्ती # 117 ?

☆ पंखामधले वारे ☆

बंधनात या आकाशाने कुठे ठेवले

सीमांनीही देशांच्या ह्या कुठे रोखले

 

पल्ला होता खूप लांबचा गाठायाचा

वाऱ्यानेही पंखी माझ्या  श्वास ओतले

 

अंगाला या चाटत होता मूर्ख कोठला

चावट वारा काय करू मी गप्प सोसले

 

वयात आला अजून नव्हता ऊस तरीही

कुमार होते पाचट त्याने मला छेडले

 

खेळतात ह्या चंद्रा सोबत खेळ चांदण्या

खेळण्यास मज त्यांनी कोठे मला घेतले

 

ग्रीष्म ऋतूचा संबध नव्हता येथे काही

शिशिर म्हणाला सांग कशाने रान पेटले

 

फाटे नाही मीही फोडत तुझ्या सारखे

म्हणून वृक्षा ‘अशोक’ माझे नाव ठेवले

 

© अशोक श्रीपाद भांबुरे

धनकवडी, पुणे ४११ ०४३.

ashokbhambure123@gmail.com

मो. ८१८००४२५०६, ९८२२८८२०२८

≈ संपादक – श्री हेमन्त बावनकर/सम्पादक मंडळ (मराठी) – श्रीमती उज्ज्वला केळकर/श्री सुहास रघुनाथ पंडित /सौ. मंजुषा मुळे ≈

Please share your Post !

Shares

मराठी साहित्य – काव्यानंद ☆ अजून त्या झुडुपांच्या मागे……कवी वसंत बापट ☆ रसग्रहण.. सौ राधिका भांडारकर

सौ राधिका भांडारकर

? काव्यानंद ?

☆ अजून त्या झुडुपांच्या मागे……कवी वसंत बापट ☆ रसग्रहण.. सौ राधिका भांडारकर ☆ 

वसंत बापट यांच्या जन्मशताब्दी वर्षानिमीत्त…

वसंत बापट यांचे खरे नाव विश्वनाथ वामन बापट. पण त्यांचे साहित्यविश्वातले प्रसिद्ध नाव मात्र वसंत बापट कवी, ललीत गद्यलेखक. प्रवासवर्णनकार, स्वातंत्र्यशाहीर, वक्ता, प्राध्यापक म्हणून जनमनात त्यांची प्रतिमा आहे..

वसंत बापटांच्या आयुष्याची घडण आणि त्यांची कविता यांच्यात निकटचे नाते आहे. सामाजिक आणि राष्ट्रीय अंदोलनाच्या काळात, समाजात जागृती निर्माण व्हावी म्हणून त्यांनी काव्य लेखन केले. जनजागरण हे त्यांच्या प्रारंभीच्या कवितेचे प्रयोजन होते. राष्ट्रीय गीते, स्फूर्तीगीते, पोवाडे, वगनाट्ये, लिहीली. त्यामुळे त्यांच्या कवितेचे रुप प्रचारात्मक होते.

पण तरीही बापट मूलत: प्रेमकवीच आहेत.

कवी स्व वसंत बापट

प्रेमभावनाआणि निसर्ग चित्रण यांचे सहचर्य बापटांच्या कवितेत दिसून येते.प्रेमभावनेच्या अविष्कारासाठी पार्श्वभूमी म्हणून बापटांनी निसर्ग जवळ केला आहे…

अशीच एक मनातली कविता अथवा ओठावरचं गाणं,अगदी ह्रदयात वसलेलं म्हणजे…

 

अजुन त्या झुडपांच्या मागे

सदाफुली दोघांना हसते

,अजुनी आपुल्या आठवणींनी

शेवंती लजवंती होते..

 

तसे पहाया तुला मला ग

अजुन दवबिंदु  थरथरतो

अर्ध्यामुर्ध्या कानगुजास्तव

अजुन ताठर चंपक झुरतो..

 

अजुन गुंगीमधे मोगरा

त्या तसल्या केसांच्या वासे

अजुन त्या पात्यात लव्हाळी

होतच असते अपुले हासे

 

अजुन फिक्कट चंद्राखाली

माझी आशा तरळत आहे

गीतांमधले गरळ झोकूनी

अजुन वारा बरळत आहे…

हे गाणं आठवणीतलं.वारंवार ऐकावं असं..

अतंत्य हळुवार आणि भावपूर्ण काव्य!

या काव्यात गतायुष्यातल्या प्रेमाच्या मधुर सुखद आठवणी आहेत.त्या आठवताना कवीचं मन अत्यंत कोमल झालेलं आहे.अगदी फुलासारखं नाजुक नितळ सुगंधी..

अजुन त्या झुडपांच्या मागे सदाफुली दोघांना हसते..

इथे झुडुप याचा अर्थ चाकोरीत गुंतलेलं जीवन.

आणि त्या झुडपाच्या मागे प्रीतीच्या आठवणी दडल्यात .आणि त्याकडे पाहून मनातली सदाफुलीही अशीच हळुच हसते…

या संपूर्ण कवितेत प्रीतीविषयक भावनांना सदाफुली, शेवंती दवबिंदु ,चंपक मोगरा लव्हाळी यांचं रुप दिलं आहे…

तसे पहाया तुला मला ग अजुन दवबिंदु थरथरतो…

ताठर चंपक झुरतो..

विसरायचंच असा निर्धार केलेल्या मनाला ताठर चंपकाची उपमा दिली आहे…पण उत्कट भावनांमुळे त्याचा ताठरपणा लवचिक होतो आणि अंतस्थ तो झुरत आहे..

प्रेमकाव्य उलगडतांना, या निसर्गातल्या कोमलतेचा त्यांनी रुपकात्मक आधार घेतला आहे… दवबिंदुंचं थरथरणं, झुरणारा चंपक  या कवीच्या अस्तित्वाचाच भाग आहेत. भावनांना यांत सहज गुंतवले आहे… एकेकाळचे त्यांच्या प्रीतीचेही ते साक्षीदार अजुनही मनांत दडलेले आहेत… पुन्हा एकदा मीलनाची ओढ असणार्‍या कवीमनाला हे कुठेतरी आतून जाणवत आहे..

प्रेयसीच्या आठवणींनी थरथरणं, झुरणं हे व्यक्त करताना त्यांनी किती सुंदर निसर्ग चित्रच मनासमोर साकारलं आहे.

कवीने प्रांजळपणे सांगितलं आहे की पात्यांमधल्या लव्हाळ्याचं हंसणं,तिच्या केसात माळलेल्या मोगर्‍याचा सुगंध अजुनही मनात तसाच दरवळत आहे.

शेवटच्या कडव्यात कवी अधिक भावुकआणि आशावादी आहे.

अजुन फिकट चंद्राखाली

माझी आशा तरळत आहे

गीतामधले गरळ झोकूनी

अजुन वारा बरळत आहे..

 

फिकट चंद्राखाली हे शब्द प्रीतीच्या अंधुक धूसर

पूर्णत्वासाठी आहे..अंत:र्मनात एक कोंडलेला वारा अजुनही आहे आणि तोच  मनातलं हे मीलनाच्या आशेचं गरळ या माझ्या गीतांतून बरळत आहे…

यात गरळ, बरळत आहे हे कठोर शब्द संस्कारक्षम मनावर चढवलेल्या मुखवट्यांना प्रवाहाविरुद्ध जाऊन फोडणार्‍या मानसिकतेसाठी वापरले आहेत.

बाकी शब्दांची कोमलता,आणि भावनांचा झुळझुळता काव्यरुपी झरा अत्यंत नादमयआणि लयबद्ध आहे..खरोखरच ,मनावर हळुहळु पांघरत जाणारी ,धुंद करणारी ही प्रेमाची  काव्यरचना आहे..

 

© सौ. राधिका भांडारकर

पुणे

≈संपादक–श्री हेमन्त बावनकर/सम्पादक मंडळ (मराठी) – श्रीमती उज्ज्वला केळकर/श्री सुहास रघुनाथ पंडित /सौ. मंजुषा मुळे ≈

Please share your Post !

Shares

मराठी साहित्य – मनमंजुषेतून ☆ मी रिटायर होते… ☆ सौ कुंदा कुलकर्णी ग्रामोपाध्ये

सौ कुंदा कुलकर्णी

? मनमंजुषेतून ?

☆ मी रिटायर होते… ☆ सौ कुंदा कुलकर्णी ☆ 

न स्त्री-स्वातंत्र्यमर्हति

एकविसाव्या शतकातही स्त्रिया हेच भोगती

पण मी मात्र ठरवलं—

आपण रिटायर व्हायचंच  (1)

 

सासुबाई म्हणाल्या, काय हा अगोचरपणा,

नात सून आली तरी ताठ त्यांचा कणा

तू सून माझी झालीस आता “सासू”

रिटायरपणाचं तुझ्या येतंय मला हासू (2)

 

दीर जाऊ म्हणाले दिवाळी तर होऊ दे

फराळ तुमचा असतो खमंग

स्तुतीने त्यांच्या भुलले नाही

साऱ्याचाच मला आला आहे उबग (3)

 

नणंद म्हणाली “थांब ग वहिनी “

तुझ्याविना सुने आहे माहेर

पेलवत नाहीत बाई आता 

तिचे शालजोडीतले आहेर (4)

 

भाचा भाची म्हणाले “मामी 

येतेस नेहमी कामी धामी “

नका देवू उसना सन्मान

निर्णय पक्का उघडा कान (5)

 

लेक आली, जावई म्हणाले

तुमच्या हातची चवच आगळी

पाऊल थोsडस्स अडखळलं

दारात उभी पाहून सगळी (6)

 

मुलगा आला सून म्हणाली

काय चुकलं ते तर सांगा

नका करू घाई फार

थोडे दिवस आणखी थांबा (7)

 

हयांना देखील बधले नाही, 

मागे वळून पाहिले नाही

सर्वांसाठी झिजले आजवर

अंगाची होते लाही लाही (8)

 

धापा टाकत “नात” आली

“आजी” म्हणून मिठी मारली

सोडून मला गेलीस तर

शपथ तुला आहे म्हणाली (9)

 

खाणार नाही पिणार नाही

गोष्टींवाचून झोपणार नाही

आळीमिळी गुपचिळी

मुळीसुद्धा बोलणार नाही (10)

 

शहाणी माझी आजी

मला म्हणते हट्टी

शपथ नाही सुटली तर 

तुझी माझी कायम कट्टी (11)

 

निरागस अश्रूंनी तिच्या 

मन माझं विरघळलं

पापे घेता “शप्पथ सुटली”

नकळत पाऊल मागे वळलं (12)

 

© सौ. कुंदा कुलकर्णी ग्रामोपाध्ये

क्यू 17,  मौर्य विहार, सहजानंद सोसायटी जवळ कोथरूड पुणे

मो. 9527460290

≈ संपादक – श्री हेमन्त बावनकर/सम्पादक मंडळ (मराठी) – श्रीमती उज्ज्वला केळकर/श्री सुहास रघुनाथ पंडित /सौ. मंजुषा मुळे ≈

Please share your Post !

Shares

मराठी साहित्य – वाचताना वेचलेले ☆ यमाssss (कविता)….प्रमोद जोशी ☆ प्रस्तुती – सुश्री मंजुषा सुनीत मुळे

सुश्री मंजुषा सुनीत मुळे

?  वाचताना वेचलेले ? 

☆ यमाssss (कविता)….प्रमोद जोशी ☆ प्रस्तुती – सुश्री मंजुषा सुनीत मुळे ☆

यमा, तुलाच फाशी द्यावी,

एवढा मोठा आहे गुन्हा !

बिपिन रावतांसारखी माणसं,

होत नाहीत पुन्हा-पुन्हा !

 

हेवा एवढा वाटला का रे?

नृसिंहाची बघून धमक !

काळालाही भिती वाटेल,

अशी नजरेमधे चमक !

 

इतके पर्याय असतानाही,

सुगंधावर टाकलास फास?

खादी नाले-डबकी आहेत,

त्याना केवढा कुबट वास !

 

बघ अख्खा देश यमा,

वीरासाठी करतोय शोक !

वाटलं नव्हतं क्रूरतेचं,

एवढं कधी गाठशील टोक !

 

वाचवणाराच नेऊन यमा,

केवढं मोठं केलंस पाप !

घरी जाशील तेव्हा कळेल,

बाप तुला देतोय शाप !

 

देवानीच का आदेश काढला?

स्वर्गच निर्धोक व्हावा म्हणून !

तिथला मुख्य सेनानीही,

बिपिन रावत हवे म्हणून?

 

सावित्री तर आजचीसुद्धा,

सत्यवानासोबत गेली !

चिरंजीवच हळद-पिंजर,

आठवणीनं सोबत नेली !

 

इथल्या मातीमधले संस्कार,

इथल्या मातीमधलं शौर्य !

चोरून नेमकं केलंस काय?

सिद्ध केलंस आपलंच क्रौर्य !

 

 -प्रमोद जोशी, देवगड.

9423513604

संग्राहक – मंजुषा सुनीत मुळे 

९८२२८४६७६२

≈ संपादक – श्री हेमन्त बावनकर/सम्पादक मंडळ (मराठी) – श्रीमती उज्ज्वला केळकर/श्री सुहास रघुनाथ पंडित /सौ. मंजुषा मुळे ≈

Please share your Post !

Shares

मराठी साहित्य – कवितेचा उत्सव ☆ सोडवतो कोडे … ☆ प्रा. सौ. सुमती पवार

प्रा. सौ. सुमती पवार

? कवितेचा उत्सव ?

☆ सोडवतो कोडे …. ☆ प्रा. सौ. सुमती पवार ☆

कुठे धावावे पळावे कुठे थांबावे कळेना

सुज्ञ माणसास पहा जीवनच आकळेना …

दोन पाऊले हो मागे दोन पाऊले ती पुढे

जगण्याची खिडकी ती आपसुकच उघडे…

 

नको धावाधाव,हवा शांतभाव रोज मनी

वेळ आपल्या हातात जाऊ देऊ नये सुनी

क्षणक्षण वापरावा होते चिज आयुष्याचे

हाव नकोच मनात सुत्र आहे गणिताचे….

 

झोळी आपुली केवढी आहे किती ती औकात

मूठ झाकली ठेवावी नका उघडू चौकात

क्षणाक्षणावर पहा नाव आपले कोरावे

कोणी येताच आडवा त्याला माफच करावे…

 

योग्य वेळी ती माघार सुज्ञ पणाचे लक्षण

नाही होत अपमान जाणतात सारे जण

पाठी मागून म्हणती याला जीवन कळले

हटवादी माणसाचे जेव्हा नशिब जळले….

 

हटवाद्याचे ना भले,सदा राहतो भिकारी

षड्रिपूंचेच घर आणि असतो विकारी

जगी सुज्ञ तोच जाणाअसे शांत नि संयमी

पडतच नाही त्याला मग कशाची ही कमी …

 

सारे धिराने करावे विचारानेच वागावे

भगवंत असे पाठी नाही लागत मागावे

दाना साठी मात्र हात ,सदा असू द्यावा पुढे

भगवंतच साक्षात मग सोडवतो कोडे ….

 

© प्रा.सौ.सुमती पवार 

नाशिक

(९७६३६०५६४२)

svpawar6249@gmail.com

≈ संपादक – श्री हेमन्त बावनकर/सम्पादक मंडळ (मराठी) – श्रीमती उज्ज्वला केळकर/श्री सुहास रघुनाथ पंडित /सौ. मंजुषा मुळे ≈

Please share your Post !

Shares

मराठी साहित्य – कवितेचा उत्सव ☆ साप्ताहिक स्तम्भ – हे शब्द अंतरीचे # 61 ☆ अभंग- अति तिथे माती ☆ महंत कवी राज शास्त्री

महंत कवी राज शास्त्री

?  साप्ताहिक स्तम्भ – हे शब्द अंतरीचे # 61 ? 

☆ अभंग – अति तिथे माती ☆

अति तिथे माती

असू द्यावे चित्ती

टळेल विपत्ती, सहजची…०१

 

हाव नसे योग्य

त्रास होय सदा

येईल विपदा, आयुष्यात…०२

 

शुद्ध भाव ठेवा

योग्य तेच करा

सत्कर्म आचरा, मनोभावे…०३

 

आयुष्य तोकडे

आहे कलियुगी

भय जागोजागी, पसरले…०४

 

कुणीच कुणाचे

नाही इथे जगी

मन हे दो जागी, भटकते…०५

 

कृष्णभक्ती करा

अच्युत सोयरा

लगाम आवरा, हळूहळू…०६

 

कवी राज म्हणे

सत्संग स्वीकारा

जावे व्यवहारा, शुद्धभावे…०७

 

© कवी म.मुकुंदराज शास्त्री उपाख्य कवी राज शास्त्री.

श्री पंचकृष्ण आश्रम चिंचभुवन, वर्धा रोड नागपूर – 440005

मोबाईल ~9405403117, ~8390345500

≈संपादक–श्री हेमन्त बावनकर/सम्पादक मंडळ (मराठी) – श्रीमती उज्ज्वला केळकर/श्री सुहास रघुनाथ पंडित /सौ. मंजुषा मुळे ≈

Please share your Post !

Shares

मराठी साहित्य – वाचताना वेचलेले ☆ अप्रूप पाखरे – 26 – रवींद्रनाथ टैगोर ☆ प्रस्तुति – श्रीमती उज्ज्वला केळकर

श्रीमती उज्ज्वला केळकर

? वाचताना वेचलेले ?

☆ अप्रूप पाखरे – 26– रवींद्रनाथ टैगोर ☆ प्रस्तुति – श्रीमती उज्ज्वला केळकर ☆ 

[१२१]

फुलांमधून दरवळणारी

प्रकाशातून चांचमणारी

तुझी ही मधुर कुजबूज

तिचे साधे साधे अर्थ

कळतात आता मला

पण

वेदनेतून उमटणारे

मृत्यूमधून गराजणारे

तुझे शब्द … गूढ… गहिरे… गहन

ते वाचायला शिकव ना मला

 

[१२२]

पाय हरवून बसलेले

हे उंच उंच सुळके

शाईचा डाग बनून गोठलेले             

हे विशाल वृक्ष

रुणझुणणार्‍या काळोखाच्या

अंधुक पडद्याआडून

किती अद्भूत दिसतय हे सारं

सकाळ होईपर्यंत

पाहीन मी वाट

कारण

गरजणार्‍या लख्ख प्रकाशात

दर्शन घ्यायचय मला

तुझ्या या नगराचं

 

[१२३]

आकाशातले तारे

खुडण्यासाठी

हात लांबवणारी

छोटी… भोळी पोरं

तशा या टेकड्या….

 

[१२४]

अर्धवट जागं होऊन

कुणा निरागस बाळानं

पहावं आईला

पहाटेच्या धूसर उजेडात

आणि हसून इवलं

पुन्हा झोपून जावं

तसं पाहिलाय मी तुला…..

 

मूळ रचना – स्व. रविंद्रनाथ टैगोर 

मराठी अनुवाद – रेणू देशपांडे (माधुरी द्रवीड)

प्रस्तुति – श्रीमती उज्ज्वला केळकर

176/2 ‘गायत्री’, प्लॉट नं 12, वसंत साखर कामगार भवन जवळ, सांगली 416416 मो.-  9403310170

≈संपादक–श्री हेमन्त बावनकर/सम्पादक मंडळ (मराठी) – श्रीमती उज्ज्वला केळकर/श्री सुहास रघुनाथ पंडित /सौ. मंजुषा मुळे ≈

Please share your Post !

Shares

मराठी साहित्य – कवितेचा उत्सव ☆ सूर ☆ श्री मुबारक उमराणी

श्री मुबारक उमराणी

? कवितेचा उत्सव ?

☆ सूर… ☆ श्री मुबारक उमराणी ☆

आता नाय, मग नाय

असं म्हणून चालेल काय ?

 

खर काय? खोटं काय ?

बोलून एकदा टाक बाय

 

ओढी पाय ,होतं काय

दुसरं आम्हा येतंय काय?

 

याला फसव, त्याला फसव

याच्या शिवाय केलंय काय?

 

करी चाडी, भरी माडी

न भरणारी झाली वेडी

 

सत्यालाच डांबर पुस

खोटी फुस घरात घूस

 

माणूस कात्रून केल्या चिंध्या

झाडाच्याही खाल्ल्या फांद्या

 

बदनाम करुन पार बेडा

असत्याच्या तोंडात पेढा

 

याला पिडा, त्याला पिडा

खात फिरे पान विडा

 

इथं थुंक, तिथं थुंक

थुंकला नाहीस तर चूक

 

रस्ता झाला पीकदाणी

अभद्र बोले याची वाणी

 

इथं फेक, तिथं फेक

वाढ दिनी मोठा केक

 

शब्दात धार करी गार

याच्याच गळ्यात घाली हार

 

याला भूंक, त्याला भूंक

न भूंकणाऱ्या गळ्यात हूक

 

सगळेच म्हणे चूक चूक

शहाणा आता झाला मुक

 

इथं पार्टी, तिथं पार्टी

वेडी झाली सारी कार्टी

दारू पूर, सोडी घुर

शहाणाही पळे दूर

 

मारून ठोसा, बदला नुर

सत्याचा ऐकू येईल सूर

 

© श्री मुबारक उमराणी

शामरावनगर, सांगली

मो.९७६६०८१०९७.

≈संपादक–श्री हेमन्त बावनकर/सम्पादक मंडळ (मराठी) – श्रीमती उज्ज्वला केळकर/श्री सुहास रघुनाथ पंडित /सौ. मंजुषा मुळे ≈

Please share your Post !

Shares

मराठी साहित्य – चित्रकाव्य ☆ फुलपाखरे ☆ सुश्री उषा जनार्दन ढगे

सुश्री उषा जनार्दन ढगे

?️?  चित्रकाव्य  ?️?

☆ ? फुलपाखरे ? ☆ सुश्री उषा जनार्दन ढगे ☆ 

फुलपाखरे अशी आम्हीं

    रंग आमुचे नवे नवे..

मुक्तपणाने भिरभिरणारे

    हेच जीवन आम्हांसी हवे..

 

कोमल आमुच्या पंखांवरती

    मायेचे हळूवार हात हवे..

फुलांपरीच या आम्हांसी,

    तुमचे केवळ स्पर्श हवे..!

 

स्पर्शाने आम्हीं थरथरतो..

    आघाताने आम्हीं मरतो..

स्वैर चोहींकडे भिरभिरतो..

    सुखविण्यास जगासी रंग उधळीतो..!

 

© सुश्री उषा जनार्दन ढगे

≈संपादक–श्री हेमन्त बावनकर/सम्पादक मंडळ (मराठी) – श्रीमती उज्ज्वला केळकर/श्री सुहास रघुनाथ पंडित /सौ. मंजुषा मुळे ≈

Please share your Post !

Shares

हिन्दी साहित्य – मनन चिंतन ☆ संजय दृष्टि – कद ☆ श्री संजय भारद्वाज

श्री संजय भारद्वाज

(श्री संजय भारद्वाज जी – एक गंभीर व्यक्तित्व । जितना गहन अध्ययन उतना ही  गंभीर लेखन।  शब्दशिल्प इतना अद्भुत कि उनका पठन ही शब्दों – वाक्यों का आत्मसात हो जाना है।साहित्य उतना ही गंभीर है जितना उनका चिंतन और उतना ही उनका स्वभाव। संभवतः ये सभी शब्द आपस में संयोग रखते हैं  और जीवन के अनुभव हमारे व्यक्तित्व पर अमिट छाप छोड़ जाते हैं।  हम आपको प्रति रविवार उनके साप्ताहिक स्तम्भ – संजय उवाच शीर्षक  के अंतर्गत उनकी चुनिन्दा रचनाएँ आप तक  पहुँचा रहे हैं। सप्ताह के अन्य दिवसों पर आप उनके मनन चिंतन को  संजय दृष्टि के अंतर्गत पढ़ सकते हैं। ) 

?संजय दृष्टि – कद ??

 

सत्ता, संपदा, शक्ति,

कुटिलता के संग

षड्यंत्र रचती रहीं,

षड्यंत्र का स्तर

ज्यों-ज्यों नीचे गिरा,

प्रतिभा का कद

त्यों-त्यों ऊँचा हुआ…!

 

©  संजय भारद्वाज

दोपहर 1:05 बजे, 12 दिसम्बर 2021

अध्यक्ष– हिंदी आंदोलन परिवार  सदस्य– हिंदी अध्ययन मंडल, पुणे विश्वविद्यालय  संपादक– हम लोग  पूर्व सदस्य– महाराष्ट्र राज्य हिंदी साहित्य अकादमी ☆ ट्रस्टी- जाणीव, ए होम फॉर सीनियर सिटिजन्स 

मोबाइल– 9890122603

संजयउवाच@डाटामेल.भारत

writersanjay@gmail.com

≈ संपादक – श्री हेमन्त बावनकर/सम्पादक मंडल (हिन्दी) – श्री विवेक रंजन श्रीवास्तव ‘विनम्र’/श्री जय प्रकाश पाण्डेय ≈

Please share your Post !

Shares