Tag: #मराठी-कविता

सौ. ज्योती कुळकर्णी 

 कवितेचा उत्सव 

☆ परडीतल्या फुला… ☆ सौ. ज्योती कुळकर्णी ☆  

(प्रमद्वरा=गागाल गालगा गागाल गालगा)

☆

परडीतल्या फुला तू गंध सांडला

आनंद वाटला परमार्थ साधला

*

बोलून चालले मजला भले बुरे

मी मात्र शोधला सद्भाव त्यातला

*

पदवीधरास मी विद्वान का म्हणू?

मग्रूर वागण्याने अज्ञ भासला

*

जगण्यास कावला अन् जीव ही दिला

लोकांस कारणे चर्चा करायला

*

चोरांस सोडले मुद्दाम मोकळे

निर्दोष भेटला बदल्यात डांबला

 ☆

© सौ. ज्योती कुळकर्णी

अकोला

मोबा. नं. ९८२२१०९६२४

≈संपादक – श्री हेमन्त बावनकर/सम्पादक मंडळ (मराठी) – सौ. उज्ज्वला केळकर/श्री सुहास रघुनाथ पंडित /सौ. मंजुषा मुळे/सौ. गौरी गाडेकर≈

श्री सुहास रघुनाथ पंडित

 कवितेचा उत्सव 

☆ जखमा मनातल्या या... ☆ श्री सुहास रघुनाथ पंडित ☆

☆

जखमा मनातल्या या उघड्या करु कशाला

हृदयातल्या व्यथेला मी जागवू कशाला

*

गीतातल्या स्वरांचा बेसूर नाद आला

जे सूर नाही जुळले ते आळवू कशाला

*

लावून एक रोप केले तयास मोठे

हातात आज माझ्या घुसतात मात्र काटे

*

बागेतल्या फुलांचा हरवून रंग गेला

वणवाच वेदनांचा जाळीत अंग गेला

*

स्वप्नातल्या सुखाची धुंदी अजून ओली

सत्यातल्या व्यथेला ही जागा आज आली

*

नाही मनात आशा डोळ्यात नाही स्वप्न

मी वेचतो तयांचे अवशेष आज भग्न

☆

© श्री सुहास रघुनाथ पंडित 

सांगली (महाराष्ट्र)

मो – 9421225491

≈संपादक – श्री हेमन्त बावनकर/सम्पादक मंडळ (मराठी) – सौ. उज्ज्वला केळकर/श्री सुहास रघुनाथ पंडित /सौ. मंजुषा मुळे/सौ. गौरी गाडेकर≈

श्री प्रमोद वामन वर्तक

 कवितेचा उत्सव  

गेले ते दिन गेले… ☆ श्री प्रमोद वामन वर्तक

(एकाच शीर्षकाच्या पण भिन्न आशय असलेल्या दोन रचना करायचा प्रयत्न केला आहे!) 🙏

☆

😪😪 “गेले ते दिन गेले! ” 😪😪 (१)

☆

आग ओकुनि मध्यान्हीला

निघतसे रविराज अस्ताला,

जाणून संकेत सारे पक्षीगण

येती परतुनी घरट्याला!

*

येता नजीक सांजवेळ ती

धेनू वासरे गोठ्या वळती,

बाया बापड्या माजघरात

करती सारख्या सांजवाती!

*

सुरु करती पाढे परवचा

बसून ओळीत सान थोर,

रांधण्या स्वयंपाक बायका

मग बांधिती ओचा पदर!

*

भोजनोत्तर झोपाळ्यावर

चाले भेंड्यांचा रम्य खेळ,

तो संपताच साधे कुणी

टाळांचा अभंगाशी मेळ!

*

येता फर्मान आजोबांचे

सगळे शयनगृही पळती,

गोष्ट ऐकण्या आजीची

कान आपापले टवकारती!

*

भिऊन गोष्टीतल्या राक्षसा

बसे पोरांची पाचावर धारण,

कळत नसे केव्हां जाती

मग निद्रादेवीच्या अधीन!

मग निद्रादेवीच्या अधीन!

☆ ☆ ☆ ☆

🙏 😞🙏 गेले ते दिन गेले! 🙏😞🙏

☆

पंगत लग्नाची पाटावरची

आता आठवात राहिली,

पंगतीत भोजनानंदाची

हल्ली वेळच नाही आली!

*

घमघमाट उदबत्यांचा

अजून दरवळे नाकात,

ताटा समोर रांगोळीचे

रूळ धावती रेषेत!

*

ताट सजे पाटापुढचे

नानाविध पदार्थांनी,

वाढती स्वतः यजमान

आग्रह कर करुनी!

*

होता गजर नमः पार्वतीपतेचा

उडे लगबग वाढप्यांची,

जिलब्या खाण्यावरून

पैज लागे खवय्यांची!

*

कधी चालती रुसवे फुगवे

आहेर देण्या घेण्यावरूनी,

मामा करे मांडवळ मांडवात

नवरदेवास छान पटवूनी!

*

होता मग संध्याकाळ

सुरु तयारी वरातीची,

दिवे पेट्रोमॅक्स डोक्यावरचे

शान वाढवती खास तिची!

*

सुजाता ब्रास बँड वाजवी

सगळी दर्दभरी गाणी,

निरोप देई लेकीस वधूपिता

लपवून डोळ्यातले पाणी!

लपवून डोळ्यातले पाणी!

☆

© श्री प्रमोद वामन वर्तक

संपर्क – दोस्ती इम्पिरिया, ग्रेशिया A 702, मानपाडा, ठाणे (प.) – 400610 

मो – 9892561086 ई-मेल – pradnyavartak3@gmail.com

≈संपादक – श्री हेमन्त बावनकर/सम्पादक मंडळ (मराठी) – श्रीमती उज्ज्वला केळकर/श्री सुहास रघुनाथ पंडित /सौ. मंजुषा मुळे/सौ. गौरी गाडेकर≈

सुश्री प्रभा हर्षे

 वाचताना वेचलेले 

☆ “प्रपंच करतो आवडीने…” – कवी : संतोष मोकाशी ☆ प्रस्तुती – सुश्री प्रभा हर्षे ☆

☆

प्रपंच आवडीने.. परमार्थ? .. सवडीने…

*

प्रपंच करतो आवडीने,

परमार्थ मात्र सवडीने.

नाही पूजा नाही ध्यान,

मोबाईलशी अनुसंधान

*

नामस्मरण boring फार 

त्याने काय होणार यार?

देवाने करावी कृपा खास 

गप्पा मारतो तासनतास

*

जप करतो माळेवर 

पण खरे प्रेम पैशावर

खिचडीसाठी करतो उपास

भक्तीमध्ये पूर्ण नापास

*

स्वतःच्या पानात वाटयांची दाटी,

नैवेद्याला छोटी वाटी

संकट आल्यावर देव आठवतो,

नवस बोलून deal करतो.

*

अभिषेक मोठ्या थाटात करतो,

return वरती डोळा असतो.

सर्व करतो स्वतःसाठी,

पण देव हवा सदा पाठी.

*

देवाकडं सारखं मागणं,

माणसा तुझं काय हे वागणं? – – 

*

शक्ती दे, युक्ती दे, बुद्धी दे,

विद्या दे नोकरी दे, घर दे,

बायको दे, मुलं दे सुख दे,

समाधान दे, यश दे, कीर्ती दे 

आणि हे सारं कायम टिकू दे,

असाही देवा वर दे!

*

हसून देव म्हणतो,

माणसा थकलो तुला देऊन सारखा 

मागण्या मागतोस फारच मस्त,

पण एवढा मी नाही स्वस्त

*

मागून मागून थकत नाहीस 

थँक्यू सुद्धा म्हणत नाहीस!

भक्तीमध्ये करतोस लबाडी,

अरे चाललीये कुठे तुझी गाडी.

*

एवढं सगळं द्यायचं म्हणतोस,

पण माझ्यासाठी काय करतोस?

थोडीफार आठवण काढून,

मलाच तुझी सेवा सांगतोस.

*

अरे एकदा तरी म्हण राजा,

देवा मला भक्ती दे.

मनी तुझे प्रेम दे 

पायी तुझ्या मुक्ती दे.

*

तुझे गीत गाण्यासाठी 

कंठामध्ये सूर दे 

तुझे रूप बघण्यासाठी 

डोळ्यांमध्ये भूक दे 

*

तुझा महिमा ऐकण्याची 

कानांना या आस दे

तुझे नाम घेण्यासाठी 

माझा प्रत्येक श्वास दे..!

*

सुटो माझी आसक्ती,

लाभो मला विरक्ती.

अंतकाळ साधण्याइतके 

नामामध्ये प्रेम दे

*

अंतकाळ साधण्याइतके

नामामध्ये प्रेम दे

।।रामकृष्ण हरि।।

☆

कवी : श्री संतोष मोकाशी 

प्रस्तुती : सुश्री प्रभा हर्षे 

≈संपादक – श्री हेमन्त बावनकर/सम्पादक मंडळ (मराठी) – सौ. उज्ज्वला केळकर/श्री सुहास रघुनाथ पंडित /सौ. मंजुषा मुळे/सौ. गौरी गाडेकर≈

सुश्री नीलांबरी शिर्के

  चित्रकाव्य  

शिकवण   सुश्री नीलांबरी शिर्के ☆

☆

शेंडा तोडा.. फांद्या कापा

जोवर शाबूत असती मुळं

सृष्टीच्या वरदाने फुटत जाणे..

हातचा मळ..

*
मुळाकडूनच मिळता बळ

तुटणं कोलमडणं होतच नाही

मूळ जपावं आपणाच साठी

निसर्ग नित्यच शिकवत राही

*

शिकणं न शिकणं ज्याच्या त्याच्या हाती असतं 

वृध्दाश्रमाचं पेव उगाच फुटत नसतं 

☆

© सुश्री नीलांबरी शिर्के

मो 8149144177

≈संपादक – श्री हेमन्त बावनकर/सम्पादक मंडळ (मराठी) – सौ. उज्ज्वला केळकर/श्री सुहास रघुनाथ पंडित /सौ. मंजुषा मुळे/सौ. गौरी गाडेकर≈

सौ. जयश्री पाटील

 कवितेच्या उत्सव 

☆ वरमाला… ☆ सौ. जयश्री पाटील ☆

☆

कमनीय बांधा तुझा

ओठ लाल रसिले

घायाळ करती मला

डोळे तुझे नशिले

*

गहूवर्णी रंग तुझा

नाक चाफेकळी

वेड लावे मला तुझ्या

गालावरली खळी

*

घनदाट काळ्याभोर

कुंतली गजरा

धुंद करितो तुझा ग

मुखडा साजरा

*

डौलदार चाल तुझी

कमर सिंहकटी

उचलावी वाटे मज

तुझी हनुवटी

*

मनमोहक हास्य तुझे

लाघवी बोलणे

भेटीसाठी तुझ्या सखे

करू किती बहाणे

*

ठेवीन सुखात तुला

देतो मी वचन

सांग कधी येऊ प्रिये

वरमाला घेऊन

☆

© सौ. जयश्री पाटील

विजयनगर.सांगली.

मो.नं.:-8275592044

≈संपादक – श्री हेमन्त बावनकर/सम्पादक मंडळ (मराठी) – श्रीमती उज्ज्वला केळकर/श्री सुहास रघुनाथ पंडित /सौ. मंजुषा मुळे/सौ. गौरी गाडेकर≈

सुश्री सुनीला वैशंपायन 

  वाचतांना वेचलेले 

☆ “रामभक्त संत कबीर —…” – कवयित्री : डॉ. वंदना बापट ☆ प्रस्तुती – सुश्री सुनीला वैशंपायन ☆

☆

गर्भवती ब्राह्मणी होती आनंदात 

आईपणाची स्वप्ने होती रंगवत 

*
अचानक पतीदेव गेले देवाघरी 

गर्भवती एकटीच पडली संगरी….

*
रामानंद स्वामींच्या दर्शनास गेली

पुत्रवती भव आशीर्वाद पावली

*
काशी तीर्थक्षेत्री पुत्र जन्मा आला

समाज भीतीने कमळपत्री ठेविला….

*
निरू निमा यवन दंपतीस दिसला 

‘अल्लाकी देन’ म्हणून प्रेमे सांभाळिला 

*

निरू निमा होते कुशल विणकर

सवाई विणकर बनला पुत्र कबीर

*

राम भजन रचण्याचा छंद त्यास लागला

भजन गात विणण्यात कबीर रमला….

*
असंख्य ग्रंथ वाचुनी बुद्धिवादी जाहला

अंधश्रद्धा कर्मकांड थोतांड ठरविला

परखड भाषेतून समाज सुधारला….

*
श्लोक नाही, ओवी नाही, आर्या नाही, अभंग नाही

जनहितकारक लेखन केले.. आगळे वेगळे नाव लाभले

*
कबिराचे दोहे म्हणुनी दिगंतरी नावारूपा आले 

कबीर राम रूपी रंगला जन मानसात भक्तिमार्ग जागविला

*
राम राम राम राम नाही दुजा राहिला

भाव भोळा देव भक्तासाठी धावला

*
प्रभू राम विणकामी सहाय्यक जाहला

कहत कबीर सुनो भाई साधू

… मुद्रा मंत्र दोह्याच्या अंती गुंफियेला…

☆

कवयित्री : डॉ. वंदना बापट

प्रस्तुती : सुश्री सुनीला वैशंपायन 

≈संपादक – श्री हेमन्त बावनकर/सम्पादक मंडळ (मराठी) – श्रीमती उज्ज्वला केळकर/श्री सुहास रघुनाथ पंडित /सौ. मंजुषा मुळे/सौ. गौरी गाडेकर≈

सौ. गौरी गाडेकर

 वाचताना वेचलेले 

☆ जगणे व्हावे सोपे… – कवयित्री : सौ. मधुर कुलकर्णी  ☆ प्रस्तुती – सौ. गौरी गाडेकर ☆

☆

वाटतं कधीतरी एकांत असावा..

आपला श्वास आपणच ऐकावा..

त्या श्वासाचीच नादमधुर लय व्हावी..

जगण्यासाठी काय हो, जराशी उभारी हवी.

*

मन अचानक लाटांवर हेलकावतं..

आयुष्य इथेच थांबावं असंही वाटतं..

त्या लाटा पार करण्याची तयारी हवी..

जगण्यासाठी काय हो, जराशी उभारी हवी.

*

वाटतं जेव्हा सगळं सोडून दूर जावं..

प्रियजनांचं प्रेम त्याक्षणी आठवावं..

त्यांच्यासाठी जगण्याची उर्मी यावी..

जगण्यासाठी काय हो, जराशी उभारी हवी.

*

सूर्य, चंद्र, तारे, निसर्गाला गुरू करावं..

आत दडलेल्या आनंदाला आपणचं शोधावं..

दुःख, आनंद, आशा, निराशेची पायरी चढावी..

जगण्यासाठी काय हो, जराशी उभारी हवी.

*

मन उदास होता, दुसऱ्याचं दुःख स्मरावं..

सर्वसुखी कुणी नाही हे सत्य समजावं..

संतांनाही ना चुकली ही प्रारब्धाची ठेवी..

जगण्यासाठी काय हो, जराशी उभारी हवी.

*

आयुष्य एकदाच मिळतं, भरभरून जगावं..

शक्य असेल ते ओंजळीने देत रहावं..

देण्यातल्या आनंदाची तृप्ती मिळावी..

जगण्यासाठी काय हो, जराशी उभारी हवी.

☆

कवयित्री : सौ मधुर कुलकर्णी

पुणे

प्रस्तुती: सौ. गौरी गाडेकर

संपर्क – 1/602, कैरव, जी. ई. लिंक्स, राम मंदिर रोड, गोरेगाव (पश्चिम), मुंबई 400104.

फोन नं. 9820206306

≈संपादक – श्री हेमन्त बावनकर/सम्पादक मंडळ (मराठी) – सौ. उज्ज्वला केळकर/श्री सुहास रघुनाथ पंडित /सौ. मंजुषा मुळे/सौ. गौरी गाडेकर≈

सौ राधिका भांडारकर

 कवितेचा उत्सव 

☆ “विनाश (भुजंगप्रयात)…” ☆ सौ राधिका भांडारकर ☆

☆

उभा तो जिथे स्फोट झाला कुकर्मे

किती ही घरे हो जळाली कुणाची

कसे माणसा क्लेश झाले विनाशी

रिकामी स्मशाने हवेली भुतांची॥१॥

*

उरे तो कसा एकटा जीव त्याचा

कुटुंबीय त्याचे नुरे ना बिचारा

असा शोक त्याचा कसा कोण ऐके

भुकेल्या मुला कोण देईल थारा॥२॥

*

कशाला लढाया हव्या मानवाला

किती जीव ते मारले या भ्रमाने

कसे या मुलाने जगावे अनाथी

कसा मोकळा श्वास घ्यावा तयाने॥३॥

*

गुन्हा काय त्याचा मनाला विचारा

विनाकारणे तो जगी पारखा रे

सुखाचा तयाने कसा ध्यास घ्यावा

मिळावी कशी शस्त्र शांती खरी रे॥४॥

*

नको स्वार्थ सत्तांधता ही बळीची

हवी प्रेम माया मनीची जगाला

जपावी धरा ही असावी फुलांची

नको रक्तधारा तिच्या काळजाला॥५॥

☆

© सौ. राधिका भांडारकर

ई ८०५ रोहन तरंग, वाकड पुणे ४११०५७

मो. ९४२१५२३६६९

radhikabhandarkar@yahoo.com

≈संपादक – श्री हेमन्त बावनकर/सम्पादक मंडळ (मराठी) – सौ. उज्ज्वला केळकर/श्री सुहास रघुनाथ पंडित /सौ. मंजुषा मुळे/सौ. गौरी गाडेकर≈