श्री दिवाकर बुरसे
☆ जीवनाचे नियम ☆ श्री दिवाकर बुरसे ☆
हे एक गंभीर चिंतन आहे. माझे नाही तर आजपर्यंतच्या अनेक संत माहात्म्यांनी, तत्वचिंतकांनी, विचारवंतांनी केलेले. मी केवळ त्यातले मला जे उमजले, ते माझ्या शब्दात मांडले आहे.
`“फोडिले भांडार, धन्याचा तो माल। मी तो हमाल, भारवाहू।।”* येवढीच माझी भूमिका.
हे चिंतन थोडे दीर्घ वाटेल, नव्हे आहेच, पण वाचकांना प्रार्थना की त्यांनी थोडी कळ सोसून हे अंतापर्यंत वाचावे. मला विश्वास आहे, तुम्हाला ते निश्चित काही देऊन जाईल.
☆ जीवनाचे नियम ☆
☆
जीवन दिसते तेवढे सरळ नाही
वाटते तेवढे सोपेही नाही.
करतो काही, घडते काही
असे का? समजत नाही.
*
नुसता त्रागा, चिडचीड होते
सारे आयुष्य यातच जाते!
याला काही उपाय आहे?
आहे, आहे, निश्चित आहे.
*
जीवनाचे काही नियम आहेत.
ते समजून घ्यायला हवेत.
नियम बदलता येत नाहीत
तशा प्रयत्नांना यश नाही.
पण, जगायचे तर बदलायला हवे-
स्वतःला, नियमांना नव्हे!
आपल्या जीवनावर आपला अधिकार.
” तूच तुझ्या जीवनाचा शिल्पकार “
ज्यांना हे कळते, त्यांचे जीवन कृतार्थ होते!
*
पेराल तरच उगवेल
म्हणून आधी पेरायला हवे.
खडकावर पेरून कसे चालेल?
सुपीक भूमीत रुजवायला हवे.
जे पेराल तेच उगवेल.
धोत्र्याला केशर कसे लागेल!
*
आधी कष्ट मग फळ
कष्ट नाही ते निर्फळ.
केले तर सारे होते
न केले तर तसेच राहते.
*
गमावण्यासाठी असायला हवे.
सापडण्यासाठी शोधायला हवे.
समजण्यासाठी विचारायला हवे.
कुणी सांगितले, तर ऐकायला हवे.
*
मोती, रत्ने हवी असतील
तर सागरतळ गाठायला हवा.
किना-यावर बसणा-याला
माती, रेती, खारी हवा!
*
अंधार आहे? दिवा घ्यावा.
अवघड वाट? आधार घ्यावा.
मागे कुणी यायला हवे?
आपण पुढे व्हायला हवे!
*
देणे-घेणे व्यवहार आहे.
नुसते घेणे बेकार आहे.
देणारा दानशूर होतो.
नुसते घेणारा भिकार ठरतो!
*
यश हवे? अपयश पचवा.
शांति हवी? कलह मिटवा.
एकी हवी? बेकी तोडा.
अंतराळ हवे? भूतल सोडा!
*
येत नसेल? शिकायला हवे.
जमत नसेल? साधायला हवे.
घडवायचे असेल तर करायला हवे.
मरायचे नसेल तर जगायला हवे!
*
इथे कर्म करायलाच हवे.
त्याखेरीज सुटकाच नव्हे.
कर्मात दोष असुदे काही,
निर्दोष कर्मे शक्य नाही.
त्यातील दोष तेव्हाच जळतील
जेव्हा कर्मे यशस्वी होतील!
*
सार काय? असार काय?
याचा विचार व्हायला हवा.
मी कोण? कोठून आलो? जाणार कोठे?
याचा शोध घ्यायला हवा.
*
कर्मासाठी काया दिली.
ज्ञानासाठी इंद्रिये दिली.
भवनांसाठी मन आहे.
निर्णय करणारी बुद्धी आहे.
जन्मसिद्ध हा ठेवा
अहंकार मात्र दूर ठेवा!
*
दिसेल ते नासेल, रचेल ते खचेल.
चढेल ते पडेल, पडेल ते चढेल.
वाढेल ते मोडेल, येईल ते जाईल.
पसरेल ते आक्रसेल, जन्मेल ते मरेल.
*
या स्वाभाविक नियमांच्या चौकटीत
आपले जीवन बसवायला शिका.
आनंदाने जगता जगता
आत्माराम विसरू नका!
*
संशय नको, नाश पावाल.
विश्वास ठेवा, ज्ञानी व्हाल.
जेव्हा जग सोडून जाशील
सारे काही इथेच राहील.
आलास तसाच निघून जाशील
कीर्ति परिमल पसरत राहील!
🙏🏻
© श्री दिवाकर बुरसे
पुणे
संपर्कः ९२८४३००१२५, ९५५२६२९२४५
≈संपादक – श्री हेमन्त बावनकर/सम्पादक मंडळ (मराठी) – सौ. उज्ज्वला केळकर/श्री सुहास रघुनाथ पंडित /सौ. मंजुषा मुळे/सौ. गौरी गाडेकर≈
अशोक भांबुरे जी यांची कविता अभिव्यक्ती # ३३९ 
खंबीर लढायाला 
