Tag: #मराठी-कविता

सौ. रेणुका धनंजय मार्डीकर

  चित्रकाव्य  

कोरांटी मनात बसली… सौ.रेणुका धनंजय मार्डीकर ☆

☆

जांभळी नि पांढरी 

नाजूकशी पिवळी

हळूच पानात हसली

कोरांटी मनात बसली

*
जांभळी नी पांढरीचे

माळून मी गजरे 

काळेभोर कुंतल हे

दिसती साजरे 

*
बिया अन् पानफुल

खोड, मूळ सारे 

रामबाण औषधाचे 

खजिनेच न्यारे

*
नसेना का सुगंध 

रंग हिचे छान 

कुठेही उगवते 

नको मानपान

*
मुलायम रेशमी 

बिया हिच्या सोनेरी 

वज्रदंती म्हणती हिला

नावात ही जादुगरी

*
आजीच्या बटव्यात 

आहे हिला स्थान 

पिवळ्या कोरांटीचा 

जरा जास्तच मान

*
आठवांची झुळूक येता

मन जाते तेथे

फुलांच्या ताटव्यात

उभी होते जेथे

*
काव्य गजऱ्यात आज

कोरांटी मी माळली 

काव्यास शृंगारून

शब्दावर भाळली 

☆

सुश्री वर्षा बालगोपाल

  चित्रकाव्य  

चित्र एकच.. विचार दोन…   सुश्री वर्षा बालगोपाल ☆

☆

[ एक – झाड बोलाया लागले.. ]

शिशिर आला, पानगळ झाली 

तरी महत्व आले पानाला 

पुत्र मरे बापा आधी जाणून 

सांगा काय वाटत असेल झाडाला?

*
पिकले पान झाले, गळणारंच कधीतरी 

हीच शिकवण मानवाला द्यावी 

असेल का पानाच्या हृदयांतरी?

*

गळून पडले पान 

पण शाबूत औषधी गुण 

म्हणूनच गोळा करती पान न पान 

तेलरूपे ठेवती बाटल्या भरून ||

*

तसेच जगावे हे माणसा

घे तू छोट्या कृतीतून जाणून

मरावे परी कार्यरूपे उरावे

आदर्श द्यावा आठवांमधून ||

*

झाड परी सांगे जीव तोडून

जाऊ नका संकटांना घाबरून

जाणार हे पण क्षण निघोन

येणार सुख जीवनी वसंत होऊन ||

☆

[ दोन – बागेतला बाक]

बागे मधला बाक एकला 

काय सांगतो जरा ऐक 

विसावली किती पिकली पाने 

गळून गेली करीत एक एक ||

*
झाडावरुनी मग गळली पाने

आठव सांगत विसावली थोडी

हळवी झाली मग ती ही वेडी

सांत्वन बाकाचे करीत धागे जोडी||

*

पिकल्या पानांच्या बाकावरुनी

चाललेल्या अनेक गप्पा

मागचे झाड ऐकत होते सारे

साक्षी ठेवत हृदय कप्पा||

*

गेली कित्येक पाने सोडून

बाक एकला रडू लागला

पान रूपी शब्द झाडाचे

आले धावून सांत्वनाला||

*
संगतीला कोणी नाही 

म्हणून उदास का व्हायचे?

कोणत्या रूपे देव येऊन

साथ देईल हेच आशेने बघायचे||

*

हसला बाक हळूच गाली

दुसरी पाने येतील कोणी

देव साथीला आहे विश्वास ठेऊनी

पानांना कुरवाळे सद्गतीत होऊनी||

☆

© सुश्री वर्षा बालगोपाल

मो 9923400506

≈संपादक – श्री हेमन्त बावनकर/सम्पादक मंडळ (मराठी) – सौ. उज्ज्वला केळकर/श्री सुहास रघुनाथ पंडित /सौ. मंजुषा मुळे/सौ. गौरी गाडेकर≈

सुश्री वर्षा बालगोपाल

  कवितेचा उत्सव 

☆ काळ– – – ☆ सुश्री वर्षा बालगोपाल ☆

☆

 काळ कुणाला समजत नाही

काळ कोणाचे ऐकत नाही

जरी मिरवले द्रष्टा म्हणुनी

तरी दैवापुढे काही चालत नाही ||

*

कोण चूकीचे कोण बरोबर

कोण चांगले कोण आहे वाईट

येता वेळ निघून जायची

कोणतेच नियम त्याला नाहीत||

*

कोण लहान वा असो कोण मोठा

ज्याचा जेवढा आहे येथे साठा

अंतीम क्षण तो समीप येता

काळा पुढे न चाले हो ताठा||

*

आताचा क्षणच आपला आहे

पुढच्या क्षणाचा नाही भरवसा

जगू हा क्षणच प्रेमाने आनंदाने

आयुष्यावर पाडू स्नेहल कवडसा||

*

म्हणूनच असे जगू या जीवनामध्ये

आहे आपले जीवन जोवर

असुया वाटेल काळाला ही

म्हणेल कदाचित येईन नंतर||

☆

© सुश्री वर्षा बालगोपाल

मो 9923400506

≈संपादक – श्री हेमन्त बावनकर/सम्पादक मंडळ (मराठी) – सौ. उज्ज्वला केळकर/श्री सुहास रघुनाथ पंडित /सौ. मंजुषा मुळे/सौ. गौरी गाडेकर≈

श्री तुकाराम दादा पाटील

काव्यानंद

☆ तुका म्हणे – नसे तरी मनी नसो… – अभंग रचना ☆ रसग्रहण – प्रा तुकाराम दादा पाटील ☆

☆ तुका म्हणे ☆

नसे तरी मनी नसो /

परी वाचे तरी वसो //१//

*

देह पडो या चिंतनी /

विठ्ठल नाम संकीर्तनी //२//

*

दंभ स्फोट भलत्या भावे /

मज हरिजन म्हणवावे //३//

*

तुका म्हणे काळातली /

मज सांभाळील हरि //४//

  – संत तुकाराम.

 *

तुका म्हणे

मनात जरी नसले तरी नसुदे. पण मुखात तरी देवाचे नाव कायम असुदे. देवाचे नामस्मरण, चिंतन करत असताना मृत्यू आलेला केव्हाही चांगलाच. जगाकडून मला मोठे म्हणवून घेण्यचा बिलकुल सोस नाही. कुणीतरी

मला बडा म्हणावे हा दांभिक पत्ताही मजकडे नाही. लोकानी मला मी फक्त देवाचा म्हणून ओळखावे तेवढीच अभिलाषा आहे. आता काही जरी असले तरी काही काळाने देव माझा प्रतिपाळ करेल याची मला खात्री आहे. मनात देवाचा, परमात्म्याच्या, अध्यात्माचा विचार येणे हे खरेतर अवघडच वाटते. पण आशा वेळी तरी तोंडाने किमान हरिनाम तरी घ्यावे. त्यामुळे तरी थोडे हरिनाम संकीर्तन घडेल. अशा चिंतनात असतानाच मृत्यू आलेला चांगला. भ्रमनिरास करणा-या या लौकिक जगातल्या दांभिक असणा-या मोठेपणाच्या मागे लागू नये. लोकांनी हा देवाचा आहे असे म्हणावे. जगात आपली ओळख अशी असावी. तेवढेच पुरेसे आहे. तुम्ही एकदा देवाचे झालात की देवही तुमचा सांभाळ करण्यास बांधील होऊन जातो.

 © प्रा. तुकाराम दादा पाटील

मुळचा पत्ता  –  मु.पो. भोसे  ता.मिरज  जि.सांगली

सध्या राॅयल रोहाना, जुना जकातनाका वाल्हेकरवाडी रोड चिंचवड पुणे ३३

दुरध्वनी – ९०७५६३४८२४, ९८२२०१८५२६

≈संपादक – श्री हेमन्त बावनकर/सम्पादक मंडळ (मराठी) – सौ. उज्ज्वला केळकर/श्री सुहास रघुनाथ पंडित /सौ. मंजुषा मुळे/सौ. गौरी गाडेकर≈

श्रीशैल चौगुले

 

 कवितेचा उत्सव 

☆ ऋतू आणि वय… ☆ श्रीशैल चौगुले ☆

☆

कळ्या उमलू लागल्या

मुले अभ्यासात रमू लागली

पटांगणे खेळू लागले

सांजवेळ रंगू लागली

आईच्या प्रेमभर, ताईच्या संगत

गप्पा गोष्टी नव्या-नव्या

फुलू लागल्या

पेरणीने माती सुखावून गेली

मृगाच्या पावसात भिजताना

गाव, वाटा, ओहोळ, नाले

गाऊ लागले

शाळेचे दिवस आठवू लागले

डोळेही ओहोळासारखेच संथ

वाहू लागले

ऋतूसारखे असेच बालपण

फिर-फिरुन यावे

आशेनेच प्रगल्भ वय

बागडू लागले

 ☆

© श्रीशैल चौगुले

  चित्रकाव्य  

आधुनिक मूलभूत गरजा… – चित्र एक काव्ये दोन सुश्री नीलांबरी शिर्के आणि श्री आशिष बिवलकर ☆

☆

( १ ) 

श्री आशिष बिवलकर

☆

आधुनिक मूलभूत गरजा 

जेथे जेथे पूर्णपणे भागतात |

तेथे तेथे सर्व भाग्यवंतांचे,

हल्ली पाय सहज वळतात |

*

चंगळवादाच्या आजच्या दुनियेत,

तोंड गोड आणि कडू इथेच होते |

बाहेर जे कोणाला दिसू नये,

तोंड काळं इथेच झाकता येते |

*
आनंद झाला कधी,

खायला मिठाई खालीच मिळते |

गम में रम साठी,

मदिरा-बारमध्ये सहजच फळते |

*

कमी बजेट वाल्यांसाठी,

देशी दारूचे बाजूलाच दुकान |

स्वदेशीचा नारा देणाऱ्यांना,

यथार्थ मिळतो तेथे सन्मान |

*
अगदीच जास्त होऊन

कधी झाला टांगा पलटी |

तुमच्या सेवेत तत्पर आहे,

बाजूलाच मल्टी स्पेशालिटी |

*
जसा ग्राहक, तशी सेवा,

एकाच ठिकाणी जिथे मिळते |

‘ऑल इन वन’च्या जमान्याचं,

व्यावसायिक गणित त्यांना कळते |

☆

© श्री आशिष बिवलकर

बदलापूर 

मो 9518942105

☆ ☆ ☆ ☆

( २ )

सुश्री नीलांबरी शिर्के

☆

विदेशी प्यायला वरती बार

झुलत व्हायला देशी धार

आरामात राहायला लाॅज

रोग्यांसाठी हाॅस्पिटल वर

*

राजपुरोहित प्रसिद्ध मिठाई

शिक्षण अकॅडमी नाव साई

चांगल्या वाईटाचा असा संगम

आणखी कुठे पाहीला नाही

*

जुनी इमारत सांभाळते सारं

एकमेकात कुणाचं नाही वैर

कुठे जायचं निवड करून

मगच उचला आपला पाय

☆☆☆☆

© सुश्री नीलांबरी शिर्के

मो 8149144177

≈संपादक – श्री हेमन्त बावनकर/सम्पादक मंडळ (मराठी) – सौ. उज्ज्वला केळकर/श्री सुहास रघुनाथ पंडित /सौ. मंजुषा मुळे/सौ. गौरी गाडेकर≈

प्रा. सौ. सुमती पवार

 कवितेचा उत्सव 

☆ का? ☆ प्रा. सौ. सुमती पवार ☆

☆

कोंडून ठेवतात लोक दु:ख हे उरी

दाखवती जगणे जगी तरीही भरजरी

*

लपविण्याचा रोग का हा जपती अंतरी

मातीच्याच चुली असती घरोघरी…

*

मुलामा वर्ख फार नाही चालत

लक्तरे ही उडती पहा दिसली ना जरी..

*

चिंध्या ह्या घेऊन उरी ऊर फाटतो

का न होती व्यक्त लोक फुटती अंतरी..

*

जीवघेणी कळ अशी करते नाश हो

पांघरू नकाच असे दु:ख भरजरी..

*

मातीतच ठेवा पाय माथा खांद्यावरी

वावटळ येते पहा गरगर भोवरी…

*

जे आहे जे जितके दिले देवाने

समाधान का न मिळे हाव ना बरी…

*

दु:ख का हो मोलाने घ्यावे माणसा

लालसा नव्हेच बरी फुटते अंतरी…

☆

© प्रा.सौ.सुमती पवार 

 नाशिक

मो. ९७६३६०५६४२; ईमेल – svpawar6249@gmail.com

≈संपादक – श्री हेमन्त बावनकर/सम्पादक मंडळ (मराठी) – श्रीमती उज्ज्वला केळकर/श्री सुहास रघुनाथ पंडित /सौ. मंजुषा मुळे/सौ. गौरी गाडेकर≈