मराठी साहित्य – वाचताना वेचलेले ☆ रंग पाण्याचे… कवी : अज्ञात ☆ प्रस्तुती : सौ. रेखा जांबवडेकर ☆

सौ. रेखा जांबवडेकर

📖 वाचताना वेचलेले 📖

☆ रंग पाण्याचे… कवी : अज्ञात ☆ प्रस्तुती : सौ. रेखा जांबवडेकर ☆

☆

‘पाणी’ शब्द हा असे प्रवाही

वळवू तिकडे वळतो हा..

जशी भावना मनात असते

रूप बदलते कसे पहा..!

*

नयनामध्ये येता ‘पाणी’

अश्रू तयाला म्हणती,

कधी सुखाचे, कधी दुःखाचे,

अशी तयांची महती..!

*

चटकदार तो पदार्थ दिसता,

तोंडाला या ‘पाणी’ सुटते,

खाता खाता ठसका लागून

डोळ्यांतून मग ‘पाणी’ येते..!

*

धनाढ्याघरी लक्ष्मी देवी,

म्हणती अविरत भरते ‘पाणी’..

ताकदीहूनी वित्त खर्चिता

डोक्यावरूनी जाते ‘पाणी’..!

*

‘वळणाचे ‘पाणी’ वळणावरती’

म्हण मराठी एक असे,

‘बारा गांवचे ‘पाणी’ प्यालाय’

चतुराई यातुनी दिसे..!

*

लाथ मारूनी ‘पाणी’ काढणे,

लक्षण हे तर कर्तृत्वाचे,

मेहनतीवर ‘पाणी’ पडणे

चीज न होणे कष्टाचे..!

*

उत्कर्ष दुज्याचा मनी डाचतो,

‘पाण्या’त पाहणे गुण खोटा..

‘पाणी’दार ते नेत्र सांगती,

विद्वत्तेचा गुण मोठा..!

*

शिवरायांनी कितीक वेळा,

शत्रूला त्या ‘पाणी’ पाजले..

नामोहरम करून, अपुले

मराठमोळे ‘पाणी’दाविले..!

*

टपोर मोती दवबिंदूचे

चमचम ‘पाणी’ पानावरती,

क्षणैक सुखाची प्राप्ती म्हणजे,

अळवावरचे अलगद ‘पाणी’..!

*

कळी कोवळी कुणी कुस्करी,

काळजाचे त्या ‘पाणी’ होते..

ओंजळीतूनी ‘पाणी’ सुटता,

कन्यादानाचे पुण्य लाभते..!

*

मायबाप हे आम्हां घडविती,

रक्ताचे ते ‘पाणी’ करूनी..

विनम्र होऊन त्यांच्या ठायी

नकळत दोन्ही जुळती ‘पाणि’

*

आभाळातून पडता ‘पाणी’

तुडुंब, दुथडी नद्या वाहती,

दुष्काळाचे सावट पडतां

सारे ‘पाणी पाणी’ करती..!

*

अंतीम समयी मुखात ‘पाणी’

वेळ जाणवे निघण्याची..

पितरांना मग ‘पाणी’ देऊनी,

स्मृती जागते आप्तांची..!

*

मनामनांतील भावनांचे,

‘पाण्या’मध्ये मिसळा रंग..

प्रतिबिंबीत हे होते जेव्हा,

चेहऱ्यावरती उठे तरंग..!

☆

कवी : अज्ञात

प्रस्तुती :सौ. रेखा जांबवडेकर

≈संपादक – श्री हेमन्त बावनकर/सम्पादक मंडळ (मराठी) – सौ. उज्ज्वला केळकर/श्री सुहास रघुनाथ पंडित /सौ. मंजुषा मुळे/सौ. गौरी गाडेकर≈

Please share your Post !

Shares

मराठी साहित्य – कवितेचा उत्सव ☆ अखेरची भेट ! ☆ श्री विश्वास दाते ☆

श्री विश्वास दाते

? कवितेचा उत्सव ?

☆ अखेरची भेट ! ☆ श्री विश्वास दाते ☆

☆

“असाध्य रोगामुळे येणाऱ्या अटळ मृत्यूमुळे आपल्या प्रियेपासून कायमचा दूर होणाऱ्या प्रियकराची त्याच्या प्रियेशी अखेरची भेट ”

*

अखेरची ही भेट आपुली सरती दिन राती I

*

आठवती मज आजवरीच्या सार्त नेत्रपल्लवी

राग तो अनुराग तो, अवीट ती गोडवी

फिरो काळ हा पुन्हा मागुती, रम्य नदी काठी l

*

येता अधिरी वसंतसेना, अधरी होशी लैला माझी

झालो होतो मीही तेंव्हा चारू मजनू स्वप्नांमाजी

क्षणोक्षणीचे विभ्रम तव ते अजून ताजे माझ्यासाठी I

 *

अन्गांगातून तव दिसे मज मस्तानीची प्रतिमा ताजी

लगबग लगबग तू जाताना, होतसे ग दैना माझी

निरर्थ वाटे वियोग तेंव्हा, जग ते होते प्रेमासाठी I

*

रोहिणी तू चंद्र होतो या निळ्या तारांगणी

ग्रासिली डागांनी परंतु मधुर स्वप्ने मन्मनी

पुनर्जन्म जर येई मजसी, होईन गे सांगाती I

*

राहती जरी आज हाती शुष्क स्मृतींची ही फुले

गंध त्यांचा फिकट येता हळवे मन अजुनी फुले

विसरून जा तू, जातो मीही, मरते ना प्रीति l

 ☆

© श्री विश्वास दाते 

संपर्क –  चिन्मय अपार्टमेंट, 54, मयूर कॉलनी, कोथरूड, पुणे 411038 मो +९१ ९८५००३५३६२, vishwasdatye@gmail.com

≈संपादक – श्री हेमन्त बावनकर/सम्पादक मंडळ (मराठी) – सौ. उज्ज्वला केळकर/श्री सुहास रघुनाथ पंडित /सौ. मंजुषा मुळे/सौ. गौरी गाडेकर≈

Please share your Post !

Shares

मराठी साहित्य – वाचताना वेचलेले ☆ “घटस्फोट…” – लेखक : अज्ञात ☆ प्रस्तुती – सौ.राधा पै ☆

सौ.राधा पै

? वाचताना वेचलेले ?

☆ “घटस्फोट…” – लेखक : अज्ञात ☆ प्रस्तुती – सौ.राधा पै ☆

कोर्टामध्ये कागदावर शेवटची सही होताच वकील हसून म्हणाले…

“घ्या मॅडम, आता तुमचा घटस्फोट झाला.

कोर्टानं तुम्हाला 30 लाख रुपये नुकसान भरपाई मिळवून दिलीये,

आणि दर महिन्याला 20,000 रुपये खर्चासाठी मिळत राहतील.

आता खूश ना?”

ती हलकेसे स्मित करून म्हणाली..

“हो… खूश आहे… आता मला कुणाकडून काही नकोय.”

वकील कागद गोळा करू लागला…

आणि कविता आई–वडिलांसोबत बाहेर पडली.

कोपऱ्यात निर्वाण—तिचा नवरा—सगळं शांतपणे पाहत उभा होता.

कवितानं एकदाही त्याच्याकडे पाहिलं नाही.

गाडीचं दार बंद झालं…

आणि नातंही.

—

पहिला महिना—

माहेरी सगळे फार प्रेमानं वागले.

कविताला वाटलं—

“हेच तर स्वातंत्र्य… हाच तर शांतपणा!”

 

दुसरा महिना—

घरच्यांचा सूर थोडा बदलू लागला.

भाऊ कधी रागानं बोलायचा,

वहिनी टोमणे मारायची—

“मोठी झालीस, थोडी जबाबदारी घे ना…”

भाचेही म्हणू लागले—

“आत्त्या, किती दिवस राहणार इथे?”

 

तिसरा महिना—

घरातलं वातावरण बदलू लागलं.

जिथं आधी प्रेम होतं, तिथं आता भार वाटू लागला.

कविता शांत राहायची… पण मनात दुख वाढत राहायचं.

 

चौथा महिना—

तिच्या प्रत्येक गोष्टीवर नजरा ठेवायला लागले.

बाहेर पडली की शेजारच्यांची खुसफुस—

“तिचा घटस्फोट झालाय… आता माहेरीच राहणार?”

 

कविताच्या आत काहीतरी तुटत होतं.

तिला पहिल्यांदा जाणवलं—

सासरी नातं कठीण होतं, पण ते तिचं स्वतःचं घर होतं. माहेरी ती ना पाहुणी, ना घरची—फक्त एक ओझं.

 

एक रात्री टेरेसवर बसून ती विचार करू लागली—

“पैसे मिळाले… स्वातंत्र्य मिळालं…

पण इज्जत? आपुलकी? आणि घर?”

ती स्वतःशी कुजबुजली—

“चूक केली…

फैसला घेताना मी फक्त दु:ख पाहिलं, पण परिणाम पाहिलेच नाही…”

तिला कळलं—

तुटलेल्या नात्यानंतर बाईला सर्वात जास्त आधाराची गरज असते,

पण समाज आधी तिला जज करतो.

आणि माहेर…

“माहेर आहे, पण अधिकार काहीच नाही.”

“माझं खरं घर मी माझ्या अहंकारानं सोडून आले…”

डोळ्यात पाणी आलं.

निर्णयाची किंमत आता समजत होती.

—

चार महिने पूर्ण झाले…

कवितेला रोज एकच प्रश्न सतावू लागला—

“मी काय गमावलं…?

फक्त राग आणि टोमण्यांमध्ये वाहून इतका मोठा निर्णय घेतला…?”

 

ती आकाशाकडे बघत बसायची…

निर्वाणच्या आठवणी मागून धावत यायच्या.

त्याच्या सवयी, छोटी भांडणं, आणि सर्वात जास्त—

त्याचं साथ देणं.

 

एका रात्री मन पूर्ण तुटलं.

तिनं फोन उचलला… नंबर लावला.

कॉल लागला—

“हॅलो?” — निर्वाण.

कविता थरथरत्या आवाजात—

“निर्वाण… आपण… आपल्या नात्याला पुन्हा एक संधी देऊ शकतो का?

मला तुझी फार आठवण येते…

मला तुझ्यासोबत राहायचंय…”

दोन्ही बाजूला काही क्षण शांतता…

निर्वाण हळूच म्हणाला—

“मीही तुझ्याविना राहू शकत नाही…

 चूक दोघांची होती, सुधारायला दोघांनीच सोबत चालायचंय.

तू ‘हो’ म्हणालीस…

तर मी आत्ताच निघतो.”

कवितेच्या गालावरून आसवं वाहू लागली

“हो… मी तयार आहे.”

रात्रीचे 12 वाजले होते.

 

निर्वाण कार घेऊन निघाला.

थंडी, सुनसान रस्ता…

पण मनात एकच आवाज—

‘तिला परत घरी आणायचं आहे.’

सलग 5 तास ड्राइव्ह केलं.

ना थांबला, ना दमला.

सकाळी 5 वाजता

तो कवितेच्या माहेरच्या दारात उभा होता.

कविता बाहेर आली—

घाबरलेली, लाजलेली… पण दिलासा मिळालेला चेहरा.

आई–वडिलांनी दार उघडलं.

निर्वाणनं नम्रपणे प्रणाम केला.

कवितेने  बॅग उचलली.

ना बोलणं, ना वाद—

दोघांना कळलं, हा निर्णय मनातून घेतलेला आहे.

कार सुरू झाली…

आणि कविता परत तिच्या घराकडे—खऱ्या घराकडे—निघाली.

—

मित्रांनो…

नाती मोडत नाहीत.

फक्त कधी कधी त्यावरील धूळ हळूवार साफ करायची असतो.

योग्य वेळी घेतलेलं छोटंसं पाऊल—

संपूर्ण आयुष्य वाचवू शकतं…

 

रागाच्या क्षणी घेतलेला निर्णय खरंच आपल्या आयुष्याची दिशा बदलण्याइतका योग्य असतो का?

लेखक:अज्ञात

प्रस्तुती:सौ.राधा पै

≈संपादक – श्री हेमन्त बावनकर/सम्पादक मंडळ (मराठी) – सौ. उज्ज्वला केळकर/श्री सुहास रघुनाथ पंडित /सौ. मंजुषा मुळे/सौ. गौरी गाडेकर≈

Please share your Post !

Shares

मराठी साहित्य – चित्रकाव्य ☆ एकच प्रार्थना… ☆ सुश्री नीलांबरी शिर्के ☆

सुश्री नीलांबरी शिर्के

?️?  चित्रकाव्य  ?️?

? एकच प्रार्थना… ?  सुश्री नीलांबरी शिर्के ☆

☆

शेंगेतले दोन दाणे जणू जुळे भाऊ

पांघरूण काढलं तरी म्हणतात

जरा झोपून घेऊ – – 

 

झोप झाल्यावर न कळे..  भविष्य असेल काय !

कुणी कढईत कोणी खलबत्यात

कुटलं जाय !! – – 

 

शेंगदाणा जाणतो .. नंतर होतं काय

एकच प्रार्थना मनोमनी की

एक तरी मातीत पेरलं जाय !! – – 

☆

© सुश्री नीलांबरी शिर्के

मो 8149144177

≈संपादक – श्री हेमन्त बावनकर/सम्पादक मंडळ (मराठी) – सौ. उज्ज्वला केळकर/श्री सुहास रघुनाथ पंडित /सौ. मंजुषा मुळे/सौ. गौरी गाडेकर≈

Please share your Post !

Shares

मराठी साहित्य – कवितेचा उत्सव ☆ संदेश कवितेचा… + संपादकीय निवेदन – सौ. दीप्ती कुलकर्णी – अभिनंदन ☆ सम्पादक मंडळ ई-अभिव्यक्ति (मराठी) ☆

सूचना/Information 

(साहित्यिक एवं सांस्कृतिक समाचार)

सौ. दीप्ती कुलकर्णी

💐 अ भि नं द न 💐

आपल्या समुहातील ज्येष्ठ साहित्यिका श्रीमती दीप्ती कुलकर्णी यांनी साहित्य क्षेत्रात तिहेरी यश संपादन केले आहे.

तितिक्षा इंटरनॅशनल, पुणे या संस्थेचा उत्कृष्ट ग्रंथ पुरस्कार त्यांच्या ‘खोल डोहाच्या तळ्यातून’ या काव्य संग्रहास प्राप्त झाला आहे.

तसेच तितिक्षा आयोजित नवरात्री विशेष काव्य लेखन स्पर्धेत त्यांच्या ‘ कुष्माडा ‘ या कवितेस द्वितीय पुरस्कार मिळाला आहे. तर तितिक्षा च्या काव्य पूर्तता स्पर्धेतही ‘ संदेश कवितेचा ‘ या कवितेस द्वितीय क्रमांक मिळाला आहे.

दीप्ती कुलकर्णी यांच्या या यशाबद्दल ई अभिव्यक्ती मराठी परिवारातर्फे त्यांचे मन: पूर्वक अभिनंदन आणि पुढील लेखनासाठी शुभेच्छा 💐💐

पुरस्कार प्राप्त कविता ‘संदेश कवितेचा‘ आज प्रकाशित होत आहे. 🪻 

संपादक मंडळ

ई अभिव्यक्ती मराठी

☆ ☆ ☆ ☆ ☆

? कवितेचा उत्सव ?

☆ “संदेश कवितेचा” ☆ सौ.ज्योत्स्ना तानवडे ☆

☆

मानवतेचा पथ सजवाया

होवुनिया रांगोळी

माझ्यानंतर शिल्लक मागे,

या कवितेच्या ओळी ||धृ||

 *

कवितेची किमया न्यारी,

पवित्रता सदा आगळी

सहिष्णुतेचा मार्ग दाखवी,

एकात्मकता सगळी ||१||

 *

शुभसंदेशा पेरत जाई,

सकलां साद जवळी

वेधकतेने मानवतेला, नित्य

दाखवी करांगुळी ||२||

 *

रंगसंगती मनाजोगती,

दिसते सर्वची वेळी

प्रतिका दाखवी, शुभचिन्हे

ती प्रेरकता वेळोवेळी| ||३||

 *

भाव मनीचे, तेच उमटवी,

आकर्षकता पाळी,

सुंदर कवने सदा खुलविती,

तेजोमयता भाळी ||४||

 *

अर्थ जागवी, मना तोषवी,

सकाळी कधी सायंकाळी

कविता ही तर सदा शोभते,

सजते नाना पळी ||५||

 *

मुक्तहस्ते कलात्मकता

शुचिर्भूतता ती वेगळी,

निमंत्रिते ती, मना जनांच्या,

हृदया स्पर्शी मोकळी ||६||

 *

मानवतेचा मंत्र खरा जो,

संदेशात्मक या ओळी

भावोत्कटता जपते सारी,

कविता रूपी ओळी ||७||

☆

ता. क. :- पाचव्या कडव्यात – सजते नाना पळी, या ओळीत “पळी” म्हणजे ‘ घटका-पळे’ – यातील पळाला हा वेळवाचक शब्द आहे. संध्येची पळी नाही.

© सौ. दीप्ती कुलकर्णी

भ्र. ९५५२४४८४६१

≈संपादक – श्री हेमन्त बावनकर/सम्पादक मंडळ (मराठी) – सौ.उज्ज्वला केळकर/श्री सुहास रघुनाथ पंडित /सौ. मंजुषा मुळे/सौ. गौरी गाडेकर≈

Please share your Post !

Shares

मराठी साहित्य – कविता ☆ अंबे जोगवा मागते… + संपादकीय निवेदन – सुश्री ज्योत्स्ना तानवडे – अभिनंदन ☆ सम्पादक मंडळ ई-अभिव्यक्ति (मराठी) ☆

सूचना/Information 

(साहित्यिक एवं सांस्कृतिक समाचार)

सुश्री ज्योत्स्ना तानवडे

💐 अ भि नं द न 💐

तितिक्षा इंटरनॅशनल, पुणे यांनी आयोजित केलेल्या नवरात्री काव्यलेखन स्पर्धेत,आपल्या समुहातील ज्येष्ठ साहित्यिका सौ. ज्योत्स्ना तावडे यांना त्यांच्या ‘ महिषासुरमर्दिनी जोगवा ‘ या काव्यरचनेसाठी उत्तेजनार्थ पुरस्कार प्राप्त झाला आहे.

ई अभिव्यक्ती मराठी परिवारातर्फे सौ. तानवडे यांचे मन: पूर्वक अभिनंदन आणि शुभेच्छा 💐💐

पुरस्कार प्राप्त कविता ‘अंबे जोगवा मागते‘ आज प्रकाशित होत आहे. 🪻

संपादक मंडळ

ई अभिव्यक्ती मराठी

☆ ☆ ☆ ☆ ☆

? कवितेचा उत्सव ?

☆ “अंबे जोगवा मागते” ☆ सौ.ज्योत्स्ना तानवडे ☆

(तितिक्षा इंटरनॅशनल पुणे आयोजित नवरात्र विशेष काव्यलेखन महोत्सव – उत्तेजनार्थ पारितोषिक प्राप्त)

विषय  – महिषासुरमर्दिनी जोगवा

☆

निर्गुणाचे रुप सगुण भगवती पातली

महिषासुरा मर्दुनी आई साक्षात प्रकटली

दिव्य रुप अवतारी हे पायी तव लागते

जोगवा घाली अंबे जोगवा मागते

जोगवा मागते आई जोगवा मागते ||ध्रु||

 *

षडविकारी असुर निर्दालनास बळ दे

सदविचारी सद्बुद्धीचे दान मजला दे

असंग सोडून निसंग होऊन शरणागत होते

जोगवा घाली अंबे जोगवा मागते

जोगवा मागते आई जोगवा मागते ||

 *

अनन्य भक्तिच्या अंतरी लावूनिया ज्योती

तुझ्या रूपाची मनोभावे करते मी आरती

तुझ्या कृपेचा घरादारा आशीर्वाद मागते

जोगवा घाली अंबे जोगवा मागते

जोगवा मागते आई जोगवा मागते ||

 *

नातीगोती जपुनिया सांभाळी अनुबंधा

कामक्रोधांना जिंकत दूर करी अंधश्रद्धा

ज्ञानाचा प्रकाश आई तुझ्याकडे मागते

जोगवा घाली अंबे जोगावा मागते

जोगवा मागते आई जोगवा मागते

 *

जोगवा मागते अंबेचा जोगवा मागते

जोगवा मागते आईचा जोगवा मागते

उदे ग अंबे उदे, उदे ग अंबे उदे

उदो उदो उदो उदो उदो उदो उदो ||

☆

© सौ.ज्योत्स्ना तानवडे

वारजे, पुणे.५८

≈संपादक – श्री हेमन्त बावनकर/सम्पादक मंडळ (मराठी) – सौ.उज्ज्वला केळकर/श्री सुहास रघुनाथ पंडित /सौ. मंजुषा मुळे/सौ. गौरी गाडेकर≈

Please share your Post !

Shares

सूचना/Information ☆ संपादकीय निवेदन ☆  कविता – घटस्थापना – सौ.उज्वला सुहास सहस्त्रबुद्धे – अभिनंदन ☆ सम्पादक मंडळ ई-अभिव्यक्ति (मराठी) ☆

‘सूचना/Information 

(साहित्यिक एवं सांस्कृतिक समाचार)

सौ.उज्वला सुहास सहस्त्रबुद्धे

💐 संपादकीय निवेदन 💐

💐 ✒️ अभिनंदन! अभिनंदन! अभिनंदन! ✒️ 💐

तितिक्षा इंटरनॅशनल, पुणे या संस्थेने नवरात्री निमित्त ‘रोज एका देवीवर काव्य‘ अशी काव्य स्पर्धा आयोजित केली होती. या स्पर्धेत आपल्या समुहातील ज्येष्ठ साहित्यिका श्रीमती उज्ज्वला सहस्रबुद्धे यांना तीन पुरस्कार प्राप्त झाले आहेत. याशिवाय संपूर्ण नवरात्रीत काव्य लेखन केल्याबद्दल विशेष सरस्वती मोमेंटो ही प्रदान करण्यात आला आहे. त्यांच्या या वैशिष्ट्यपूर्ण यशाबद्दल ई-अभिव्यक्ती परिवारातर्फे त्यांचे मन:पूर्वक अभिनंदन आणि पुढील लेखनासाठी शुभेच्छा! 💐

☘️. ☘️. ☘️. ☘️. ☘️

– आजच्या अंकात वाचूया त्यांचे एक पुरस्कारप्राप्त कविता – “घटस्थापना…”

– संपादक मंडळ

ई – अभिव्यक्ती, मराठी विभाग

☆ ☆ ☆ ☆ ☆

? कवितेचा उत्सव ?

☆ घटस्थापना… ☆ सौ.उज्वला सुहास सहस्त्रबुद्धे ☆

(पंचाक्षरी रचना)

*

अश्विन मास,

आरंभ झाला l

घटस्थापना,

दिवस आला ll1ll

*

घटात करू,

धान्याचा पेरा l

सृष्टी सृजन,

निर्मिती फेरा ll2ll

*

नऊ दिवस,

आनंद देई l

देवी चे गाणे,

ललना गाई ll 3ll

*

प्रत्येक दिस,

असे नवीन l

नारीशक्तीचा,

करू सन्मान ll4ll

*

स्त्रियांसाठी तो,

देवीचा सणl

आनंदे भरे,

सारे रांजण ll5ll

*

धनधान्याची,

भरली रास l

सुखे लुटु या,

आनंद खास ll6ll

*

सुगी धान्याची,

शेतात असे l

गृहलक्ष्मी ती,

प्रसन्न दिसे ll7ll

☆

© सौ. उज्वला सुहास सहस्रबुद्धे

≈संपादक – श्री हेमन्त बावनकर/सम्पादक मंडळ (मराठी) – सौ. उज्ज्वला केळकर/श्री सुहास रघुनाथ पंडित /सौ. मंजुषा मुळे/सौ. गौरी गाडेकर≈

Please share your Post !

Shares

मराठी साहित्य – चित्रकाव्य ☆ घडयाळ… ☆ सुश्री वर्षा बालगोपाल ☆

सुश्री वर्षा बालगोपाल

?️?  चित्रकाव्य  ?️?

? घडयाळ… ?  सुश्री वर्षा बालगोपाल ☆

☆

प्रत्येक घरात एक तरी असते हो घड्याळ 

थांबत नाही धावत राही रोज तिन्ही त्रिकाळ||

*

काय उद्देश असतो हो, फक्त दाखवायची वेळ?

मला तर वाटते प्रतीक हे तीन पिढ्यांचा मेळ

तीन काटे धावती सदा, सांगती वेळ तू पाळ

थांबत नाही धावत राही रोज तिन्ही त्रिकाळ||

*

प्रत्येकाची गती वेगळी एकक वेगळे आकारही वेगळे

३६० अंश फिरती पकडण्या एकमेकां टपले

संकटांचे १२ वाजवण्या वेगळे राहणे टाळ

थांबत नाही धावत राही रोज तिन्ही त्रिकाळ||

*

घड्याळाची तबकडी म्हणजे आपले घर

तीन काटे तीन पिढ्या असती त्यात हजर

असल्या तऱ्हा वेगळ्या तरी एकोप्याच्या टिकटिकीचे चाळ

थांबत नाही धावत राही रोज तिन्ही त्रिकाळ||

☆

© सुश्री वर्षा बालगोपाल

मो 9923400506

≈संपादक – श्री हेमन्त बावनकर/सम्पादक मंडळ (मराठी) – सौ. उज्ज्वला केळकर/श्री सुहास रघुनाथ पंडित /सौ. मंजुषा मुळे/सौ. गौरी गाडेकर≈

Please share your Post !

Shares

मराठी साहित्य – चित्रकाव्य ☆ आई… ☆ श्री अनिल वामोरकर ☆

श्री अनिल वामोरकर

 

?️?  चित्रकाव्य  ?️?

? आई… ☆ श्री अनिल वामोरकर ☆

☆

भूक लागता

पान्हा देई आई

वात्सल्याची मूर्ती 

जगात दुसरी नाही…

पिल्लांच्या आवाजाने 

धावत माऊली येई

प्रेमाने स्पर्षी पिलांना

कुशीत विसावा देई..

 

शब्दावाचून कळे

पिल्लांच्या मनीचे

छेडीता कुणी तया

संरक्षी पुर्ण सामर्थ्याने…

 

आई आईच असते

माझी तुमची सेम असते

शब्द नसले तरी

भावना मातृत्वाची असते…

☆

© श्री अनिल वामोरकर

अमरावती

≈संपादक – श्री हेमन्त बावनकर/सम्पादक मंडळ (मराठी) – सौ. उज्ज्वला केळकर/श्री सुहास रघुनाथ पंडित /सौ. मंजुषा मुळे/सौ. गौरी गाडेकर≈

Please share your Post !

Shares

मराठी साहित्य – मराठी कविता ☆ कवितेच्या प्रदेशात # २९५ ☆ तुझ्या साठीच… ☆ सुश्री प्रभा सोनवणे ☆

सुश्री प्रभा सोनवणे

? कवितेच्या प्रदेशात # २९५ ?

☆ तुझ्या साठीच… ☆ सुश्री प्रभा सोनवणे ☆

☆

ही माझी अखेरची कविता…

असेल कदाचित,

मन उगाचच हळवं होतं,

आत्मपरीक्षण करत—

आठवत राहतंय,

भूतकाळ!

खूप रडू कोसळतंय,

स्वतःतून उगवल्या असंख्य कविता,

अगदी प्रामाणिक होत्या त्या,

तुला कळल्याच नाहीत,

तू ,

आयुष्याचा अध्याय !

तुझ्याशिवाय—

अस्तित्वहीन मी,

हे मला तरी कुठं समजलं ?

आधे आधुरेच आहोत आपण,

एकमेकांशिवाय,

हे समजण्यात,

केवढा मोठा कालखंड पार केला…

आज हा फोटो पाहिल्यावर,

जाणवलं,

परतीच्या वाटेवर,

आपण दोघेही आहोत….

आणि ही माझी अखेरची कविता —

तुला न कळणारी….

माझ्या सारखीच!!!

☆

© प्रभा सोनवणे

संपर्क – “सोनवणे हाऊस”, ३४८ सोमवार

पेठ, पंधरा ऑगस्ट चौक, विश्वेश्वर बँकेसमोर, पुणे 411011

मोबाईल-९२७०७२९५०३,  email- sonawane.prabha@gmail.com

≈संपादक – श्री हेमन्त बावनकर/सम्पादक मंडळ (मराठी) – सौ.उज्ज्वला केळकर/श्री सुहास रघुनाथ पंडित /सौ. मंजुषा मुळे/सौ. गौरी गाडेकर≈

Please share your Post !

Shares