Tag: #मराठी-कविता

सौ. जयश्री पाटील

 कवितेच्या उत्सव 

☆ निष्ठूर पाऊस… ☆ सौ. जयश्री पाटील ☆

☆

अरे अरे पावसा रे

झाले काय सांग तुला

असा कसा वेड्यावाणी

धाड धाड कोसळला

*

आधीच रे शेतकरी

गरिबीने पिचलेला

मशागत शेतीची रे

करुनिया भिजलेला

*

तुझ्यावर जीव त्याचा

संसार ही तुझ्यावर

अशा तुझ्या येण्याने रे

घालतोय गहिवर

*

उभे पिक पाण्यामध्ये

भूई सपाट रे झाले

पाहुनिया दैन्यावस्था

धाय धाय ते रडले

*

असा का रे रागावून

कधी होतोस बेभान

घर दार जनावरे

सारे नेतोस वाहून

*

चोहीकडे पाणी पाणी

गाव पुराने वेढले

अवचित आल्याने रे

लाखो संसार बुडाले

*

होऊ नकोस निष्ठूर

कशी आटली रे माया

धर आम्हावरी छाया

तुझ्या पडते रे पाया

☆

© सौ. जयश्री पाटील

विजयनगर.सांगली.

मो.नं.:-8275592044

≈संपादक – श्री हेमन्त बावनकर/सम्पादक मंडळ (मराठी) – श्रीमती उज्ज्वला केळकर/श्री सुहास रघुनाथ पंडित /सौ. मंजुषा मुळे/सौ. गौरी गाडेकर≈

सुश्री मीनल केळकर

📚 वाचताना वेचलेले 📖

☆ महालक्षुम्या आल्या, टेन्शन नका घेऊ! – कवी : श्री विजय पोहनेरकर  ☆ प्रस्तुती – सुश्री मीनल केळकर ☆

☆

महालक्षुम्या आल्या, टेन्शन नका घेऊ!

महालक्षुम्या आल्या, महालक्षुम्या आल्या

घाबरून नका जाऊ

जेवढं होईल तेवढंच करा

टेन्शन नका घेऊ

 

काळाप्रमाणे काही गोष्टीत

बदल केले पाहिजे

सोळा भाज्या सोळा चटण्या

कमी केले पाहिजे

एवढेच लाडू तेवढ्या करंज्या

तरकटी नको बाई

काही धरायचं काही सोडायचं

काही होत नाही

= (पूर्वीच्या काळी…) =

एकत्र कुटुंब माणसं भरपूर

अन्न खाल्ल्या जायचं

थोडं जास्त झालं तरी

वाया नाही जायचं

 

गडी माणसं पाहुणे रावळे

चढाओढीने खायचे

Acidity, पोटात गुडगुड

काही नाही व्हायचे 

आता काळ बदलला आहे

घरोघरी माणसं चार

माऊल्यांनो खरंच जास्त

होऊ नका तुम्ही बेजार

भला मोठा स्वयंपाक करून

फेकून देऊ नका

अन्न पूर्ण ब्रह्म आहे

कधीच विसरू नका

सण करणं श्रद्धा असणं

हा भाग महत्वाचा

लक्षुम्यांनाही नवैद्य चालतो

फक्त भाजी भाकरीचा

जिवंत लक्ष्मीची बेजारी करण्यास

गौरी-गणपती येत नाहीत

थोडं कमीजास्त झालं तरी

कुणावरही कोपत नाहीत

तुमच्यावर राग राग करायला

देव थोडाच माणूस आहे

महालक्ष्मी असो गणपती असो

फक्त भक्तीचा भुकेला आहे

ऐपतीप्रमाणेच सगळं करा

रिन काढून नको सण

नको लायटिंग नको माळा

फक्त हवे शुद्ध मन

सगळ्यांनी सामील होणं

हे महत्वाचं असतं

खरंच ताण घेऊ नका

काही कामाचं नसतं

आमच्याकडे असं असतं

अन त्यांच्याकडे तसं

ताण न घेता काम करावं

जसं जमेल तसं

 

गाठीभेटी गप्पागोष्टी

सणासुदीला अपेक्षित असतात

प्रेम आपुलकी वाढण्यासाठीच

दसरा दिवाळी लक्षुम्या असतात

मंत्र जोर जोरात म्हणायचे

अन सासुशी करायची कट्टी

असं वागल्यावर कशी होईल

महालक्षुम्याशी गट्टी?

राग अहंकार चांगला नसतो

गोडीगुलाबीने वागलं पाहिजे

फटकळ बोलणं सोडून देऊन

घालीन लोटांगण म्हणलं पाहिजे 

☆

कवी : प्रा. विजय पोहनेरकर, छत्रपती संभाजी नगर (औरंगाबाद)

 9420929389

प्रस्तुती: सौ. मीनल केळकर

≈संपादक – श्री हेमन्त बावनकर/सम्पादक मंडळ (मराठी) – सौ. उज्ज्वला केळकर/श्री सुहास रघुनाथ पंडित /सौ. मंजुषा मुळे/सौ. गौरी गाडेकर≈

श्री अनिल वामोरकर

 कवितेचा उत्सव 

☆ दहीहंडी… ☆ श्री अनिल वामोरकर ☆

☆

दहीहंडी

थरावर थर

लावून चढू

शाश्वत सुखाची

दहीहंडी फोडू….

*

पाया असे

साधनेचा थर

सातत्याची

घट्ट पकड वर…

*

कामक्रोधाचे

नमविताच शिर

आत्मरूपी कृष्ण

चढे वरवर…

*

जन सोडती

कुचेष्टेचे नीर शर

ठरती मार्गात अडसर

संयमाने करू पार..

*

घट अहंकाराचा

टांगला आहे शिरी

चला फोडू तया

आत्मबले खरोखरी..

*

मीच घट डोईचा

मीच इंद्रियरूपी गोप

मीच घटातील अहंकार

मी कृष्ण, फोडी घट..

☆

© श्री अनिल वामोरकर

अमरावती

≈ ब्लॉग संपादक – श्री हेमन्त बावनकर/सम्पादक मंडळ (मराठी) – श्रीमती उज्ज्वला केळकर/श्री सुहास रघुनाथ पंडित  ≈

सुश्री दीप्ती कुलकर्णी

 कवितेचा उत्सव 

☆ सुखाचा संसार… ☆ सुश्री दीप्ती कुलकर्णी ☆

(काव्यप्रकार : अभंग – विषय : संसार)

☆

संसार सुखाचा| करावा गोडीने|

आनंदें प्रेमाने|टिकवावा||१||

*

सुख-दु:ख दोन्ही|साहावे जोडीने

|राखत गोडीने|एकमेका||२||

*

संसाराचा रथ|पतीपत्नी चाके|

कौशल्याने बाके|चालवावा||३|

*

सांगाती राहावे|क्रोधास टाळावे|

प्रेमाने जिंकावे|परस्परां||४||

*

तंटा-वाद सारा|क्षणी विसरावा |

एकमेका द्यावा|आधारची||५||

*

गोडी ती राखावी |साथ संगतीत|

मनीचे गुपित |ओळखावे ||६|

*

संसारासी अर्थ |देता होई सार्थ

ठरे ना तो व्यर्थ|जगामध्ये||७||

☆

© सुश्री दीप्ती कोदंड कुलकर्णी

कोल्हापूर 

भ्र.९५५२४४८४६१

≈संपादक – श्री हेमन्त बावनकर/सम्पादक मंडळ (मराठी) – सौ.उज्ज्वला केळकर/श्री सुहास रघुनाथ पंडित /सौ. मंजुषा मुळे/सौ. गौरी गाडेकर≈

श्री प्रमोद वामन वर्तक

☆ क्षण सृजनाचा ☆ उंच हंडी ध्येयाची ☆ श्री प्रमोद वामन वर्तक

आजकाल दहीहंडी हा एक इव्हेंट बनला आहे! लाखोंची उंच हंडी फोडायच्या नादात, अनेक तरुण गोविंदा कायमचे जखमी अथवा मृत झाले आहेत. म्हणून मी एक वेगळ्या प्रकारची हंडी फोडायचे आवाहन, आजच्या तरुणांना करतो आहे. ती हंडी फोडायचा त्यांनी जरूर विचार करावा! 🙏

😅🙏 उंच हंडी ध्येयाची! 😅🙏

उंच बांधा हंडी ध्येयाची

रचा मनोरा मेहनतीचा,

उच्च आदर्श धरूनी मनी

आयुष्य सुखाचे वेचा!

*

फोडतांना हंडी ध्येयाची

जरी कोसळला मनोरा,

प्रयत्न लावून पणाला

नव्या दमाने पुन्हा उभारा!

*

पार करा वाटेवरचे

थर सारे अडचणींचे,

लागता हंडी हाताला

बोल ऐका कौतुकाचे!

*

हाती येता वरचे श्रीफळ

फोडा हंडी तुम्ही ध्येयाची,

मजा लुटाल आयुष्यभर

गोड गोपाल काल्याची!

गोड गोपाल काल्याची!

☆

© श्री प्रमोद वामन वर्तक

संपर्क – दोस्ती इम्पिरिया, ग्रेशिया A 702, मानपाडा, ठाणे (प.) – 400610 

मो – 9892561086 ई-मेल – pradnyavartak3@gmail.com

≈संपादक – श्री हेमन्त बावनकर/सम्पादक मंडळ (मराठी) – श्रीमती उज्ज्वला केळकर/श्री सुहास रघुनाथ पंडित /सौ. मंजुषा मुळे/सौ. गौरी गाडेकर≈

श्री कमलाकर नाईक

  वाचताना वेचलेले   

☆ “पानापानात मान…” – कवी : अज्ञात ☆ प्रस्तुती – श्री कमलाकर नाईक ☆

☆

तुळशीचे पान – विष्णूपदी स्थान.

बेलाचे पान – शंकरजीचा मान..

केवड्याचे पान – नागाचे स्थान..

रुईचे पान – मारुतीची शान..

केळीचे पान – भोजनाशी छान ..

नागवेलीचे पान – गोविंद विड्याला छान..

मेंदीचे पान – शकुनाचा मान..

पळसवडाचे पान- द्रोणपत्रावळी छान..

पिंपळाचे पान – मुंजाचे स्थान..

गुलाबाचे पान – काटेरी छान..

कढीपत्त्याचे पान – फोडणीत स्थान..

आळूचे पान – अळूवडीला छान..

तमालपत्राचे पान – मसाल्याची शान..

वहीचे पान – लिहायला छान..

पुस्तकाचे पान – माहितीची खाण..

गवताचे पान – दवबिंदू शोभायमान..

ओव्याचे पान-सुवासिक छान

                   त्याला भजीत मान

तुळशीचे पान – स्मरण शक्तीला महान..

कोरफडीचं पान – त्वचेला छान…

आपट्याचे पान-त्याला सुवर्णांचा मान..

आंब्याचे पान – तोरणाची शान,

                     त्याला शुभ कार्यांत मान

पाना पानांचा राखा मान

☆  

कवी: अज्ञात

प्रस्तुती : श्री कमलाकर नाईक

≈संपादक – श्री हेमन्त बावनकर/सम्पादक मंडळ (मराठी) – श्रीमती उज्ज्वला केळकर/श्री सुहास रघुनाथ पंडित /सौ. मंजुषा मुळे/सौ. गौरी गाडेकर≈

सुश्री नीलांबरी शिर्के

  चित्रकाव्य  

नैवेद्य – कवी : A. K. मराठे  प्रस्तुती –  सुश्री नीलांबरी शिर्के ☆

☆

“दाखवता” की “अर्पण करता” 

त्यावर सारं अवलंबून 

शब्द वापरताना सुद्धा 

एकेक अक्षर वापरा जपून ll

*
तुम्ही नैवेद्य “दाखवलात” 

तोही फक्त सुख “दाखवेल” 

प्रेमभराने अर्पण केलात

तोही सुख ढीगभर पाठवेल ll

*

नैवेद्याच्या पानावरती

काय वाढता गौण असतं

कसं वाढता त्याच्यावरती

देवाचंही प्रेम बसतं ll

*

एक वाढा, एकवीस वाढा

मोदक तो खातो थोडाच

त्याला फक्त भावाची भूक

त्याला वरणभातही गोडाच ll

*

घरातल्यांना, पै पाहुण्यांना

जसं वाढता आग्रह करून

तसाच त्याचा नैवेद्य वाढा

मनात प्रेम, भक्ती भरून ll

*

बाप्पा आणखी वाढू का

खा आणखी थोडं तरी

आग्रहाने म्हणून बघा

त्यालाच म्हणतात भक्ती खरी ll

*

दहा दिवसात एकदा तरी

असा नैवेद्य “अर्पण” करा

“मोद”कांची तुमच्यावरती 

वृष्टी करील खात्री धरा ll

☆

कवी : AK (काव्यानंद) मराठे, कुर्धे, पावस, रत्नागिरी

 9405751698

प्रस्तुती : नीलांबरी शिर्के 

मो 8149144177

≈संपादक – श्री हेमन्त बावनकर/सम्पादक मंडळ (मराठी) – सौ. उज्ज्वला केळकर/श्री सुहास रघुनाथ पंडित /सौ. मंजुषा मुळे/सौ. गौरी गाडेकर≈

सौ. गौरी गाडेकर

कवितेचा उत्सव

☆ समरूप… ☆ सौ. गौरी गाडेकर ☆

☆

पाऊस म्हणजे पंचमहाभूतांचा खेळ

पृथ्वीवरील जलतत्त्व

अग्नितत्त्वाने तापून

वायुरूपाने आकाशात

नंतर आप होऊन पुन्हा खाली

असा हा युगानुयुगे चाललेला

पंचमहाभूतांचा खेळ

 

पाऊस आणि मी

हो. फक्त पाऊस आणि मी

सहस्रार चक्रातून

माझ्या शरीरात प्रवेश करून

मूलाधार चक्रापर्यंतचा

त्याचा प्रवास

क्षणार्धात

 

माझ्या शरीरातील

अणू-रेणू

पेशी-न-पेशी

विरघळून गेल्या

पावसात.

आणि माझं वेगळं अस्तित्व

उरलंच नाही

 

सर्जक, शामक

आणि क्वचित विनाशक

असणाऱ्या पावसाशी

मी समरूप होऊन गेले

मी पाऊसच होऊन गेले

☆

© सौ. गौरी गाडेकर

संपर्क – 1/602, कैरव, जी. ई. लिंक्स, राम मंदिर रोड, गोरेगाव (पश्चिम), मुंबई 400104.

फोन नं. 9820206306

≈संपादक – श्री हेमन्त बावनकर/सम्पादक मंडळ (मराठी) – सौ. उज्ज्वला केळकर/श्री सुहास रघुनाथ पंडित /सौ. मंजुषा मुळे/सौ. गौरी गाडेकर≈

श्री रवींद्र सोनावणी

 कवितेचा उत्सव 

☆ स्वातंत्र्यानंतर केवळ सत्तेसाठी… ☆ श्री रवींद्र सोनावणी ☆ 

☆

प्रहार पाठीवर लाठीचे,

गोळ्या बंदुकीच्या छातीवर

मरण यातना तुरुंगात पण,

हृदयी स्वातंत्र्याचा जागर

*

तोडण्यास त्या दास्यशृंखला

वधस्तंभीही चढले हासत

असे क्रांतीचे शिपाई होते

भारत-मातेसाठी झुंजत

*

अखेर क्षितिजावर तेजोमय

स्वातंत्र्याचा सूर्य उगवला

आल्या क्रांती ऐवजी शूरांच्या

हाती शांतीच्या जप-माला

*

नवा गडी अन् राज्यही नवे

तंत्र नवे लागले कळू

भोग-लालसा भुजंग होऊन

डंख मारती हळूहळू

*

चोरी, अत्याचार, मुजोरी

कायद्याची ना तमा कुणा

मूठ दाबल्याविण फाइल ती

जरा पुढेही सरके ना

*

शतक वयाच्या जुन्या इमारती

उभ्या आजही डौलात

काल बांधले पूल-मनोरे

आज कसे कोसळतात?

*

हे ‘ते’ स्वराज्य नोहे ज्यास्तव

देशभक्त फाशी गेले

इंग्रज गेले, आम्हीच आमुच्या

देशाला पुरते लुटले

*

काबिज करण्या तख्त दिल्लीचे

पक्ष सांगती गर्जून

आम्हीच सक्षम राज्य कराया

द्या आम्हाला निवडून

*

क्रांति-विरांचे ते प्राणार्पण

अन् सत्तेसाठी ‘हे’ रणकंदन

अध:पतन पाहून विलक्षण

तुटती धागे आतुन आतुन

*

तरीही वंदनिय हिंदभूमी ही

मला तिचा अभिमान आहे

फडकत राहो उंच ‘तिरंगा’

तो तर आमुचा प्राण आहे

☆

© श्री रवींद्र सोनावणी

निवास :  G03, भूमिक दर्शन, गणेश मंदिर रोड, उमिया काॅम्पलेक्स, टिटवाळा पूर्व – ४२१६०५

मो. क्र.८८५०४६२९९३

≈संपादक – श्री हेमन्त बावनकर/सम्पादक मंडळ (मराठी) – श्रीमती उज्ज्वला केळकर/श्री सुहास रघुनाथ पंडित /सौ. मंजुषा मुळे/सौ. गौरी गाडेकर≈

श्री तुकाराम दादा पाटील

काव्यानंद

☆ तुका म्हणे – समचरणदृष्टि विटेवरी साजिरी… – अभंग रचना ☆ रसग्रहण – प्रा तुकाराम दादा पाटील ☆

☆ तुका म्हणे ☆

समचरणदृष्टि विटेवरी साजिरी /

तेथे माझी हरी वृत्ती राहो //१//

*

आणीक न लगे मायिक पदार्थ /

तेथे माझे आर्त नको देवा //२//

*

ब्रह्मादिक पदे दु:खाची शिराणी /

तेथे दूश्चित झणी जडो देसी //३//

*

तुका म्हणे त्याचें कळालें आम्हां वर्म

जे जे कर्मधर्म नाशवंत //४//

*

– संत तुकाराम.

तुका म्हणे

तुकाराम महाराज देवाकडे मागणी करताना म्हणतात. सर्वांभूती समदृष्टीठेवून तुझी साजिरी मूर्ती समचरणावरती जेथे उभी आहे तेथेच माझी दृष्टी कायम खिळून राहू दे. दूस-या कोणत्याही मोहमायेत मला गुंतवून तू माझे हाल करून नकोस. जी उच्य वर्गतील ब्रह्मादिक सामर्थ्याची पदे आहेत ती सारी दु:खाची गाठोडी आहेत त्यांच्याकडे माझी नजर सुद्धा फिरकू देवू नकोस. त्यातील खरे काय आहे ते मला आता पुरते कळालेले आहे. तेथे जे काही कर्मधर्म करावे लागणारआहे ते सगळेच नाश पावणारे आहे. फक्त तुझे सावळे रुपच तेवढे चिरस्मरणीय आहे.

© प्रा. तुकाराम दादा पाटील

मुळचा पत्ता  –  मु.पो. भोसे  ता.मिरज  जि.सांगली

सध्या राॅयल रोहाना, जुना जकातनाका वाल्हेकरवाडी रोड चिंचवड पुणे ३३

दुरध्वनी – ९०७५६३४८२४, ९८२२०१८५२६

≈संपादक – श्री हेमन्त बावनकर/सम्पादक मंडळ (मराठी) – सौ. उज्ज्वला केळकर/श्री सुहास रघुनाथ पंडित /सौ. मंजुषा मुळे/सौ. गौरी गाडेकर≈