मराठी साहित्य – काव्यानंद ☆ तुका म्हणे – सदैव तुम्हां अवघें आहे… – अभंग रचना ☆ रसग्रहण – प्रा तुकाराम दादा पाटील ☆

श्री तुकाराम दादा पाटील

? काव्यानंद ?

☆ तुका म्हणे – दैव तुम्हां अवघें आहे… – अभंग रचना ☆ रसग्रहण – प्रा तुकाराम दादा पाटील ☆

तुका म्हणे

सदैव तुम्हां अवघें आहे /

हातपाय चालाया //१//

 *

मुखी वाणी कांनीं कीर्ती /

डोळे मूर्ति देखावया //२//

 *

अंध बहिर ठकलीं किती /

मूकी होती पांगुळ //३//

 *

घरा आगी लावुनि जागा /

न पळे तो गा वांचेना //४//

 *

तुका म्हणे जागा हिता /

कांहीं आता आपुल्या//४//

  – संत तुकाराम.

 *

तुका म्हणे

 देवाने तुम्हाला चालता पळता यावे म्हणून हातपाय दिलेत. त्यांचा उपयोग करून तुम्ही स्वतःचालायला शिका.

तुम्हाला बोलता यावे यासाठी तूमच्या मुखात वाणी ठेवली आहे. तुमचीच कीर्ती ऐकण्यासाठी कानही दिलेले आहेत. आंधळे बहिरे पांगळे असे कितीतरी अभागी जीवही येथे आहेत. तेही जगतातच की. मग तुम्ही धडधाकट असूनही स्वतःच्या हिताचा विचार का करत नाही. तुम्ही जागे असतानाच तुमच्या स्वतःच्या घराला आग लावता आणि वाचण्यासाठी तेथून पळून ही जात नाही मग असा माणूस कसाकाय वाचेल बरं. अशा वेळी आपल्या हिताचा विचार करायला नको का? आपण स्वतः ज्या गोष्टी करत आहेत त्या आपल्या आणि आपल्या समाजाच्या हिताच्या नाहीत. आपल्या कुटुंबाच्या हिताच्या नाहीत हे तुम्हाला माहिती असूनही तुम्ही त्या का टाळत नाही. कारण आपण खोटया मोह मायेच्या जाळ्यात पुरते अडकून पडलेले असतो आणि जाणूनबुजून त्या गोष्टी करत बसतो. म्हणजे आपणच आपल्या घराला आग लावत असतो. घराला आग लागली आहे आता आपण आपल्याला वाचायला येथून दूर पळायला पाहिजे हे ठाउक असूनही आपण तसे करत नाही. आपण अशा चुकीच्या ब-याच गोष्टी जाणूनबुजून करत असतो. त्यांचा त्याग करत नाही. सारे काही माहिती असते पण मोह सोडवत नाही. असे जर वागलात तर शेवटी तुमच्या नशिबी कपाळमोक्ष येईल. म्हणून स्वताच्या हिताचा विचार करा. देवाने जे दिले आहे त्याचा उपयोग करा. सन्मार्गाला लागा. आणि नामसंकीर्तनात रंगून जा. तेच तुमच्या हिताचे ठरेल.

© प्रा. तुकाराम दादा पाटील

मुळचा पत्ता  –  मु.पो. भोसे  ता.मिरज  जि.सांगली

सध्या राॅयल रोहाना, जुना जकातनाका वाल्हेकरवाडी रोड चिंचवड पुणे ३३

दुरध्वनी – ९०७५६३४८२४, ९८२२०१८५२६

≈संपादक – श्री हेमन्त बावनकर/सम्पादक मंडळ (मराठी) – सौ. उज्ज्वला केळकर/श्री सुहास रघुनाथ पंडित /सौ. मंजुषा मुळे/सौ. गौरी गाडेकर≈

Please share your Post !

Shares

मराठी साहित्य – वाचताना वेचलेले ☆ अनमोल दैवी दागिने… कवी : अज्ञात ☆ प्रस्तुती :सौ. रेखा जांबवडेकर ☆

📖 वाचताना वेचलेले 📖

☆ अनमोल दैवी दागिने… कवी : अज्ञात ☆ प्रस्तुती :सौ. रेखा जांबवडेकर 

चला विरक्ती आली,

दागिन्याची आसक्ती संपली…

या बाह्य सौन्दर्यापासून आता,

मुक्ती हवीशी वाटू लागली!

 

पण सुंदर दिसण्याचा विचार

डोक्यातून काही जाईना…

आणि दागिन्याची हौस मनाला,

स्वस्थ बसू देईना!

 

मग मी रामाकडे घेतली धाव,

म्हणाले, तूच यातून मला सोडव…

रामा तूच माझा सोनार हो…. आणि

माझे दैवी दागिने घडव!

 

चेहर्‍यासाठी माझ्या घडव

सुहास्याचा दागिना.

मुखावर माझ्या कधी

 न उमटो मनातली विवंचना!

 

कानासाठी माझ्या घडव,

तू असे सुंदर झुबे…

माघारीही माझ्याबद्दल

चांगलंच ऐकू येऊ दे

 

गळ्याभोवती माझ्या

असूदेत सतत

आप्तजनांचे हात

काय करायचेत आता मला,

चंद्रहार आणि पोहेहार?

 

पाटल्या बांगड्या यांनी आजवर,

शोभा वाढवली हाताची…

आता वेळ आलीय,

हात दानाने मोकळे करण्याची!

 

वेळोवेळी सजली माझी

मेखला, कंबरपट्टा यांनी कंबर…

आता तिची खरी शोभा,

ती ताठ आहे तोवर!

 

जोडवी अशी जड घडव,

की पाय जमिनीवरच राहतील…

आता सांग, हे रामा,

हे सारे दागिने केव्हा देशील?

 

दैवी दागिन्याची माझी मागणी,

रामचंद्र सोनारानं नोंदवून घेतली…

“जरा वेळ लागेल” असं म्हणत,

स्वत:ची भूमिका स्पष्ट केली

 

हसतच वदला रामराया…

“अहो, हे दागिने तयार नसतात,

कारण त्यांना तेवढी मागणी नसते..

पण हे अनमोल दागिने घडवेपर्यंत,

घेणाऱ्या भक्ताची, (पैशाची नव्हे) मनाची श्रीमंती वाढावी,

एवढीच माफक अपेक्षा असते!

 

घडणावळीची काळजी नको,

कारण आम्ही ती घेतच नाही..

रामनाम चालू ठेव

दागिने लवकरच घरपोच होतील.

 

असे दुर्मिळ दागिने घडवत राहणं…

खरेतर हाच माझा छंद..

त्यासाठीच मी येथे उभा आहे…

तुझ्या सारख्या अनोख्या भक्तांची वाट पाहत…

 

कारण भक्तांच्या इच्छा पुरविणे

 भक्तांना भयमुक्त करणे..

हेच तर माझे कर्तव्य….

कवी : अज्ञात

प्रस्तुती :सौ. रेखा जांबवडेकर

≈संपादक – श्री हेमन्त बावनकर/सम्पादक मंडळ (मराठी) – सौ. उज्ज्वला केळकर/श्री सुहास रघुनाथ पंडित /सौ. मंजुषा मुळे/सौ. गौरी गाडेकर≈

Please share your Post !

Shares

मराठी साहित्य – चित्रकाव्य ☆ आधुनिक मूलभूत गरजा… – चित्र एक काव्ये दोन ☆ श्री आशीष बिवलकर आणि सुश्री नीलांबरी शिर्के ☆

?️?  चित्रकाव्य  ?️?

? तुझ्या माझ्या अंगावर… – चित्र एक काव्ये दोन ? श्री आशिष बिवलकर आणि AK (काव्यानंद) मराठे

( १ ) 

श्री आशिष बिवलकर

तुझ्या माझ्या संसाराला आणि काय हवं 

तुझ्या माझ्या अंगावर केळ्याचं पान नवं 

नव्या पानांमंदी नवीन काय दडलं

तुझ्या माझ्या इचाराने अंगावर चढलं

*
केळी येतील, केळी जातील

घङ भरलं, सुख येईल

© श्री आशिष बिवलकर

बदलापूर 

मो 9518942105

☆ ☆ ☆ ☆

( २ )

फोटो सेशन झालंय पटकन

बदलून घ्या कपडे

उनाड म्हशी लागतील मागं

होईल भलतेच लफडे ll

*
त्यांना धोतर कळत नाही

कळत नाही लुगडे

व्याजासकट मुद्दल खातील

तुम्हीच पडाल उघडे ll

*
केळीची पाने कुरचुक कधी

फाटतील कोण जाणे

नको तिथे फाटली तर

अवघड होईल जगणे ll

© कवी : AK (काव्यानंद) मराठे

कुर्धे, पावस, रत्नागिरी

मो 9405751698

≈संपादक – श्री हेमन्त बावनकर/सम्पादक मंडळ (मराठी) – सौ. उज्ज्वला केळकर/श्री सुहास रघुनाथ पंडित /सौ. मंजुषा मुळे/सौ. गौरी गाडेकर≈

Please share your Post !

Shares

मराठी साहित्य – कवितेचा उत्सव ☆ “गंधवती…” ☆ सौ राधिका भांडारकर ☆

सौ राधिका भांडारकर

? कवितेचा उत्सव ?

☆ “गंधवती...” ☆ सौ राधिका भांडारकर 

(वृत्त:अनलज्वाला)

*

नजरा भिडता उरात धडधड अवचित कसली

फुले  मोगरा गंधित हलकी तार छेडली ।।ध्रु।।

*

हिरव्या रानी साद घालतो  मंजुळ पावा

त्या सूरांवर झोके घेता गातो  रावा

अनोळखी ती चांदण गाणी मनात घुमली

फुले मोगरा गंधित हलकी तार छेडली।।१।।

*

रानपाखरू  फडफड करते इकडे तिकडे

पंख स्पर्श तो  अलगद होता खूप आवडे

वेड्या देही कामवात ती का फुरफुरली

फुले मोगरा गंधित हलकी तार छेडली।।२।।

*

एकच मोहक  खळी बावळी लज्जित गाली

नजरी भरता  भावना कशी आतुर  झाली

दवबिंदूने पाने भिजता धरा  हरखली

फुले मोगरा गंधित हलकी तार छेडली।।३।।

*

मधुगंध मंद दरवळ देतो एक चेतना

फुलते काया प्रणय भावे मिटे वेदना

मिठी अनामिक कल्पनेतली गळ्यात पडली

फुले मोगरा गंधित हलकी तार छेडली।।४।।

© सौ. राधिका भांडारकर

ई ८०५ रोहन तरंग, वाकड पुणे ४११०५७

मो. ९४२१५२३६६९

radhikabhandarkar@yahoo.com

≈संपादक – श्री हेमन्त बावनकर/सम्पादक मंडळ (मराठी) – सौ. उज्ज्वला केळकर/श्री सुहास रघुनाथ पंडित /सौ. मंजुषा मुळे/सौ. गौरी गाडेकर≈

Please share your Post !

Shares

मराठी साहित्य – कवितेचा उत्सव ☆ गझल… ☆ सौ. ज्योती कुळकर्णी ☆

सौ. ज्योती कुळकर्णी 

? कवितेचा उत्सव ?

☆ गझल☆ सौ. ज्योती कुळकर्णी ☆  

(भुजंगप्रयात – लगागा=४)

नको बंगला अन नको सात बारा

जगी पाखरांचा न काही पसारा

*

स्व‌इच्छा तुझी लोकसेवा घडावी

कसा वाजवावा स्तुतीचा नगारा

*

इथे बर्फही चेतवी आग मोठी

तुला सावराया पुरेसा इशारा

*

जळो रोम कोठे मला काय त्याचे

उदासीन वृत्तीस द्यावा न थारा

*

किती पाजता ज्ञान अमृत मुलाला

पचावा कसा औषधी खूप मारा

© सौ. ज्योती कुळकर्णी

अकोला

मोबा. नं. ९८२२१०९६२४

≈संपादक – श्री हेमन्त बावनकर/सम्पादक मंडळ (मराठी) – सौ. उज्ज्वला केळकर/श्री सुहास रघुनाथ पंडित /सौ. मंजुषा मुळे/सौ. गौरी गाडेकर≈

Please share your Post !

Shares

मराठी साहित्य – वाचताना वेचलेले ☆ स्वच्छंद जगण्यासाठी वयाची मर्यादा नसते… कवी : अज्ञात ☆ प्रस्तुती – श्री सुनीत मुळे ☆

श्री सुनीत मुळे

? वाचताना वेचलेले ?

स्वच्छंद जगण्यासाठी वयाची मर्यादा नसते… कवी : अज्ञात ☆ प्रस्तुती – श्री सुनीत मुळे 

अहो, संपत आलेल्या चिवड्यात देखील मीठ जास्तच असते,

साठीत काय आणि सत्तरीत काय? माणसाने माणसासारखेच जगायचं असते.

स्वछंद जगण्यासाठी, वयाची मर्यादा नसते,

अहो, संपत आलेल्या चिवड्यात देखील मीठ जास्तच असते || ध्रु ||

*

मॅच्युरिटीच्या नावाखाली आपण करतो मिश्किल स्वभावाचा त्याग,

आतल्या आत झुरत राहते, ह्या विरहाची आग

केवळ लोकलज्जेखातर मनातली इच्छा मारायची नसते,

अहो, संपत आलेल्या चिवड्यात देखील मीठ जास्तच असते || १ ||

*

मनसोक्त हसणारा तू,

आज फक्त गालातल्या गालातच हसतोस,

सुरांच्या मैफिलीत बसणारा तू

आज फक्त घरातच गुणगुणत बसतोस,

मनात वळवळणाऱ्या किड्यांची वळवळ

कोणाकरिता थांबवायची नसते,

अहो, संपत आलेल्या चिवड्यात देखील मीठ जास्तच असते || २ ||

*

परफेक्षनिस्ट होण्याच्या हव्यासापायी

आपण फारच व्यस्त असतो,

छोट्या-छोट्या सुखांकडेही दुर्लक्ष करून बसतो,

चुका न होण्याची खात्री कुठल्याच वयात नसते,

अहो, संपत आलेल्या चिवड्यात देखील मीठ जास्तच असते || ३ ||

*

दादा, मामा, बाबा, आबा, असा चढत्या नात्यांचा आलेख

चाळिशीत हे शोभते का? साठीत असे वागावे का?

होतो अशा वाक्यांचा उल्लेख

वयाच्या आणि नात्यांच्या बंधनात फार अडकायचे नसते,

अहो, संपत आलेल्या चिवड्यात देखील मीठ जास्तच असते || ४ ||

*

व्यावहारिक जीवनाच्या साचेबद्ध चौकटीतच आपण फसतो,

दुसऱ्याच्या चष्म्यातून बघता-बघता, आपण आपलीच दृष्टी हरवून बसतो,

आपल्या जगण्याची दिशा दुसऱ्याच्या सांगण्यावरून ठरवायची नसते,

अहो, संपत आलेल्या चिवड्यात देखील मीठ जास्तच असते || ५ ||

*

एकदा अनुभवा तरी हे जग चौकटीच्या बाहेरून,

बिनधास्त जगा सर्व बंधन मर्यादा झुगारून,

मानवी देह मिळण्याची खात्री प्रत्येक जन्मात नसते,

अहो, संपत आलेल्या चिवड्यात देखील मीठ जास्तच असते || ६ ||

कवी: अज्ञात

प्रस्तुती – श्री सुनीत मुळे

≈संपादक – श्री हेमन्त बावनकर/सम्पादक मंडळ (मराठी) – सौ. उज्ज्वला केळकर/श्री सुहास रघुनाथ पंडित /सौ. मंजुषा मुळे/सौ. गौरी गाडेकर≈

Please share your Post !

Shares

मराठी साहित्य – कवितेचा उत्सव ☆ रोज करा सण साजरा! ☆ श्री प्रमोद वामन वर्तक ☆

श्री प्रमोद वामन वर्तक  

? कवितेचा उत्सव ?

🙏 रोज करा सण साजरा! 😅 श्री प्रमोद वामन वर्तक ☆

आता या वयात रोज

सण करायचा साजरा,

दर्शन घेऊन नारायणाचे

मनांत करायचा मुजरा !

*

आता या वयात रोज

काहीतरी वाचायचे,

जमल्यास एखादं पान

आपले विचार लिहायचे !

*

आता या वयात रोज

वर्तमानात जगायचे,

बरे वाईट होऊन गेले

भूतकाळातच ठेवायचे !

*

आता या वयात रोज

गप्पांचे फड जमवायचे,

मित्र मैत्रिणी जमवून

खळखळून हसायचे !

*

आता या वयात रोज

मनसोक्त फिरायचे,

झेपणार नाही म्हणतं

कुढत नाही बसायचे !

*

पटलं असेल तुम्हाला

तर करा चेहरा हसरा,

रोज करा सण साजरा

रोज करा सण साजरा

© प्रमोद वामन वर्तक

संपर्क – दोस्ती इम्पिरिया, ग्रेशिया A 702, मानपाडा, ठाणे (प.) 400610 

मो – 9892561086 ई-मेल – pradnyavartak3@gmail.com

≈संपादक – श्री हेमन्त बावनकर/सम्पादक मंडळ (मराठी) – सौ. उज्ज्वला केळकर/श्री सुहास रघुनाथ पंडित /सौ. मंजुषा मुळे/सौ. गौरी गाडेकर≈

Please share your Post !

Shares

मराठी साहित्य – क्षण सृजनाचा ☆ “माझ्या पाऊसराजा…” ☆ सुश्री शीला पतकी ☆

सुश्री शीला पतकी 

☆ क्षण सृजनाचा ☆ “माझ्या पाऊसराजा…” ☆ सुश्री शीला पतकी 

माझ्या पाऊस राजा र किती सांडशी सांडशी

*

तुझे येण्यान दारी र पोरं बाळ रे नाचती

म्हणे माय पाऊस आला येतील जोंधळे शेताला

राजा खाईल कडबा गाई म्हशीला र चारा

सारी नक्षत्र सांडली नाही थांबण्याचं नाव

तुझ्या पाण्याने रे नेला माझा संसार वाहून

उभ पीक झालं आडवं मोडलं घराचं कवाड

लेकर बाळ बखोटीला जीवधावे आसऱ्याला

अन्न पोटाला ते नाही अन कपडा भिजलेला

काय बाप्पारे जाहल आम्हा बखोटीला धरलं

लेकरा बाळा दूध नाही म्हाताऱ्यांना हीव भरलं

साऱ्या जगाचा पोशिंदा मागे भाकर भाकर

चार जूने रे कपडे द्यावा हात्रुन पांघरून

काय वेळ तू आणली पोरं सैरभैर झाली

तुझ्या थोड्याशा पाण्यात धुत होतेमी चिरगुट

त्यासी जोडून शिवून होई चिंध्याच वाकळ

त्या वाकळाची उब देई थंडीला आधार

माझी चूल अन बोळकी तुझ्या पुरात वाहिली

माझ्या माहेराची मस गेली पुरात वाहून

चार बकऱ्या ही वाहिल्या आता काही नाही राहिल्या

ते मुक जनावर मेल चिखलात रुतून

उभ्या जन्मात कधी र नाही आलास धावून

पाणी शोधायला जायचं कोसन कोसन

नाही बरं केलं देवा आम्हा गाठलं गाफील

आता कसा पूजावारे तुझा देव्हारा भक्तिन

माय अंबे ये धावून नाही कोणी तुझ्या वाचून

आता आवरा पावसा वाट घराची तू धर

माय बापांनो व्हा पुढे द्या थोडासा रे हात

हा बळीराजा रे देईल तुम्हा जिंदगीभर साथ

शीला पतकी सोलापूर 8805850279

 

ही कविता म्हणजे काव्य नव्हे यमकाची जोडाजोडी नाही आशय घन ही नाही… फक्त परिस्थिती आणि भावना .. ही लिहिताना काही ओळींवर मला हुंदका आवरत नव्हता.. डोळ्यात पाणी येत होतं.. अक्षर दिसत नव्हती ..काल रात्री एक फोन आला बाई आपली एक विद्यार्थिनी तिचे कुटुंब तिचे गाव वाले पुरात अडकलेत . .जुने कपडे पांघरून अंथरुण काही मदत गोळा करून द्याल का… आणि रात्री कितीतरी वेळ झोपच आली नाही वाटलं ही आपली कित्येक माणस धास्ती न जागीच आहेत अंगावर वाळलेला कपडाही नाही रात्री वाढलेल्या पावसाच्या आवाजाने बेचैन व्हायला होत होतं ही कविता फक्त भावना आहेत त्या समजून घ्या आणि वाटलं तर मदत करा….!

*

शब्दांकन : सुश्री शीला पतकी

माजी मुख्याध्यापिका सेवासदन प्रशाला सोलापूर 

मो 8805850279

≈संपादक – श्री हेमन्त बावनकर/सम्पादक मंडळ (मराठी) – सौ. उज्ज्वला केळकर/श्री सुहास रघुनाथ पंडित /सौ. मंजुषा मुळे/सौ. गौरी गाडेकर≈

Please share your Post !

Shares

मराठी साहित्य – चित्रकाव्य ☆ आरसा… ☆ सुश्री नीलांबरी शिर्के ☆

सुश्री नीलांबरी शिर्के

?️?  चित्रकाव्य  ?️?

? आरसा … ?  सुश्री नीलांबरी शिर्के 

आरसा नेहमी खरं बोलतो

असं नेहमी सारेच बोलतात

आरशाचे डोळे मागे कुठे बघतात

*
पुढचंच तेवढं आरसा दाखवतो

त्याची मर्यादा तो जाणून असतो

आपण मात्र खुळ्या कल्पनेत फसतो

*
आरसा कामापुरताच वापरावा

सत्यासत्येतेचा गुंता आपणच सोडवावा

आरसा कधीच धरू नये पुरावा – – – 

आरसा कधीच धरू नये पुरावा – – – 

© सुश्री नीलांबरी शिर्के

मो 8149144177

≈संपादक – श्री हेमन्त बावनकर/सम्पादक मंडळ (मराठी) – सौ. उज्ज्वला केळकर/श्री सुहास रघुनाथ पंडित /सौ. मंजुषा मुळे/सौ. गौरी गाडेकर≈

Please share your Post !

Shares

मराठी साहित्य – कवितेचा उत्सव ☆ परतीची वाट… ☆ श्री शरद कुलकर्णी ☆

श्री शरद कुलकर्णी

? कवितेचा उत्सव ?

☆ परतीची वाट… ☆ श्री शरद कुलकर्णी ☆

डोहाचे काळे पाणी,

पायाला स्पर्शून गेले.

छळवादी कृष्णछायेने,

मन औदुंबरच झाले.

हैदोस आर्त पाखरांचा,

रडवून तरुंना गेला.

अवचित जसा की मजला,

पानगळीचा अर्थ समजला.

काळजाला पाडीत पीळ,

शीळ घालत वारा गेला.

दाटूनी अचानक मेघ,

पाऊस सुखमय आला.

दुथडी नदी ही वहाते,

दुःखांचे घेउन पाणी.

हाकेच्या अनुषंगाने,

येईन मी अनवाणी.

ओलावून पाऊस गेला,

ऐलपैलाचे आपले काठ.

शोधीन एकट्याने मी,

परतीची हरवली वाट.

© श्री शरद  कुलकर्णी

मिरज

≈संपादक – श्री हेमन्त बावनकर/सम्पादक मंडळ (मराठी) – सौ. उज्ज्वला केळकर/श्री सुहास रघुनाथ पंडित /सौ. मंजुषा मुळे/सौ. गौरी गाडेकर≈

Please share your Post !

Shares